De 4 ware demonen van Anneliese Michel

(voor Anneliese Michel (1952 - 1976))

Jij bent geboren als Anna Elisabeth Michel op 21 september 1952 in Leiblfing, Beieren. Jouw ouders waren Josef en Anna Michel. Jij bent in een rooms-katholiek gezin opgegroeid en op jouw 16-de kreeg jij diverse black-outs en kwam jij in een ziekenhuis terecht. Jij kreeg de diagnose epilepsie en jouw geestelijke krachten namen sterk af. Jij had 3 zussen en zeer vrome ouders. Jij ging twee keer per week naar de kerk. Jouw specifieke diagnose was: een psychose veroorzaakt door temporale kwabepilepsie. Hiervoor kreeg jij antipsychotische medicijnen. Door jouw epilepsie kreeg jij hallucinaties en visuele vervormingen, mentale en neurologische problemen. Jouw religieuze obsessie werd vermengd met grillige symptomen. Jij kreeg anticonvulsiva, zoals Dilantin. Jij leed aan depressie, paranoia en suïcidale gedachten. De medicijnen leken niet te werken en jij beweerde de duivel te zien en kwellende stemmen te horen.

De priester Ernst Alt vond dat jij geen epilepticus was, maar leed aan demonische bezetenheid. Jij werd depressief en jij vertoonde vreemd gedrag, zoals het vermijden van afbeeldingen van Christus Jezus. Jij zag demonische schepselen, die diverse uitspraken deden. Jij ging op bedevaart naar San Damiano, waar jij de portretten en kruisbeelden van Jezus vermeed. Jouw ouderlijke huis stond in Klingenberg en is op 18 juni 2023 verbrand. In dat huis vonden de misdaden van exorcisme plaats. Jij zag visioenen en geesten en hese stemmen vertelden jou verdoemd te zijn. In 1973 weigerde de kerk een verzoek tot exorcisme van jouw ouders. De 'demonen' gaven jou bevelen, zei je. Jij trok geregeld jouw kleren uit en jij urineerde op de vloer. Vanaf 1975 liet de kerk diverse exorcismen toe, omdat de medische ziekenhuishulp niet hielp. Twee priesters deden diverse keren per week een exorcisme bij jou. Jij moest daarbij continu kniebuigingen maken, waardoor jouw knieën braken.

Na een tijd stopte jij met eten. Jij dronk jouw eigen urine en jij at dode vogels, vliegen, spinnen en steenkool. Twee priesters deden aan exorcisme bij jou, wat niet hielp, want er bestaan geen demonen. In 1973 studeerde jij onderwijs en theologie aan de Universiteit van Würzburg, wat snel mislukte en jij ging obsessief bidden. Volgens jouw ouders leed jij spiritueel. Jij beweerde dat kruisen jouw huid verbrandden en dat jij niet langs kerken kon lopen. Opgedrongen godsdienstwaanzin. Jij gromde als een dier, iets wat in ieder mens zit. Vooral jouw moeder dacht dat jij bezeten was. In 1975 keurde bisschop Josef Stangl van Würzburg (1907 - 1979) het exorcisme goed. Stangl raadpleegde de jezuïetenpriester Adolf Rodewyk van Frankfurt, een exorcisme-expert, die het aanraadde. Adolf was exorcist/missionaris in Fujian, China, geweest.

Priester Ernst Alt (1938) en pastoor Arnold Renz (1911 - 1986) voerden het uit. De eerste keer was op 24 september 1975. Deze twee priesters geloofden dat jij door meerdere demonen bezeten was, o.a. Lucifer, Judas Iskariot, Nero, Kaïn, Hitler en de priester Valentin Fleischmann, die in ongenade was gevallen. Dat verzonnen ze ter plekke. Valentin is rond 1575 vanwege dronkenschap geëxcommuniceerd uit de roomse kerk en hij werd beschuldigd van mishandeling en moord. Jij had tijdens jouw studie over hem gelezen. Een sessie duurde vier uur. Er zijn door de verdoolde priesters ruim 42 cassettebanden opgenomen met jouw grommen, schreeuwen en spottende plagerijen. Jij beet jezelf (automutilatie) en jij sloeg jouw hoofd tegen de muren. Volgens jouw familie had jij bovenmenselijke kracht. Tijdens de exorcismen sprak jij in meerdere stemmen. De artsen adviseerden een gedwongen opname in een instelling, maar jouw ouders hielden dit tegen, want dat zou de exorcismen belemmeren.

De exorcismen werden langer en gewelddadiger. Jij schreeuwde urenlang met schuim om de mond. Jij vertelde, dat jij jezelf opofferde voor de zonden van anderen, dat jouw overlijden de wereld zou reinigen, dat jouw lijden verlossing zou bieden. Typisch het messiascomplex. Op 30 juni 1976 was de 67-ste en laatste exorcisme. Jij kon niet meer eten, drinken en duidelijk spreken. Jij was uitgemergeld en nauwelijks nog bij bewustzijn. Jij bent op 1 juli 1976 door ondervoeding, uitdroging, een longontsteking en uitputting overleden. Jij woog ongeveer nog 27 kilo. Jij kon niet zelf meer knielen. Jouw ouders hielpen jou daarbij. Jouw laatste woorden waren mogelijk: 'Ik smeek om absolutie, moeder, ik ben bang!'. Jij had gebroken botten en blauwe plekken. Jij werd 23 jaar en jij bent in het Friedhof Klingenberg am Main op de de Wilhelmstrasse 12 begraven.

Jij had een onbehandelde psychose, gerelateerd aan epilepsie, verergerd door religieuze wanen en ernstige onthechting van de realiteit. Een medische interventie had jouw leven kunnen redden. In 1976 werden jouw ouders en de twee priesters aangeklaagd voor roekeloze doodslag. Zij kregen alle vier 6 maanden gevangenisstraf, met 3 jaar voorwaardelijk. In 1978 lieten jouw ouders jouw lichaam opgraven. Zij dachten dat het niet was ontbonden en dat het mogelijk tekenen voor een heiligverklaring vertoonde. Om andere dan religieuze redenen beschouwen sommigen jou terecht als een heilige en martelares. Jouw ervaringen waarschuwen voor de gevaren van extreme, religieuze overtuigingen en de gruwelijke effecten van schadelijke rituelen.

In 2005 verscheen de horrorfilm 'The Exorcism of Emily Rose' van Scott Derrickson, met Jennifer Leann Carpenter, die jou speelde. In 2006 verscheen de dramafilm 'Requiem' van Hans-Christian Schmid, met Sandra Hüller, die jou speelde. In 2011 verscheen de horrorfilm 'Anneliese: The Exorcist Tapes' van David Michael Latt, met Nikki Muller, die jou speelde. Op het album 'Afscheid in Kloten' van de Belgische zanger Mauro Pawlowski staat het nummer 'Anneliese Michel'.

martelares duits

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 6