Alle inzendingen van Jan+J.++Arends

WIE ZIJN VADER HEEFT VERMOORD EN ZIJN MOEDER HEEFT VERGEVEN DIE IS NOG VEEL TE GOED VOOR HET SOLDATENLEVEN. ******************************************************** De aarde wordt wat hij niet was: want ook soldaten zoeken vrede. Ze zien kindjes en al ras zijn hun bommen zonder rede. Een gesprek na woest geweld brengt wat rust, vertrouwen…

'Je kijkt iemand aan en je valt: liefde' Eigenlijk was hij niet eens knap. Met zijn grote oren die wonderlijk ver van zijn hoofd stonden leek hij steeds maar te vragen waarom? Maar ik hield van hem en probeerde dat ondeelbare ogenblik voort te zetten in de tijd. En tot mijn grote verwondering lukte dat. Zijn spitse intelligentie was het enige waaraan…

Het licht op de Kolk wiegt langzaam naar rechts op golfjes van wind over water. Er hangt wel een wolk maar toch zie ik slechts dat wandelend licht steeds wat verder en later.…

Voor Yehudi Menuhin Violen zingen de ruimte vol en kleuren klimmen omhoog langs pilaren. Een wind uit de bergen fluit gierend en dol op een warme middag van zingende snaren. Een statige, kleine, wat grijzige man speelt Bach met zijn vredige verende klanken. De kerk wordt heel licht en kijk eens hoe dan zélfs stenen vergroeien tot volrijpe…

Soms word ik moe van een verleden dat vreemd en ver en vol verdriet mijn dag verpest, me achterliet in uren zonder straks of heden. Maar langzaam wijkt nu het beton dat zich gevormd had in mijn hart. Mijn leven raakt niet meer verward en zacht ruist nu een nieuwe bron. De stralen van een nieuwe morgen beschijnen elke regel schrift: ik…

Verbaasd zat hij wat rond te kijken terwijl een woeste oceaan de stenen rond hem bleef beslaan: de storm wilde nog lang niet wijken. Hij was geringd en zat heel rustig te draaien op een puntig blok maar in de storm waarvan ik schrok bleef hij zichzelf: grijsmooi en lustig. De druppels van het wilde water raakten hem niet maar ik leek later…

Met dank aan Bert van Schie Vier koningen waren het, vér hier vandaan op weg naar een sterre die stil had gestaan. Ze pakten wat spullen en gingen op reis: de weg was wel lang maar ze waren heel wijs. De ster bleef een knipperend oog in het duister en leidde hen dwars door het mensengefluister. Een stralende zon draaide weg in de bergen…

Het was weer eens bloedheet geweest; het strand lag vol met mensen. Op straat liep zelfs geen mierenbeest: het zou die hete zon verwensen. Na een paar uurtjes zon en strand kwam ik gebruind weer thuis zette wat rommel aan de kant en leven werd weer lekker pluis. Na heerlijk eten en wat drinken liet ik me in een slaap verzinken: de uren…

Een mens is maar een mens, meneer en vér van een machine. Hij is veel fijner als een veer en kan verdrietig grienen. Een mens is stil in vreemd verdriet en blij in diepe vreugde. Hij luisterlacht maar hoort en ziet hoe vaak er iets niet deugde. Een mens is maar een mens, mevrouw hij zingt en speelt en fluistert; zegt stilletjes ik hou…

Boven de berg hangt een dwalige mist, over de straten gaan mensen en dingen. Lui staat de morgen te wachten, te wachten: wordt het een treurdag of gaan we wat zingen ?…

Vervolg op Pere Pardal, een jonge mus Voordat het musje was vertrokken had het wat bevend zitten mokken op een CD met slaapmuziek: Goldberg zijn variaties, dát is chique. Moeder Natuur kan maar niet jokken dus poepte Pietje kleine brokken waarmee de CD werd versierd en zijn Bevrijdingsuur gevierd. Ik had wel zin om wat te spelen en zachtjes…

Een succes heeft vele vaders maar mislukking is een wees en het zoeken naar de daders wordt geheid een harde race. Het succes brengt vele vrienden dat wil zeggen: voor een tijdje. Zet na wat je eens verdiende al hun namen op een rijtje. Als je nou een weesje baart en je krijgt maar niet verklaard waar die vele vrienden blijven Kijk…

De tijd is een gat waarin alles verdwijnt en dan weer verschijnt in vormen van leven die eindeloos geven. Tijd is een woord dat woede verstoort en liefde verspreidt naar oneindigheid. Eeuwige liefde zijn beeldschone woorden diep in je hart en warm in je ziel Waar vredige oorden met vogels en leven altijd zijn gebleven.…

Eerste keuze Ze is best aardig maar soms niet vaardig. Ik weet het niet meer en dat doet me zeer. Tweede keuze Wat wil je dan mijn lieve man: een wonderlijk wezen ? een vrouw om te vrezen ? Derde keuze Daarna voelde ik me pas echt verloren want kiezen uit twee was al veel te veel. Dus hield ik me vast aan mijn vrije wil en werd…

Als laatste bevel kreunde Schlieffen een van die echt Pruisische piefen nog: 'Deck mir den rechten...' daarna werd het vechten vermoorden, verkrachten en dieven. --------------------------------------------------------------- *Alfred Schlieffen (1833-1914)was een Pruisische generaal/houwdegen. Hij behoorde niet tot de adel maar liet zich niettemin…

Licht Voor Carmen Het levenslicht straalt uit je ogen je huid is lekker warm en zacht. Je hebt me nergens mee bedrogen en houdt mijn leven in mijn macht. Meesjes Voor Elise Maas De koolmees zag een pimpel hippen en keek verbaasd en vrolijk toe. De pimpel werd een beetje moe en muilde meesje bij dat wippen. Voorzichtige…

Eén van mijn broers verraste me onlangs met een opmerking over de macht die op de grijze massa van mensen wordt uitgeoefend. Nee, het ging niet over kiesvee maar over de grijze massa die ieder mens heeft en kan gebruiken: zijn hersens. Spanje is een jonge democratie. Na zo'n veertig jaar nationaal-katholicisme verschijnen nu opnieuw mannen met witte…

Voor Yehudi Menuhin Violen zingen de ruimte vol en kleuren klimmen omhoog langs pilaren. De tramontana-wind giert en dolt op een zomermiddag met zingende snaren. Een statige, kleine wat grijzige man speelt Bach met zijn vredige verende klanken. De kerk wordt heel licht en kijk eens hoe dan de stenen vergroeien tot volrijpe ranken.…

De zee is oud, de zee is koud de zee lijkt op een wervelwoud van witgetopte waterbomen die dansen, springen, spelen, dromen: de zee is zacht en zoet en zout. De wind die krols het water streelt dan met mijn donzig haar wat speelt brengt koelte in een licht gesuis van golvenzang en zilt geruis. De morgen strekt zich luizaam uit over een…

De wankele wal van de tijd gebouwd op de grens van ons leven draagt planten en bloemen die geven wat troost aan een wereld die schreit. Zijn stenen, gekleurd en geleid, langs grillige lijnen geweven vertellen verhalen en geven gedachten aan vreugde en spijt. De weg rond die wal vol met hoop laat zich door de zon graag verlichten terwijl…

Voor Omar Khayyam Links van me stond een grote boom en rechts zong luid een nachtegaal: ik viel in slaap en had een droom. Weer wakker wreef ik mijn ogen uit... Rechts van me stond een grote boom daarin zong luid een nachtegaal. Het was heel echt maar leek een droom. En ik viel weer in slaap... Ik droomde van Omar de Dichter: hij…

De aarde is langzaam een mestvaalt aan 't worden waar bloemen nog bloeien maar mensen verdorden in wapengekletter of liegharde woorden die kinderen, mensen en dieren vermoorden. De aarde staat bol van geweld en gewapen: soms kan ik er helemaal niet meer van slapen. Het zijn geen geheimen van onder of boven maar mensen die liefdeloos rond blijven…

Met felle, ravenzwarte ogen die onbeschrijflijk moois betogen hoorde ze wat verbouwereerd naar wat door mensen werd beweerd. Ze was geboren in het Frans en vader gaf haar alle kans net als haar moeder uit Tahiti: die was in't Engels 'nice & pretty'. De mensen zuidelijk van Zundert vierden zo'n uitgebreide dis waar ieder héél aanwezig…

Vaak is de zee verbazend mooi met witte koppen op de golven en een gehuil als woeste wolven die zoeken naar een nieuwe prooi. Het blauw dat aan de einder blinkt verandert in een lieflijk groen. Een moeder geeft haar kind een zoen: het is alsof de wereld zingt.…

Een jonge mus hield zich verborgen tegen een harde Noordenwind. Hij maakte zich maar weinig zorgen tot hij me zag en werd verblind In helwit licht dat door de ruiten van de garage binnenviel. Hij wilde weg, heel gauw naar buiten: heet dat instinct of wellicht ziel ? Ik zette alle ramen open begon te roken en te hopen dat hij zijn vrijheid…

Opgedragen aan Richard P. Feynman Het felle licht versnelt de beelden die zich verbinden in mijn geest. Mijn lieve hond, dat fijne beest, krijgt grijzig haar van diepe weelde. De kleuren springen uit de grond en nu de zon zo staat te blinken hoor ik de vogels, zie ze drinken van water dat de aarde vond. Het scherpe licht van lentestralen…

Zeewind slaat het witte water op een zonbeschonken strand. Razend rollend vol geklater schrijft het woorden in het zand. Eilandbergen in het blauw dragen groenig grijze kleuren. Op een surfplank staat een vrouw stralend in de zilte geuren. Liggend op de korrelstrook langs het windbeschreven water denk ik aan een duik en later Voel ik…

Diep in mezelf heb ik vrede gevonden zonder symbolen van verre gezonden langs lange lijnen van leugens gehouwen uit vette woorden tot bijbels gebrouwen. Dicht bij mezelf heb ik liefde ervaren weg van die stenen, groteske gebaren in zachte, warme soms droevige ogen vér van die keiharde preekstoelbetogen. Mensen zijn mensen, zijn warmtelijk…

Voor Ine en Huub Een merel zong recht in mijn hart vanmorgen een lied uit de stilte, een lied zonder zorgen. Het sprong uit een leegte van wondere geuren en vulde mijn kamer met zachtgroene kleuren. Een leegte vol liefde die zomaar bestaat zich dromerig uitbreidt in ritme en maat die alles omvattend ons leven doordringt en telkens weer vraagt…

Snel trekt een wolk de blauwte dicht. Grijsgrauwe kleuren van regen bewegen. Zwaluwen lijken verwonderd en licht: wiegende wind ruist door bomen en stegen: 't zomerse zonlicht stond me wat tegen. Zwaluwen dansen door dit paneel van schuivende wolken en grijsgrauwe kleuren. Toch blijft augustus met zomerse geuren.…