Bloemen met een bijsmaak

In de plaatselijke parfumerie kreeg ik een miniflesje parfum van Victor en Rolf mee. Ik spoot een beetje van het parfum in de wc-ruimte, die vervolgens de hele dag heerlijk rook.
“Wat vind je van de geur?” vroeg ik aan zoon. Hij snoof. “Lekker, maar ik ruik alleen Victor.”
“Dat vindt Rolf niet zo leuk, dat jij dat zegt,” reageerde man in het voorbijgaan.

Buiten geurde het vaag naar de lente, niet zo verwonderlijk, met al die bloesembomen in de straten. Ook in onze voortuin staat er een kleine, weliswaar door mij slecht gesnoeide, pruim. Intens roze bloemen die onze tuin prompt in de rankings laten stijgen. Een deel van ons tuinhek staat scheef, maar deze relikwie van de natuur maakt veel goed. Voor enkele weken. Bij ons binnen hangt de lucht van chrysantenbollen. Minder prettig. Volgende keer beter narcissenbollen kopen: kleurig en minder geurig.

Bij bloemenwinkels en tuincentra zie je steeds vaker in de hoek bloemen staan die van stof zijn gemaakt. Bloemen met pesticiden. Kun je nog een bos cadeau doen of thuis in een vaas zetten?

Bij een oude vriendin van mijn moeder, aan wie ik altijd bloemen stuurde voor haar verjaardag, ben ik al overgestapt op (slaafvrije) chocola. De ongemakkelijke waarheid, je komt haar overal tegen.

Geurkaarsen en -staafjes, toiletverfrissers, wasverzachters. We zijn massaal gek op lekkere luchtjes die verdoezelen. Astma en uitslag kun je ervan krijgen. Vroeger maskeerde je er viezigheid mee, tegenwoordig is het andersom.

Ik wil dat de was en de wc lekker ruiken, dat bloemen mooi zijn en niet beladen. Tegelijk weet ik te veel om er achteloos van te genieten. Dat lukt steeds minder goed. Alsof er achter elke geur iets schuilgaat dat ik liever niet onder ogen kom.

bloemen, geuren

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 1 stemmen 9