Alle inzendingen van Marieke

Als GGZ worden wij bijkans gewurgd door de leiband van de zorgverzekeraars en zitten we tot onze nek in de capaciteitsproblemen. Gelukkig laten wij ons niet kisten. Met onze vaak sombere en naar doemdenken neigende doelgroep kunnen we dat simpelweg niet maken. Vol trots negeren we daarom onze deplorabele staat en presenteren we met veel blijdschap de…

In Huis ten Bosch is het al vroeg dag op deze zaterdagochtend 27 april 2019. Koninklijke teckel Bea vraagt zacht piepend aandacht voor haar volle blaas. Tevergeefs. De prinsessen vechten elkaar al tien minuten de tent uit over wier beurt het is Bea uit te laten. 'Laat mij het maar doen.' Willem Alexander komt de keuken in. 'Ik moet toch nog sigaretten…

Ben ik de enige die het zo druk heeft en/of een chaotisch leven leidt? Ik heb vandaag zelfs een aparte kalender voor mijn zoon van acht aangeschaft, want ik kan het allemaal niet meer bijhouden. We rennen wat af met z'n allen en de wereld draait maar door. Opstaan, ontbijten, kids naar school brengen, kop koffie achteroverslaan bij m'n moeder…

Geweldig wat je allemaal meemaakt als je in een partycentrum werkt. 'Gast is koning' en dat blijkt. Van alle rangen en standen komen ze aan. Na 1 werkdag heb je al genoeg stof om een boek te kunnen schrijven. Met mijn collega's maken we het alle mensen naar hun zin en al zijn we met weinigen, tot na toe gaat dat prima. Gister nog, kwamen er mensen…

Ieder dag peil ik de mening van een vriendin over diverse onderwerpen. Als alleenstaande, werkende moeder, heb ik het nodig om af en toe eens lekker stoom af te blazen,te roddelen, of om me te laten wegzinken in een glaasje rosé. Het verbaast me iedere keer weer, over hoeveel diverse onderwerpen je het kunt hebben in een korte tijd. Het gaat van de…

Elke golfbaan gebruikt het equivalent van de waterconsumptie van een stad van 150 duizend inwoners.…

Teksten schrijven is ook in de gezondheidsvoorlichting een zeer persoonsgebonden proces.…

Vader, moeder, drie toekomstige gezinnen. Zoals ik vader haat, strijker die genas. Hij wil zich voor de eerste hap bezinnen op honger, armoe, de schepper die er was, is, toch geweest moet zijn, etcetera. Hij krijgt bijna geen voedsel binnen want onze vrienden komen hem te na. Rode koppen boven glanzend tafellinnen. Dezelfde koppen in de…

Achterover dit hoofd, vrij de keel, de kin hoog in de lucht, ik hang nog niet, ik speel maar wat. Waarom zo bang en zo gespannen, doodsbang voor de boom die wurgt en voor de struik die wondt? Weg van toezicht, uit het gebied van achterdocht kreun ik het uit: er is voor mij geen therapeut. Ik kan niet rusten in de onbeheerde tuinen die…

Wat moet ik nou? Ik kan je niet meer volgen je hebt alles eerlijk verteld maar de waarheid heeft gevolgen Je vertelde me van alles waar ik niet blij mee was je had het over drugs en nog meer van die poespas Een opgevoerde brommer o, wat prachtig vond je dat toen je die bekeuring kreeg lachte ik me slap Toen begon je over roken "…

wolken drijven steeds dichter naar elkaar de lucht wordt donker de eerste druppels vallen dan een flits met een donder erachteraan harder steeds harder gaat het regenen harder steeds harder gaat het onweren totdat de zon weer tevoorschijn komt…

Ik mag vandaag niet vloeken en dat valt mij zwaar. Ook het binnenhouden van de tranen. Wat staan mijn ogen raar. Welke kleren trek ik aan? De hemelsblauwe blouse, de zwarte rok? Sneeuwstorm verwacht. Heerlijk: laat het jagen. In de aarde sneeuwt het niet. Ik zal vragen niet te lachen als ik huil. Mijn moeder hoor ik roepen in de kist: god…

Gevangen in mijn tranen in mijn eigen persoon Zit ik hier al dagen opgesloten in een droom Droom van wanhoop van twijfel en spijt Zeg me deze droom is geen werkelijkheid Laat me ontwaken ik wil het niet meer Gevangen in mijn tranen elke dag weer…

Ik loop met mijn hoofd in een grijze mist Gevoelens verdoofd blijdschap vermist Niemand kijkt of ziet mij staan Alles ontwijkt mijn komen en gaan Elke dag en niemand ziet Achter mijn lag schuilt een donker verdriet…

Ontelbaar veel woorden om alles mee te zeggen, Zijn nu onvindbaar om dit gevoel uit te leggen Zo onwerkelijk als het lijkt zo echt dat het is, Wat zo onmisbaar was is nu een groot gemis We zien je nu niet meer leeft nu van ons apart, Je bent niet meer in ons midden maar voor altijd in ons hart.…

Precies twintig jaar geleden, Heeft hij zijn eerste boom geplant. Kort hierna is hij overleden, Ik voelde me sterk met hem verwant. De boom werd sierlijk en groot, Het had mooie ranke takken. Helaas was mijn opa al dood, Hij wilde er brandhout van hakken. Ik mis hem heel erg, Als ik kijk naar die berg, Houtjes van opa's boom. Ik mijmer…

Er zal straks een leegte zijn die niemand voor u kan vullen een hart is immers klein maar enigzins te hervullen alleen niet op die ene plek speciaal voor u bewaard er is geen gebrek want uw liefdadigheid was goud waard al doet ons dit allen veel verdriet het leven gaat gewoon door maar vergeten doen we u zeker niet we vechten er samen voor…

De golven van de zingende zee reiken mij de hand. Rollend waaieren ze uit op het strand. Bij iedere stap mijn voeten spetterend nat. Doorzichtig, schuimend, verkwikkend, volg ik hun pad Zon, zand, zingende zee ik mis je... Nu is er regen en veel TV...!…

Het feit dat bijna alleen maar niet-wetenschappelijke stellingen van een proefschrift worden gepubliceerd in kranten en tijdschriften geeft aan hoe de wetenschappelijke inhoud gewaardeerd wordt.…

Ergens diep van binnen een snik een waterval van tranen die zich voordoet als een lach Ergens in je hoofd een stilte een oorverdovend geluid dat zich voordoet als een lach Ergens in je hart een gevoel overvol met leegte dat zich voordoet als een lach Een lach geïnspireerd door de leugen...…

De onwetenheid, slaat toe in mijn hoofd. Ik raak in de war, doe de dingen fout. Alles gaat mis. Mijn hele leven, staat op z'n kop. Wat ik zeggen moet, weet ik niet. Met wie ik om moet gaan, weet ik niet. Liefde, verlangen, stress, alles raakt gemengd. Wat wat is, weet ik niet meer. Bij mij is alles één grote hoop.…

Ik wil, rennen als een paard, bloeien als een bloem, vliegen als een vogel. Ik wil, lopen op het pad der liefde, zweven over rozenblaadjes, rijden op de weg naar geluk. Ik wil, zijn wie ik ben, worden wat ik kan, doen wat ik wil. Ik wil, leven.…

Geen woorden zijn er die dit verlies kunnen beschrijven Alles was zo normaal. Nu is alles anders. Ik hoop dat ik wakker wordt en dat ik besef dat ik droom. Maar ik weet het is niet zo. Je bent weg voorgoed. Van boven kijk je neer en zie je alles zie je ons. Maar ik zie jou niet niet meer nooit…

De stilte is voor eeuwig Geen woorden uit jouw mond De dood heeft jou verslonden Voor altijd is het stil Ik zal je niet vergeten Voor altijd in mijn hart…

Ik tel de weken af de dagen tot ik je zie mn hart bonkt steeds sneller wat doe je toch met me maar ook jij weet 't niet ik tel de dagen af de uren dat ik bij je kan zijn in je armen mag liggen wat doe je toch met me 't voelt zo fijn ik tel de uren af de minuten dat ik je stem hoor ik je liefde mag voelen wat doe je toch met me de…

Toen ik vanmorgen opstond lag er ijs op het water lag er ijs op de auto’s en ijs op de straten De wereld was van ijs Tenminste, zo leek het Toen ik vanmorgen opstond lag er een glans op het water lagen er glitters op de auto’s en glitter in de straten De wereld was vol glans en glitter Tenminste, zo leek het Toen ik vanmorgen opstond…

Je gooit je tas neer sleutels op tafel even rustig zitten en geen vragen starend naar het onkruid gegroeid in de tuin denkend aan de zomer wintertrui aan lekker even dromen geen gezeur aan je hoofd masserende handen in je nek even verdoofd zuchtend op de stoel er even tussenuit niet denkend dat je weer moet werken je bent nu lekker…

ik kwam je weer tegen na lange tijd zonder contact geschrokken keken we elkaar aan en alles kwam weer boven beelden doemen voor me op jouw handen op mijn lichaam mijn nagels in jouw rug jouw veelbetekenende blik die zich in mijn ogen boort jouw tong die met mijn lippen speelt mijn gretige mond die de jouwe zoekt dat was toen nu zien…

Ik kijk naar buiten strijk mijn handen door m’n haar de zon schijnt door de ramen even valt een stilte regendruppels vallen neer maar ook daarmee de lach op mijn gezicht ik voel de pijn steeds meer jij was de enige de enige voor mij jij was m’n liefde waar ben je gebleven ben ik je kwijt ik mis je zo en betuig je mijn spijt ik…

Wat is de reden? vraag je dat ik dit heb gedaan met tranen in je ogen kijk jij me vragend aan voor mij was het alleen praten iets wat ik met jou niet kan maar het viel bij jou niet in de juiste gaten kreeg er kippenvel van toch zo belangrijk als jouw liefde zijn die woorden nog niet half je kunt het altijd leren er is geen beter helende…