Al friemelend en frommelend

voluptueus droeg zij nog al haar kleding. Geleidelijk leidde zijn hand naar haar buste. Met haar rode konen wil zij hem en zichzelf belonen. Al friemelend en frommelend, wil hij, ja wil hij slechts één ding: haar kleding verwijderen en één worden met haar wonderbaarlijk, mooi lichaam. Het is enigszins twijfelachtig of zij dit wil, want zij hoort voetstappen. Een beetje sloffend, waardoor zij weet dat dit haar moeder wel móet zijn. De vrouw die haar met haar borst heeft grootgebracht. Zij, de dochter wordt geconfronteerd met grijpgrage handen op haar borst, weliswaar afgedekt door haar jurk. Zowel de diva als de divan zuchten ervan, maar vooral door de wellust van de manspersoon. Lamgeslagen laat zij het op haar beloop, met hem creperend van pijn en zij ongespreid, fijn. Vaak, zo niet meestal gaat het anders, helaas, daar rollen zelden keren. Waarschijnlijk zeker niet.

Zowel onderdrukker als onderdrukte vaak lamgeslagen. Zij wil echt vrij zijn, terwijl zij een houding zoekt. Hoewel vrij, zij is behoorlijk lascief net als hij. Bij haar uit zich deze begerigheid door haar rode konen, terwijl bij hem zijn handtastelijkheid door haar niet meer te handhaven is.

Geschreven naar aanleiding van 'The Divan'.

BARCELONA, ca. 1899. charcoal, pastel and coloured pencil on paper
subsequently varnished
252 - 29 centimeter

Schrijver: Annejan Kuperus
11 november 2026

ajkuperushotmail.com

2-persoonsdivan

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0