Het was de eerste zaterdagavond van november 2014. Thomas en Bjarne lagen samen slechts gekleed in ondergoed in bed om over literatuur te praten. Bjarne genoot van de eigenzinnige meningen van zijn stoere Thomas. Deze keer wilde hij weten wat Thomas van het werk van de bekende schrijver Gerard Reve vond.

Thomas keek naar het plafond en trok het laken iets verder over zijn borst. "Reve," zei hij, terwijl hij een korte, droge lach liet horen. "Die man was een genie in het verpakken van pure wanhoop als comedy."
Bjarne draaide zich op zijn zij en steunde zijn hoofd op zijn hand. Zijn ogen glinsterden in het zwakke licht van de slaapkamer. Hij hield van de momenten waarop zijn gespierde Thomas zijn ongezouten mening deelde, vooral als ze zo dicht bij elkaar lagen, met niets anders dan hun ondergoed en een diep gesprek tussen hen in. "Hoe bedoel je?" vroeg Bjarne zacht.

"Nou, iedereen heeft het altijd over zijn provocaties," ging Thomas verder, zijn stem laag en zelfverzekerd. "Dat gedoe met die ezel en God, of zijn obsessie met jonge mannen. Maar waar het echt om gaat in boeken als De avonden, is de genadeloze saaiheid van het bestaan. Reve durfde te laten zien hoe belachelijk en pijnlijk het gewone leven is. Hij maakt de burgerlijkheid zo benauwend dat het grappig wordt. Maar onder die humor zit een gitzwarte eenzaamheid."

Thomas keek Bjarne nu recht aan. "Hij zocht zijn hele leven naar liefde en naar God, maar hij wist dat hij het nooit perfect zou vinden. Dat vind ik stoer aan hem. Hij hield de maatschappij een spiegel voor en schaamde zich nergens voor. Geen enkele hypocrisie."
Bjarne glimlachte en kroop iets dichter tegen Thomas aan. De nuchtere, scherpe blik van zijn vriend stelde hem nooit teleur. "Dus je bent fan?" fluisterde hij.
"Fan is een groot woord," zei Thomas, terwijl hij een arm om Bjarne heen sloeg. "Maar hij was tenminste echt. En in de literatuur is dat zeldzaam."
Bjarne keek met een hoge mate van verliefdheid naar zijn lieve man Thomas en fluisterde zachtjes; “En jij bent ook echt!”
Thomas keek Bjarne aan en voelde de warmte van de arm die hij om hem heen had geslagen. De woorden van Bjarne bleven even in de stille slaapkamer hangen. Thomas glimlachte, een zeldzame, zachte blik op zijn anders zo stoere gezicht. Hij trok Bjarne nog iets dichter tegen zich aan, zodat hun lichamen elkaar raakten onder het laken.

"Dank je, Bjarne," antwoordde Thomas met een lagere, zachtere stem dan daarvoor. Hij kuste Bjarne teder op zijn voorhoofd. "Bij jou kan ik ook niet anders dan echt zijn. Je geeft me de ruimte om precies te zijn wie ik ben, met al mijn vreemde meningen over stoffige schrijvers."
Bjarne sloot zijn ogen en genoot van de nabijheid van Thomas' gespierde lichaam en de vertrouwde geur van zijn huid. Het was de perfecte zaterdagavond in november. Buiten gierde de wind, maar hier binnen, in hun ondergoed onder de dekens, bestond er alleen maar literatuur, scherpe inzichten en een diepe, oprechte liefde tussen twee mannen.

Bjarne ademde de vertrouwde geur van Thomas' huid in en legde zijn hand plat op Thomas’ brede, warme borst. Onder zijn handpalmen voelde hij het rustige, krachtige ritme van diens hartslag. De literaire discussie over Reve leek op slag naar de achtergrond te verdwijnen, vervangen door een geladen elektriciteit in de kamer.
Thomas reageerde meteen op de aanraking. Hij draaide zijn lichaam verder naar Bjarne toe, waardoor hun benen onder het laken in elkaar verstrengelden. Zijn gespierde arm, die al om Bjarne heen lag, trok hem stevig en dwingend tegen zich aan. Het dunne katoen van hun ondergoed vormde nauwelijks nog een barrière tussen hun opgewarmde lichamen.
Bjarne keek omhoog en zocht de blik van Thomas. In het halfduister zag hij hoe de stoere, nuchtere uitdrukking op Thomas’ gezicht had plaatsgemaakt voor een intense, donkere focus. Thomas liet zijn hand van Bjarnes schouder langzaam naar beneden glijden, over de curve van zijn zij, waarbij zijn vingers een spoor van rillingen achterlieten op Bjarnes huid.
"Je praat te veel," fluisterde Thomas met een schorre glimlach, vlak voor zijn lippen die van Bjarne vonden. De kus was warm, traag en vol overgave, alsof alle opgebouwde spanning van de zaterdagavond erin samenkwam. Bjarne beantwoordde de kus intens, terwijl hij zijn vingers in de korte haren van Thomas liet glijden om hem nog dichterbij te houden.
De kus verdiepte zich meteen. De tederheid maakte plaats voor een hongerige, rauwe passie. Thomas rolde gecontroleerd op zijn zij en trok Bjarne stevig tegen zijn gespierde lichaam aan.
Bjarnes hand gleed van Thomas’ borst naar zijn brede schouders. Hij klemde zijn vingers vast in de strakke spieren van zijn rug toen Thomas de kus verbrak om zijn lippen naar Bjarnes hals te verplaatsen. Thomas’ stoppelbaard schuurde licht tegen Bjarnes huid, wat een intense rilling door Bjarnes hele lichaam joeg. Bjarne gooide zijn hoofd achterover en liet een zachte kreun horen die Thomas alleen maar gretiger maakte.

Thomas’ hand liet de zij van Bjarne los en gleed resoluut naar de rand van Bjarnes ondergoed. Met een vloeiende beweging schoof hij de stof opzij, terwijl zijn andere hand stevig in Bjarnes heup greep om hem dichterbij te trekken. De aantrekkingskracht tussen hun lichamen was nu overweldigend. Elke aanraking voelde elektrisch en doelgericht.
Thomas keek een seconde op. Zijn ogen stonden donker en vol verlangen. Zonder een woord te zeggen, trok hij met een krachtige beweging het laken volledig van hen af. Daar lagen ze, volledig aan elkaar overgeleverd in de novembernacht, gedreven door een passie die geen woorden meer nodig had.
Bjarne klemde zijn benen om de stevige heupen van Thomas heen, terwijl Thomas zich volledig tussen zijn benen positioneerde. De laatste barrière van hun ondergoed verdween moeiteloos in de lakens. De huid tegen huid connectie stuurde een schokgolf van pure passie door hen beiden. Thomas steunde op zijn gespierde armen en keek Bjarne recht in de ogen, zijn ademhaling zwaar en gejaagd.

reve thomas erotiek

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

5.0 met 1 stemmen 12