nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (4)
algemeen (4)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (5)
drank (5)
economie (1)
eenzaamheid (15)
emoties (25)
ex-liefde (2)
familie (2)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (5)
humor (4)
idool (2)
individu (26)
internet (5)
kerstmis (1)
kinderen (9)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (24)
literatuur (4)
maatschappij (10)
mannen (14)
milieu (1)
misdaad (18)
moraal (1)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (9)
overig (2)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (1)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (5)
verhuizen (2)
verjaardag (7)
voedsel (5)
vriendschap (15)
vrijheid (1)
vrouwen (6)
welzijn (12)
wereld (1)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 148):

Fotogalerie (2)

Foto 1:
Ik sta in de deuropening van de bijkeuken. Een sjaal zit over mijn linkeroog gedrapeerd, terwijl ik een bivakmuts draag. Mijn rechteroog is bijziend, dus dat verbaast me. Achter me staat een grote geiser/waterboiler, al lijkt het ook op een illegale jeneverstokerij. Onder een riempje hou ik een scherp steekding vast, wat een dolk moet voorstellen. Ik weet nog hoe trots ik me als piraat voelde.

Foto 2:
Joanan op de Kleuterschool in Kollum met Juffrouw van der Zee staat eronder. Ik zit naast mijn vriendinnetje Margriet, met wie ik vaak achter in haar tuin schommelde. Of is Margriet dat meisje op de voorgrond? Ik kijk naar de jonge juffrouw op wie ik terecht verliefd was, echt een knappe vrouw zo in haar korte jurkje. Het bovenste meisje kijkt gewoon naar achteren. De jongen achter mij kijkt naar de grond. Juf draagt een smal dameshorloge. Ik draag een korte broek met blokstrepen. Zeer tegen mijn zin.

Foto 3:
Samen met twee vriendjes vorm ik een cowboybende. We beschieten onze tegenstanders. Aan de linkerkant staat een vriend kaarsrecht als een rancher, terwijl hij genadeloos de trekker overhaalt. In het midden staat een beweeglijke vriend van de kleuterschool, die moedig van zich af schiet. Rechts sta ik, met de holster nonchalant tussen mijn benen en het vuurwapen scherp schietend tegen de fotograaf in dit geval.

Foto 4:
Locatie: de woonkamer van de familie Zeldenrust aan de winkelstraat in Kollum. Heit Zeldenrust was slager en mijn broers en ik kwamen graag bij deze familie op bezoek, waarschijnlijk omdat het er zo lekker ongedwongen aan toe ging. Heit en mem hadden dertien kinderen en ik was bevriend met Auke, die onderuit gezakt op de stoel naast me zit. Ik kijk met opengesperde, holle ogen, terwijl ik een strakke koltrui en een rare rozegevlekte broek met brede riem draag. Nog onwetend van wat mij kwelde/mankeerde. Mijn relaxte hand had ik toen al.

Foto 5:
Met mijn broers op een schoolfoto. Mijn oudste broer houdt mij vast, want ik zie er niet uit met mijn ontstoken rechteroog. Ik lijk de Elephantman wel. Mijn borst is helemaal in elkaar gezakt, net zoals de borst van mijn vader vroeger. Er straalt weinig kracht vanuit. Mijn oudste broer lijkt al wat op de Elvis Presley, die hij later zou worden. Mijn jongste broer draagt een legerkleurige trui met 'US Army' erop geborduurd. Op het tafeltje voor ons ligt een opengeslagen geschiedenisboek en staat heel potsierlijk een opgezet vogeltje, een pimpelmeesje of zoiets.

Foto 6:
Mijn jongste broer en ik staan in de deuropening van een vakantiegebouw. We staan er als echte showbinken. Hij met zijn linkerduim stoer in de broekzak, terwijl hij een colabuikje vertoont. Ik heb een legerpet op en ik draag alweer een dolk om mijzelf in geval van nood te kunnen verdedigen. Het rode, plastic, niet-ademende jasje is te walgelijk voor woorden. Het zichzelf geen houding weten is aandoenlijk.

Foto 7:
Een schoolfoto van de Christelijke Mavo-4 in Heerenveen, in 1981. Ik sta op de achterste rij, in de buurt van Marcel, echt een toffe peer, en die lange jongen, die altijd met zijn brommer naar school kwam en die fan van Herman Brood was. Hij zong altijd 'Baby, baby, bijt mijn ballen!', maar ik geloof niet dat dat van Brood was. Voor me staat Tjoeke, die we altijd plaagden door tjoeke-tjoeke-tjoeke te zingen, alsof zij een boemeltrein was, die flnk van bil ging. Ik zie Wieteke, die sprekend op Olivia Newton-John als Sandy in 'Grease' leek, God, wat heb ik van haar gedroomd! Ik zie Ulkje, met wie ik gekust heb, in de armen van een ander. En haar vond ik ook zo leuk, maar die ging alleen met de stoerdere jongens om, waar ik ook wel mee om ging, maar net niet genoeg. Dan is er nog Tineke, die ik eens op de fiets ergens naartoe heb gebracht. Mijn fantasie sloeg op hol. Ze bleef een onbereikbare beauty-queen. En daar staat Arne, die in Pink Floyd was, die had iets homofiels, echt superaardig.

Foto 8:
Voorthuizen, op het grindpad voor de gereformeerde pastorie. Ik schudt mijn jongste broer de hand en ik ga weer terug naar het benedictijnse klooster in Egmond-Binnen, waar ik als postulant ben ingetreden. De vriendin van mijn jongste broer, de charmante Roelienke, lacht even vriendelijk als altijd. Ze vormden een ideaal koppel, maar het leven nam andere wegen. Nu is hij vrijgezel en zij is een gescheiden moeder met twee kinderen. Hij is haar ontgroeid. Soms zou ik meerdere levens willen leiden, incluis een duurzame liefdesrelatie met Roelienke.

Foto 9:
Locatie: camping in Ouddorp-aan-Zee. Ik sta tussen mijn campingvermakers voor kinderen en we zijn allemaal verkleed om door de kinderen te worden herkend. Iemand is een troubadour gelijk Bob Dylan, iemand speelt een boerin, iemand speelt een bokkig kind en de destijds door mij diepbeminde Selma speelt een meisje in een rood jurkje, met haar stevige, sappige benen daar onder uit. Ik heb mijn linkerhand op haar linkerschouder gelegd. Zelf draag ik een witte jurk met een rood jasje. Mijn lippen zijn opgemaakt en ik heb een schoonheidsstip op mijn linkerwang. De campingboeren uiten luidkeels hun walging over mijn verschijning. Ze vloeken hel en brand, terwijl ze hun zoveelste biertje achterover slaan.

Foto 10:
Ik zit vooraan in een Venetiaanse gondel, terwijl de golven behoorlijk zijn en ik in de verte de majestueuze architectuur van Venetië zie. Ik draag een witte bloes met een rood sjaaltje en witte schoenen. De broek is lichtblauw-wit. Je ziet goed de beharing op mijn smalle armen en in een gondel voor me kijkt een kind heel aandachtig naar mijn verschijning. Hij ziet iets, wat ik niet kan zien. Ik heb me altijd afgevraagd wat. Mijn ziel was op dat moment volkomen gelukkig en vrij. Ik denk dat hij de herademing van het kind in mij heeft waargenomen.

Schrijver: Joanan Rutgers, 28-02-2016


Geplaatst in de categorie: geschiedenis

Deze inzending is 65 keer bekeken

4/5 sterren met 4 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl