Alle inzendingen van Joost

Vroeger, ooit, in mijn studententijd, wisten mijn vrienden en ik precies wat wel en niet moest. We wisten hoe de wereld in elkaar zat en wat daar mis mee was. Ik ben zo, of juist niet. Die ander vindt dit en dat juist niet. We waren anarchisten, trotskisten of slechts overtuigd van ons eigen gelijk. We waren tegen alles en de monarchie en alle onderdrukking…

Er wordt veel geklaagd over de positie van theaters en theatergezelschappen in Nederland. Er is veel bezuinigd en zeker in de crisis lopen bezoekersaantallen terug. Theaters heb je in vele soorten en maten en voor vele verschillende doelgroepen. Ik heb altijd een zwak gehad voor volkstheater, pure passie, liefst in de open lucht. Volkstheater? Dat zijn…

Hebben de Trotskisten dan toch gelijk? Zal elke revolutie – ook die van de informatietechnologie – teloor gaan aan een alles overheersende dominantie van 'oude vormen en gedachten'? Ik kan niet volhouden dat ik een voorloper ben als het gaat om technologische ontwikkelingen. Ik volg het wel enthousiast en ben vaak gecharmeerd van de mogelijkheden…

Ik weet niet precies hoe vroeg het nu is, maar het is in ieder geval té vroeg. Gister was ik jarig. Voor het eerst sinds jaren heb ik weer eens een feestje gegeven en dat werd door mijn vrienden kennelijk gewaardeerd want ze zijn massaal komen opdagen. Het is laat geworden ook. Dat wil zeggen, twee uur geleden heb ik de laatsten de deur uitgezet. Ik…

Ik ben in dat café beland na een bijeenkomst van computerprogrammeurs. Het zijn weliswaar allemaal mannen, maar ik voel me vereerd met deze mensen gezien te worden. Het zijn namelijk stuk voor stuk experts in wat ik voor mijn hobby wel eens doe: programmeren. Het is gezellig, we proberen verschillende soorten bier uit. Gewoon een doorsnee kroegavond…

Een familielid heeft nog een boerderijtje te koop staan zonder daar zelf nog te wonen. Nu ik even niet meer aan de stad gebonden ben vraag ik haar - binnenstadbewoner als ik ben - of ik daar tot rust mag komen. Natuurlijk mag dat en ik reis er met zware tassen heen. Een lange dag, even koken en dan rust. Het is 's avonds een uurtje of acht, de zon…

Uit het vijf jaar volgen van gesprekken tijdens bus- en treinreizen kan men concluderen dat men in het Noorden van Nederland duidelijk positiever over Amsterdam spreekt dan in het Zuiden. Waarschijnlijk is dit een overblijfsel van scheidslijnen tijdens de tachtigjarige oorlog.…

Bloemen zijn mooi; voor die schoonheid zijn echter hun wortels fundamenteel.…

Het is een vooroordeel te denken dat een essay dor en droog is. Integendeel, het is het meest persoonlijke genre voor een auteur, een zoektocht, die ontroerend kan zijn of juist heel confronterend.…

Ambitie en gebrek aan relativeringsvermogen gaan vaak hand in hand.…

De samenstellers van het witte boekje maken het groene boekje zwart waardoor er een grijs gebied ontstaat in de spelling van de Nederlandse taal.…

Veel van de moderne schoonmaakmiddelen voor het huishouden zijn overbodig. Warm water, groene zeep en soda geven een minstens zo goed resultaat en zijn goedkoper en beter voor het milieu.…

De wijze waarop doorgaans het gebruik van dialect bepleit wordt, leidt ertoe dat het vooroordeel dat dialectsprekers dom zijn, niet verdwijnt.…

Uitgebluste hoekstenen wachten op de sloop nieuwe tijden nieuwe visies nieuwe basis nieuwe hoop maar kan de nieuwe maatschappij dus zij, wij, ik en jij rusten op de schouders die weer rusten op de stenen die weer zitten in de vele hoekjes? de nieuwe verdieping tot ook die de top bereikt en de uitgebluste hoekstenen weer wachten op de…

Bedaagde Zomermaand, men laat geen schaap verlegen; Indien het gaat vermast, zo neem het op uw schoot: Maar scheert gij ’t om de wol, zo scheer het niet te bloot, En was het wit als sneeuw, dat u de Hemel zegen’. Drijf, vroeg en spa, de kudde in ’t veld, en naar het hok: Zij loont u met haar melk, en spier, en ruige lok. --------------------…

EVA: Nu bruidegom, zijt gerust. ‘k Versta wel wat de wet zeit, En beter dan gij meent. Wat stoort uw nauwgezetheid Zich om een appelbeet? dit ’s louter bijgeloof. ADAM: Helaas, wat hoor ik nu! och, waar ik stom, en doof, En blind: ontbrak het mij aan ogen, en aan oren, Zo zoude ik in die staat, ’t is droef, u zien noch horen. EVA: Niet hoger…

REI VAN ENGELEN Sluit voor Begeerte uw graag gezicht; Zij loert, zij loert om in te varen. Sluit d’ogen, vensters van het licht, Indien gij wilt uw hart bewaren; Want zo Begeerte eens binnen sluipt, Zij zal bederf en jammer baren, Dat eeuwig smert, en eeuwig druipt.- De dingen zijn niet als zij schijnen: De worm zit binnen…

Ik stut de hoop van mijn gemoed Met mijn geloof in God de Vader, Almachtig en volkomen goed, Die hemel, aarde en zee te gader Hun wezen gaf. Ik rust meteen Op Jesus, boven zijn genoten Gezalfd, des Vaders Zoon alleen, Van eeuwigheid uit Hem gesproten, Ons aller Priester, Vorst en Heer En Leraar, waardig prijs en eer : Die, in de tijd ook…

(Overleden de 28 van Zomermaand 1636) Hier sluimert Isabel le Blon, Die, als een roosje met de zon, Blijgeestig op haar steeltje stond, En riep met een bedauwde mond: Wat is de schoonheid? wat 's de roem Der jongheid anders als een bloem? Dit was haar eerste en laatste leer, Toen zweeg ze stil, en sprak niet meer.…

De kou en leegte Als van een grijze winterdag In een lichaam geslopen Heeft een hart bevroren Bevroren tranen Aan dit huilend hart Tranen die veel zeggen Laten het hart spreken Een lichaam vol eenzaamheid Aangetast door de tijd alleen Verslagen door de haat Zoekende naar kracht om terug te vechten Deze pijnlijke woorden Een tijd…

Jesus' nat bekrete* moeder Stond bij 't Kruis, daar ons Behoeder, Haar beminde Zoon, aan hing; En haar docht, terwijl ze steende*, Hem betreurde, en drukkig* weende, Dat een zwaard door 't harte ging. Och, hoe drukkig, hoe vol rouwe Was die zegenrijkste vrouwe, Moeder van Gods enig Kind ! Die, uit een weemoedig herte, Bevende aanzag al…

De schrijver van het goddelijk rondzingende 'Omtrent Deedee' mag alleen daarvoor al een Nobelprijs krijgen. Een oeuvre van 120 pagina's, wat zou het. Maar laat hij het niet nog pijnlijker maken. Laat hij verder zwijgen. Of wachten tot hij werkelijk wat te zeggen heeft. Kan iemand uit de hofhouding dat misschien op tactische wijze overbrengen?…

Wandelend door een drukke buurt, ogen op schoonheid ingesteld door hormonen voortgestuurd, door adrenaline vergezeld als eigenaar van mijn eigen gevoel, en mijn verloren verstand gefocused op mijn heilig doel, zij op mijn netvliezen gebrand zij is van binnen als van buiten, onbeschrijflijk hemels mooi zij laat vogels mooier fluiten, dwingt…

Anno 1672 Alias inter caput extulit urbes (Haar hoofd steek boven dat der andere steden uit) O, Groningen, pilaar en hoofdstad van de Friezen! Vanwaar begint men best t’ ontvouwen uwe lof? Uw bouwheer Grunus moet u tot zijn wijk verkiezen, Zo vroeg vóór Christus’ komste, en bouwde hier zijn bof; Of liever, zo men zegt, de broer van…

Ik heb te regelen een kindjelief, een woning en natuurlijk spullen ook. Het moet aanwendbaar zijn mijn bezit, ik moet het nu en dan alleen kunnen laten zonder even later roerloosheid aan te treffen. Stel ik kom thuis het kind is versteend, het huis verlamd en de spullen nog veel erger. Geen andere beweging dan deze thuiskomst. Dan zou ik…

Wie hoor ik op mijn graf? Gij minnaars gaat er af. Wat koomt gij rouwe dragen En mijne dood beklagen? Ai, staakt uw droef gesteen*: Schep moed, en wees tevreên, En wens mij niet op aarde Bij u te zijn in waarde. De wereld die is doch Vol valsheid en bedrog. De mens leeft met bezwaren Om schatten te vergaren: Daar alles, wat men ziet, Veel…

’t Misbruik der zinnen werkt in ’t einde pijn en smart, Doch ’t redelijk gebruik vernoegt des mensen hart; Dat ’s aardse zaligheid. Wie wenst hier groter goed, Als, in ’t gezonde lijf, een gans vernoegd gemoed? HET GEZICHT. De blinde, die weleer aanschouwde ’t lieve licht, Kan tuigen, wat het zij* te missen het gezicht, Te wroeten, als de…

Aº 1637 I. (OPSCHRIFT VAN BUITEN) De wereld is een schouwtoneel, Elk speelt zijn rol en krijgt zijn deel. II. Geen kind de schouwburg lastig zij, Tabakspijp, bierkan, snoeperij, Noch generlei baldadigheid; Wie anders doet, wordt uitgeleid. III. Toneelspel kwam in ’t licht tot leerzaam tijdverdrijf, Het wijkt geen ander spel noch koninklijke…

Wat treurt gij, hooggeleerde Vos en fronst het voorhoofd van verdriet? Benij Uw zoon de hemel niet. De hemel trekt, ay, laat hem los. Ay, staak dees ijdele tranen wat en offer, welgetroost en blij de allerbeste vader vrij Het puik van uwe aardse schat. Men klaagt, indien de kiele strandt, maar niet, wanneer ze rijk gelaân uit de verbolgen…

Hier treurt het weeskind met geduld, Dat arm is, zonder zijne schuld, En in zijn armoe moet vergaan, Indien gij 't weigert bij te staan. Zo gij gezegend zijt van God, Vertroost ons met uw overschot.…