Mijn arm ligt altijd om haar heen.
Inmiddels ben ik de kraamkamer van het lotgenotencontact ontgroeid. Ik ben geen slachtoffer meer van narcistisch leed. Daarom wordt me aangeraden om naar de professionele afdeling van de website te gaan. Die is vernieuwd. Als ik een kijkje neem en voor mijn ogen de terreur zich ontvouwt waarin ik als kind al in vastzat, slik ik even.
"Dwingende controle betreft een patroon van handelingen die bedoeld zijn om iemand ondergeschikt en afhankelijk te maken. Dit wordt gedaan door het slachtoffer van bronnen van steun te isoleren, diens middelen en capaciteiten te exploiteren voor persoonlijk gewin, hem of haar de middelen te ontnemen die nodig zijn voor onafhankelijkheid en de mogelijkheid zich te verweren, en het alledaags gedrag te reguleren. Hierbij wordt (soms subtiele) dwang gehanteerd: bedreigingen, vernedering en intimidatie en ander misbruik dat wordt gebruikt om het slachtoffer te straffen of bang te maken. Dit destructieve gedrag wordt afgewisseld met ogenschijnlijk positief gedrag om het slachtoffer op een dwaalspoor te brengen en nog meer te binden."
Bovenstaande tekst is gekopieerd van de website 'Het verdwenen zelf'. Er wordt ons gevraagd dit door te sturen aan een ieder die kennis wil opdoen van narcisme. Met name hulpverleners.
Deze tekst met de rest aan informatie, onder andere over gaslighting - het omdraaien van de werkelijkheid zodat het slachtoffer denkt dat hij gek is - omvat het hele scala aan psychische mishandelingen die ik heb ondergaan. Nu ik hersteld ben is de angel uit de herinnering. Ik sta er naast alsof ik nu naar de baby, het kind en het meisje kijk dat ik zelf ben geweest.
Veel mensen herdenken de Tweede Wereldoorlog. Zo herdenken wij ons leed en bouwen onze wereld weer op tot één heel mens. Wij hebben recht op blijvende erkenning. Wij zullen nooit vergeten wat ons is aangedaan! Mijn arm ligt altijd om haar heen.
28 juni 2026
Geplaatst in de categorie: psychologie

Geef je reactie op deze inzending: