We zaten tegenover elkaar in het midden van de groep. Ze wilde het conflict dat ze met mij ervoer, uitvechten.
De opdracht was om op onze handen zittend elkaar aan te blijven kijken, wat er ook gebeurde.
Ik voelde de angst van het onbekende, van 'help wat gaat er gebeuren'.
Terwijl ik haar aan bleef kijken, liet ik mijn angst toe en trilde…
Ik vroeg mij af: 'Is liefde de zin van alles?'....
Ik heb een partner waar ik het goed mee kan vinden, maar hij is niet degene die mij die ultieme bestaansvervulling geeft, waar ik naar uitkijk.
Ik begreep dat ik hierover moest nadenken tot het mij duidelijk zou zijn. Ik wilde uiteindelijk op alles zelf het antwoord vinden en afrekenen met alles…
Hoeveel tijd zat er tussen, vroeg de vrouw.
Vijf minuten zei hij, verstoord opkijkend van zijn cryptogram.
Jezus, dit hou ik echt niet vol tot vanavond, hoor.
Haar buik trok de enorme uitstulping opnieuw met bovenmenselijke kracht schijnbaar vacuüm. Ondraaglijke pijn zocht tevergeefs een nog niet bestaande opening.
Als de vroedvrouw zegt dat het…
treurende wolken
benevelen grijs de zon
de dag playbackt de avond
ingekerfde stenen rij aan rij
uiten gedateerd het verlaten
half vergane bloemen rotten
boven lijken diep begraven
stil knerpt het grind
schuifelend de dood aanvaardend.…
Er lijkt geen uitweg
keel en darmen zitten dicht
met weerstand
van een levenlang
maar wanhoop
wanhopig sterker
wint en vindt haar weg
ik buig ik breek ik barst
en spuiend
spat ik uiteen
in niet te lijmen scherven.…
In deze nacht
meedogenloos diep en zwart
en zonder troost
in deze leegte
waarin noch vraag noch antwoord
maar kilte heerst en dood
in deze ondergang
moederloos en krachtenloos
zonder iemand zonder iets
daar stolt mijn bloed
en sterf ik eindeloos
naar geen bestaan... naar niets…