Nog niet zolang geleden woonde er een heel groot gezin in een oude plaggenhut op de Drentse heide. Nee ik bedoel niet Bartje en zijn familie dat was jaren later. Vader werkte zich de hele dag kapot in het veen. Turfsteken tegen een hongerloontje. Het gezin met 8 kinderen had vaak niet veel te eten. Het was een armoedige tijd maar toch klaagden ze niet…
Als je aan mij denkt...
Denk dan aan mijn kleine tikstapjes naast de jouwe
Denk aan hoe gebiologeerd ik je onderarm kon aaien
Denk aan hoe graag ik mijn hand op je buik legde ‘s nachts
Denk aan hoe zorgzaam ik je schouders epileerde
Denk aan mijn veel te luide lach
Denk aan ons synchroon drinkgedrag
Denk aan hoe goed onze lippen op elkaar pasten…
Wat heeft u een grote tuin? De koning antwoordde doodserieus: daar maak ik niet in mijn eentje gebruik van, er wonen ook veel konijnen. Meteen riep ik: maken die veel kinderen, Sire?
Nou dat is wel een probleem, zei de koning.…
Ik schrijf in raadsels..
Mijn letters en woorden zijn een weerspiegeling van de diepste grotten van mijn geest.
Ik gebruik jouw woorden en ideeën in mijn schrijfsels.
Zij zijn het, die in de tentakels van mijn geheugen blijven hangen.
Toevallig?...wie weet ..
Ik weet, dus ik ben.
Nee, jij bent !
Jij bent mijn muse, mijn bron, mijn kleurenpalet…
Is er iemand die weet wat te doen als z’n hele wereld uiteenvalt?
Is er één persoon die ongeraakt zou blijven?
Is er een ziel die sterk genoeg is om dat te dragen, is er een hart dat niet zal breken?
De mens is sterk, hij overleefde natuurrampen, waarvan niemand anders de schuldige is dan hijzelf.
Maar het belangrijkste is dat hij blijft bestaan…
654
Bezig met laden