Niemand die hem zag.
Niemand die hem zag staan.
Waar gaat het heen?
Niemand die hem zag.
Niemand die hem zag staan.
Niemand maar ook niemand
deed er wat aan.
De jongen zo alleen.
De jongen zo eenzaam.
Geen familie geen vrienden.
Onzichtbaar en alleen.
Niemand die hem zag.
Niemand die hem zag staan.
Niemand maar ook niemand
deed…
Niemand kende haar eigenlijk. Echt niemand. Mensen dachten dat ze haar kenden maar ze deed zich anders voor als dat ze was.
Ze deed zich voor als iemand die ze maar met moeite kon zijn. Een aardig, lief, behulpzaam en trouw meisje.
Maar wat deed het er toe! Ze deed zich gewoon zo voor en iedereen dacht gewoon dat dit haar echte persoonlijkheid was…
Ik mis je. Ik kijk naar je. Nou ja, eigenlijk niet naar jou, maar naar je foto. Die heb ik op het plankje boven mijn bed gezet, naast de mooie, oude kandelaar. In dat ene lijstje, met die krullen. Mijn allermooiste lijstje. Er passen drie foto’s in. Ik heb er drie dezelfde in gedaan. Van jou. Van op het strand. Je weet wel, die ene mooie, van ons saampjes…
Waarom is er oorlog?
Waarom is er pijn?
Waarom kan het geen vrede zijn?
Mensen huilen, mensen treuren
daarom zie ik even geen kleuren,
zie ik alles zwart
Maar de kleuren zijn er wel,
ergens,
ergens heel diep verborgen in mijn hart…
De zon schijnt fel naar binnen
Als ik 's morgens vroeg ontwaak
Vogels hoor ik zingen
terwijl ik binnen koffie maak
Ik open alle deuren
Voel de warmte van de dag
Door het zien van alle kleuren
Krijg ik spontaan een brede lach
Elke dag vol vrijheid
Met een lucht heel mooi lichtblauw
Zomer je mag nooit weggaan
want ik hou zo veel van…
0
Bezig met laden