Inloggen
voeg je verhaal toe

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 3840):

Hart van de Luchtspiegeling- Sneeuw (2)

Wat vooraf ging

De dag na mijn 30e verjaardag werd ik tijdens een wandeling in Amsterdam door een sneeuwstorm overvallen. Ik zocht beschutting in een cafeetje en daar ontmoette ik de vader van Suzanna. Op reis in Egypte was Suzanna door haar zusje bewusteloos in de woestijn gevonden en was tot op de dag van vandaag nog steeds in coma. De vader had nog steeds niet kunnen achterhalen wat er was gebeurd.

“Maar ze heeft toch wel wat verteld toen ze bijkwam?”
Ze is nooit meer bijgekomen. Ik mag wel zeggen dat ik een rijk man ben en dat ik alles heb geprobeerd om te weten te komen wat er die nacht moet zijn gebeurd. Ik heb detectives ingezet, ik heb de ene na de andere oproep op de Egyptische televisie laten plaatsen en advertenties in Egyptische kranten. Ik heb zelfs waarzeggers ingehuurd: het enige dat boven water is gekomen is de naam van een jongen: Faruk, hij zou ook een vriend van haar zusje zijn geweest, maar zij beweert bij hoog en bij laag nog nooit van hem gehoord te hebben.
Ik heb de beste dokters ingehuurd, maar ik ben er niet in geslaagd haar tot deze wereld terug te laten keren. Zij ligt maar in haar kamer, met haar ogen dicht, onbereikbaar voor mij en voor de buitenwereld. De dokters zeggen dat ze waarschijnlijk alles hoort en daarom heb ik op allerlei manieren geprobeerd in haar geest door te dringen. Ik heb haar lievelingsboeken laten voorlezen, haar favoriete platen laten draaien, ik heb films laten spelen, maar ik heb het gevoel dat ze dag na dag meer wegglijdt. Nog even, zeg ik tegen mezelf, en ze neemt een stap over de rand naar een gebied waarvan zij nooit meer zal terugkeren.”
Ik moet hem verbouwereerd hebben aangekeken, want hij zei: “U hoeft zich daar geen zorgen over te maken, integendeel, u heeft geluk, ik ben al een tijd op zoek naar iemand als u. U heeft fantasie, u bent romantisch, een man van het leven, naar ik aanneem en u kunt zich vast in allerlei situaties inleven. Ik wed dat u veel heeft gereisd en het Midden Oosten tot het Verre Oosten heeft verkend.”
Ik voelde me gevlijd en knikte.
“Ik denk dat u zich in haar kunt inleven en misschien nog wel belangrijker dat zij zich in u kan inleven. Misschien is ze bereid voor uw verhalen uit haar isolement te treden en op een dag haar ogen te openen, omdat ze na de vertelsels ook de verteller wil leren kennen.
Maar wees ook sensitief, want in die stilte van haar ligt misschien een geheim verscholen, dat zij niet wil prijsgegeven. En in dat geheim kan de sleutel voor een oplossing liggen. Misschien laat ze op de een of andere manier iets aan u los. Dus laat u geen signaal ontgaan! Ik zal u er ten slotte goed voor betalen!”
Geheimen, waarzeggers, moest ik hier wel mee in zee gaan? Maar, zei een stem in mij: neem deze kans! Het dwingt je om van je gedichten verhalen te maken en misschien is de deur waar jij in je hoofd naar op zoek bent om aan de banale werkelijkheid te ontsnappen, wel dezelfde deur waar zij door moet terugkeren.
“ Wie niet waagt, wie niet wint,” zei de man die mijn aarzeling blijkbaar had gevoeld en inderdaad, wat had ik te verliezen?
“Zie het maar als een vingeroefening voor de bundel die u wilt uitgeven. Als u mij uw adres geeft, zorg ik ervoor dat u morgen wordt opgehaald. Denk erom dat u meteen goed begint. U heeft niet veel tijd meer om een verhaal te bedenken, maar met dit weer heeft u toch niet veel anders te doen.”
Ik schreef mijn adres en telefoonnummer op een briefje, hij rekende af en verdween in de sneeuw.

Volg het spoor van de dichter via de link hieronder.


Zie ook: http://hartvandeluchtspiegeling.com

Schrijver: Peter Kouwenberg
Inzender: Inge van Schooneveld, 10 mrt. 2011


Geplaatst in de categorie: wereld

3,8 met 5 stemmen 176



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)