Onmogelijke verlangens.

Onmogelijke verlangens zijn vaak niet werkelijk onmogelijk. Ze leven in ons als een verlangen naar iets waarvoor geen plaats lijkt te bestaan in de wereld zoals wij die momenteel ervaren. Ze lijken onbereikbaar omdat ze meer vragen dan bezit, meer dan vervulling, en soms zelfs meer dan verwezenlijking. Soms verlangen we naar een verleden dat niet terugkeert, naar een geliefde die ons niet kan beantwoorden, naar volmaaktheid in een onvolmaakte werkelijkheid, of naar een eenheid die geen mens duurzaam kan vasthouden.

Toch hebben zulke verlangens een bijzondere betekenis. Ze wijzen niet alleen op wat ontbreekt, maar onthullen ook wie we in het diepst van ons wezen zijn. Een mens die naar het onmogelijke verlangt, laat daarmee zien hoe ver zijn innerlijke horizon reikt. Zoals de zee zich niet door haar kusten laat begrenzen, zo laat ook de ziel zich niet volledig beperken tot wat onmiddellijk bereikbaar is.

Het tragische ontstaat wanneer we het onmogelijke letterlijk willen bezitten. Het vruchtbare ontstaat wanneer we leren luisteren naar wat het verlangen ons zelf vertelt. Dan verandert het van een wond in een richtingwijzer. Het wordt geen eis aan de werkelijkheid, maar een licht aan de horizon.

Misschien zijn onmogelijke verlangens daarom niet bedoeld om vervuld te worden, maar om ons te laten meegroeien met een horizon die zich steeds verder uitbreidt. Zoals een verre ster een reiziger de weg wijst zonder ooit door hem bereikt te worden, zo begeleiden sommige verlangens ons door het leven. Hun waarde ligt niet in hun vervulling, maar in de wijze waarop ze onze geest openen voor het grotere, het diepere en het nog ongekende.

Want wat wij onmogelijk noemen, is niet altijd een gesloten deur; soms is het een taal die wij nog niet verstaan. Het onmogelijke bevindt zich aan de rand van ons begrip, als een nachtelijke zee, donker en onafzienbaar, terwijl zich diep onder het oppervlak al de contouren van nieuwe kusten aftekenen. Wij staren naar de verte en menen dat zij ons niets schenkt, maar ongemerkt bepaalt zij de maat van onze stappen.

Zo werkt het verlangen als een verborgen alchemist. Het verandert niet alles in goud, maar leert ons te onderscheiden wat in de delfstoffen van onze dromen werkelijk draagkracht bezit. Het vraagt niet van ons dat wij het onbereikbare veroveren, maar dat wij daarin zoeken naar wat binnen ons bereik al aan het kiemen is. Iedere grote mogelijkheid was ooit een onmogelijke gedachte die geduldig wachtte op het uur waarop zij werkelijkheid kon worden.

Daarom bestaat wijsheid misschien niet zozeer in het afwijzen van het onmogelijke, maar in het aandachtig beluisteren ervan. Wie werkelijk luistert, ontdekt dat achter de hooggestemde droom een eenvoudigere waarheid schuilgaat, als een bron die zich diep onder een berg verborgen houdt. Het verlangen naar volmaaktheid leert ons zorgvuldiger lief te hebben. Het verlangen naar eeuwigheid leert ons het ogenblik te eren. Het verlangen naar een verre bestemming leert ons de betekenis van de volgende stap te begrijpen.

Zo destilleren wij langzaam het mogelijke uit het onmogelijke, zoals de ochtend dauw laat ontstaan uit de ongrijpbaarheid van de nacht. Wat eerst een vergezicht leek, wordt een richting. Wat aanvankelijk een illusie scheen, groeit uit tot een inzicht. En wat buiten ons bereik lag, openbaart zich uiteindelijk niet als iets wat wij kunnen bezitten, maar als een vermogen dat al die tijd in stilte in ons aanwezig was en slechts op ontplooiing wachtte.

Alleen wie het onmogelijke durft te dromen, ontdekt soms het mogelijke dat in zijn schaduw verborgen lag. Want soms is het niet de wereld die haar grenzen verlegt, maar de mens die leert verder te kijken dan de grenzen van zijn eigen verbeelding.

Zie ook: http://spirituelefilosofie.blogspot.com

Schrijver: J.J.v.Verre.
10 oktober 2026

jjvverrelive.nl

verlangens bereikbaar betekenis

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 3