Inloggen
voeg je beschouwing toe

Beschouwingen

Laatst toegevoegde beschouwing (nr. 5.471):

Dagje Zundert

Ik ging op een snikhete dag met buslijn 374 van Breda naar Zundert. Op halte Willem Passtoorsstraat uitgestapt, vlakbij het Van Goghkerkje op het Vincent van Goghplein 1. Bijna alles in Zundert heet Vincent of Van Gogh of de naam gekoppeld. Voor het Van Goghkerkje staat een bronzen standbeeld van Vincent en Theo van Gogh, gemaakt door Ossip Zadkine. De grafsteen voor de in 1952 levenloos geboren Vincent van Gogh was makkelijk te vinden. Het zal wel de originele zijn, want er zitten twee scheuren in. Ik ben met mijn wijsvinger door de letters van de naam gegaan. Eronder staat: 'Laat de kinderkens tot Mij komen: want derzulken is het Koningrijk Gods'.

Ik liep wat verder over het kerkhof richting een grasweide, waar drinkwater stond. Vanuit een schaduwplek renden er twee heel lieve schapen naar mij toe. Ik had grote lol met ze en ik aaide ze op hun snuitje. Later stond ik op een andere plek en renden ze weer naar mij toe. Ik heb er twee vriendjes in Zundert bij. De kerk ziet er heel erg opgeknapt uit en er worden iedere zondag om 10.00 uur nog protestantse diensten gehouden. Vader Van Gogh was er van 1849 tot 1871 dominee. Vincent is op 30 maart 1853 in Zundert geboren. Hij is op 24 april 1853 in de kerk van zijn vader gedoopt. Zijn twee broers en drie zussen zijn daar ook gedoopt. Vincent woonde tot zijn 17-de jaar in Zundert.

Voor de kerk staat ook een groot, artistiek doorkijkglas met de tekst 'O, ik ben geen vriend van het tegenwoordige Christendom, al was de stichter subliem...'. Dit schreef Vincent in oktober 1884 in Nuenen. Mooi gesproken, mooi vormgegeven. Ik liep richting het wooncomplex voor ouderen 'De Willaert' en ik bleef wat naar de mooie geitjes kijken. Zundert is een heerlijk rustig, gemoedelijk en landelijk dorp. Vincent verlangde er altijd naar terug.
In het Vincent van GoghHuis Museum (10,- euro entree) kreeg ik weer net als in het Van Gogh Village Museum in Nuenen een audio-apparaatje mee voor de informatievoorziening. Mijn rug was een zweetrivier. Ik zag 3 foto's van Anna Philippine Carolina Birnie (1845 - 1917), de gouvernante van Vincent, die hem 2,5 jaar thuisonderwijs gaf. Zij gaf hem ook tekenles en bij haar maakte hij zijn eerste tekeningen. Haar vader was de kunstschilder en Stadstekenmeester in Kampen Steven Birnie. Ik zag een omslag catalogus uit 1892 van Richard Nicolaüs (Rik) Roland Holst; een neerhangende, verdorde zonnebloem met een aureool. Velen beschouwden en beschouwen Vincent als heilig. Er hangen twee werken van Anselm Kiefer: 'Frau Mutsters' (Julia) en 'Mann Mutsters' (Bart) uit 1963. Anselm logeerde in de boerderij van Mutsters in Zundert. Ik zag enkele Japanse prenten (replica's). Van de echte heeft Vincent twee nagemaakt, vertelde een museummedewerkster mij spontaan. Zij vertelde mij ook, dat de museumdirecteur Ron Dirven naar Japan is geweest. Er is een sterke uitwisseling met Japanse kunstenaars.

Ik zag een uitgedroogde zonnebloem in een vitrine, een kunstwerk van Loek Grootjans (1955, Arnemuiden). De zonnebloem komt uit de lange tuin achter de Van Gogh pastorie/ oude kosterswoning. In een expositiezaal hangen o.a. 'Paradaidha - Ceres' van Robert Zandvliet (1970. Terband), zeer schoon, fel geel zonlicht, en 'Hiroshige Hakkaisan' van Shigeru Hasegawa (1963, Japan), met indrukwekkende sneeuwvlokken. De airco werkte daar gelukkig optimaal. Buiten staat een kolossaal en betoverend kunstwerk van Takashi Kuribayashi (1968, Nagasaki), de 'Tree of Vincent van Gogh', gemaakt van resten hout, spiegelglas en mixed media. Ik dacht echt, dat het een oude boom uit de tijd van Vincent was. Aan de binnenkant zitten allemaal spiegeltjes, wat een zeer bijzonder, sprookjesachtig effect geeft. Je kunt er ook in staan, wat ik natuurlijk deed en wat mij heel vrolijk maakte. Directeur Dirven zegt: 'De boom verbindt eigenlijk de hemel en de aarde met elkaar'. Zoals de oude Egyptenaren met de hemel en de aarde verbonden waren.
Takashi is een leerling van Reiner Kallhardt, Rob Scholte en Barbara Hammann. Ik zag 'Vincent's water', de oude put van de pastorie. Voor 12,50 euro kun je een flesje in de souvenirshop kopen. Duurste water ever. Lourdeswater is goedkoper. In het oude kosterhuis, gebouwd na de afbraak van de pastorie, zitten nog de schitterende glas-in-loodramen in en rond de haldeuren. Op de muur staat een gedicht van Henriette Roland Holst - van der Schalk, met als eerste regels:

'In dit huis werd geboren/
en doorleefde zijn kindertijd/
een man wiens gaven waren gewijd/
aan datgene wat nooit gaat verloren'.

Henriette was met Rik getrouwd.

In een expositieruimte waren bijzonder mooie, op Van Gogh geïnspireerde kunstwerken van Japanse kinderen, o.a. 'Rice terraces at Sunset' van Mao Urakawa (12 jaar), 'Sleeping in the Snow' van Yua Yamaguchi (10 jaar), 'Autumn Night' van Kopatsu (12 jaar) en 'Van Gogh Wanders into the World of Ukiyo-e' van Yuta Sugimoto (10 jaar). Ik vond dit museum heel leuk. Ik ben niet 'Bij de Nonnen' gaan eten, maar ik kocht twee haringen met twee bollen bij de mega-AH. Ik keek even in de kapel van de Heilige Trudokerk en door een gesloten hek kon ik wat verder de kerk inkijken. Ik maakte een rondje kerkhof en ik zag de begraafplek van Willem Passtoors tegen de kerk aan. Hij was qua titels een hele pief. Ik kreeg zowaar wat water uit de dorpspomp en ik heb nog even op het bordes van het stadhuis gestaan om vervolgens de bus te pakken, die er nog net stond. Ik keek naar het glooiende landschap, waar Vincent met zijn familieleden lange wandelingen maakte. Ik zag nog een bedrijf met de naam 'Mutsters'. Ik was helemaal gaar, maar in Breda heb ik nog wel een Turkse pizza op de Grote Markt gegeten. Via het Stadspark Valkenburg, dat vol wietgeuren hing, afgepeigerd terug naar Gouda.

Schrijver: Sir Joanan Rutgers
18 juli 2026


Geplaatst in de categorie: reizen

5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: