Inloggen

biografie: Peter Kouwenberg

Publiceerde  o.a. de bundel Glasgerinkel.

Inzendingen van deze schrijver

5 resultaten.

Hart van de Luchtspiegeling- Luchtspiegeling (1)

verhaal
5,0 met 1 stemmen 94
Wat vooraf ging
De dag na mijn 30e verjaardag werd ik tijdens een wandeling in Amsterdam door een sneeuwstorm overvallen. Ik zocht beschutting in een cafeetje en daar ontmoette ik de vader van Suzanna. Op reis in Egypte was Suzanna door haar zusje bewusteloos in de woestijn gevonden en was tot op de dag van vandaag nog steeds in coma. De vader had nog steeds niet kunnen achterhalen wat er was gebeurd. Nadat Ik had hem verteld had dat ik een dichter was, vroeg hij of ik Susanna verhalen wilde vertellen. Zo moest ik haar met mij fantasie verleiden naar de werkelijkheid terug te keren. Ik was akkoord gegaan en was de volgende dag door een chauffeur opgehaald en naar een buitenhuis aan de Vecht gebracht. Daar werd ik door de verpleegster Alexandra naar de kamer van Suzanna gebracht en vertelde haar mijn eerste verhaal............

Hart van de Luchtspiegeling...

Hart van de Luchtspiegeling- Suzanna (2)

verhaal
5,0 met 3 stemmen 93
Wat vooraf ging:
De dag na mijn 30ste verjaardag werd ik tijdens een wandeling in Amsterdam door een sneeuwstorm overvallen. Ik zocht beschutting in een cafeetje en daar ontmoette ik de vader van Suzanna. Op reis in Egypte was Suzanna door haar zusje bewusteloos in de woestijn gevonden en was tot op de dag vandaag nog steeds in coma. De vader had nog steeds niet kunnen achterhalen wat er was gebeurd. Nadat ik hem vertelde had dat ik een dichter was, vroeg hij of ik Suzanna verhalen wilde vertellen. Zo moest ik haar met mijn fantasie verleiden naar de werkelijkheid terug te keren. Ik was akkoord gegaan en was de volgende dag een chauffeur opgehaald en naar een buiten huis aan de Vecht gebracht. Daar werd ik door de verpleegster Alexandra naar de kamer van Alexandra gebracht.....
Suzanna (2):
In de hal waar Alexandra me binnenvoerde zag ik, na het felle licht buiten, geen hand voor ogen. Ik hoorde alleen haar stem, die fluisterde: “Volgt u me maar.”...

Hart van de Luchtspiegeling- Suzanna (1)

verhaal
4,0 met 2 stemmen 141
Wat vooraf ging:
De dag na mijn 30e verjaardag werd ik tijdens een wandeling in Amsterdam door een sneeuwstorm overvallen. Ik zocht beschutting in een cafeetje en daar ontmoette ik de vader van Suzanna. Op reis in Egypte was Suzanna door haar zusje bewusteloos in de woestijn gevonden en was tot op de dag van vandaag nog steeds in coma. De vader had nog steeds niet kunnen achterhalen wat er was gebeurd. Ik had hem verteld dat ik een dichter was en hij vroeg mij of ik Susanna verhalen wilde vertellen. Zo moest ik haar met mij fantasie verleiden naar de werkelijkheid terug te keren. Ik was akkoord gegaan en zou de volgende dag worden opgehaald.
Hart van de Luchtspiegeling- Suzanna
Klokslag drie uur stond ik klaar voor de deur van mijn huis, mezelf koesterend in een aangename winterzon. Van de sneeuwstorm van de vorige dag was alleen het in de zon schitterende sneeuwtapijt over, dat alles bedekte. Ik moest mijn ogen tegen het felle licht dichtknijpen. ...

Hart van de Luchtspiegeling- Sneeuw (2)

verhaal
3,8 met 5 stemmen 176
Wat vooraf ging
De dag na mijn 30e verjaardag werd ik tijdens een wandeling in Amsterdam door een sneeuwstorm overvallen. Ik zocht beschutting in een cafeetje en daar ontmoette ik de vader van Suzanna. Op reis in Egypte was Suzanna door haar zusje bewusteloos in de woestijn gevonden en was tot op de dag van vandaag nog steeds in coma. De vader had nog steeds niet kunnen achterhalen wat er was gebeurd.
“Maar ze heeft toch wel wat verteld toen ze bijkwam?”
Ze is nooit meer bijgekomen. Ik mag wel zeggen dat ik een rijk man ben en dat ik alles heb geprobeerd om te weten te komen wat er die nacht moet zijn gebeurd. Ik heb detectives ingezet, ik heb de ene na de andere oproep op de Egyptische televisie laten plaatsen en advertenties in Egyptische kranten. Ik heb zelfs waarzeggers ingehuurd: het enige dat boven water is gekomen is de naam van een jongen: Faruk, hij zou ook een vriend van haar zusje zijn geweest, maar zij beweert bij hoog en bij laag nog nooit van hem gehoord te hebben. ...

Hart van de Luchtspiegeling- Sneeuw (1)

verhaal
4,2 met 5 stemmen 128
Het was de dag na mijn dertigste verjaardag. Die ochtend was ik gebeld dat mijn gedichten niet uitgegeven zouden worden. Het was op de kop af een half jaar geleden dat ik mijn baan had opgezegd en besloten had al mijn tijd aan mijn gedichten te wijden. Ik was op zoek naar woorden die een opening zouden creëren, waardoor ik kon ontsnappen aan de banale werkelijkheid, waar ikzelf dagelijks deel van uitmaakte. Want ik hield van de ongerijmdheden in het leven en was ervan overtuigd dat ik met deze ongerijmdheden als schrijver zou kunnen doorbreken, als ik me er maar volledig aan zou wijden. Om dat te kunnen had ik geld gespaard en deze sabbatical geregeld.
Maar er was nog een andere reden dat deze dag mij altijd is bijgebleven. Die dag waren rond het middaguur de eerste sneeuwvlokken gevallen. Weldra waren de straten met een witte laag bedekt. Ik besloot naar buiten te gaan. Traag dwarrelden de vlokken naar beneden. In een mum van tijd reikte de sneeuw tot boven mijn schoenen. Steeds moeizamer reden de auto’s voort. De fietsers waren inmiddels afgestapt. Zij wandelden met hun fiets aan de hand over de stoep, voor zover er tenminste nog een onderscheid tussen stoep en straat te maken viel. Ik hoorde de sneeuw onder mijn voeten kraken. Al het andere geluid werd geabsorbeerd in de haag van vlokken om me heen.
Toen ik bij de hoek van de Elandsgracht en de Marnixstraat was gekomen, kwam het sneeuwtapijt tot boven mijn enkels. Ik moest mijn voeten steeds hoger optillen om nog vooruit te komen en tegelijkertijd oppassen niet op een verborgen obstakel onder de sneeuwlaag te stappen. Ik kwam steeds langzamer vooruit. Af en toe moest ik de sneeuw uit mijn jas en haren schudden om niet zelf in de sneeuw op te gaan.
Toen ik de Prinsengracht bereikte, waadde ik zo traag door de dikke laag sneeuw dat ik besloot in het café op de hoek te schuilen. Binnen was het warm en vochtig van de dampende kleding. Er heerste de joviale sfeer van gestrande reizigers, die iedereen die naar binnenstrompelde, met een vrolijke lach begroetten. Er was nog net een plaatsje vrij aan de bar. Ik bestelde een jonge jenever en vroeg meteen aan de ober een papiertje en een pen. ...