307 resultaten.
De mysterieuze boekcoverfotografe van Akkrum
beschouwing
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Ze zijn recht door zee, goudeerlijk en nooit achterbaks of met een verborgen agenda of zoals de Indianen over de blanken zeiden 'die spreken met een gespleten tong!'. Bovendien houden ze van kwaliteitsproducten en dat zie je bijvoorbeeld bij Mirjan, die niet ver bij die andere topper, Nynke Laverman, vandaan woont, die bij Weidum woont.…
Als een heks volstrekt ten onrechte opgehangen
beschouwing
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Jij bent nog bezocht door de Nederlandse Joost de Blank, bisschop van Stepney. Jij zei tegen hem, dat jij een andere persoon was, toen jij David met een revolver neerschoot. Jij werd 28 jaar en jij bent herbegraven in het kerkhof van de St Mary's Church in Old Amersham. Op jouw grafsteen stond 'Ruth Hornby 1926 - 1955'.…
autobiografie
4.2 met 4 stemmen
581 Als ik iets niet wist en dat kwam geregeld voor, dan kwam de rondborstige lerares volop glimlachend naast mij staan en bukte zij zodanig, dat ik ruim zicht in haar decolleté had, dat wil zeggen, de bovenhelften van haar rijpe, malse, blanke borsten stonden bloot te glunderen van plezier, extra omhoog geduwd door haar witte beha met de speelse, kanten…
Bart Chabot met een opgevoerd hartritme
beschouwing
5.0 met 1 stemmen
3.323 Ruwe bolster, blanke pit. Martin dronk nog wel behoorlijk veel en hij had de gewoonte om bij binnenkomst in de kleedkamer eerst in de wasbak te urineren. Ook rookte hij steevast daar waar het officieel niet mocht. Zo zijn vrijbuiters nu eenmaal.
Het sterfproces van Martin is heel ontroerend en integer beschreven.…
DRAAI REALISEREN GLOBALISEREN
beschouwing
4.0 met 1 stemmen
184 Bedoeld wordt een strengere, als die van de blanke kinderen ooit. De structuur daarvan in Nederland.
Inlander is een geuzennaam geworden binnen deze generatie. Buiten dit alles hoor je de uitspraak dat vroeger alles beter was bij tal van generaties.…
De binocle
verhaal
3.6 met 25 stemmen
1.360 Maar als hij zich rekte op de tenen, kon hij, in de zaal, juist nog de blanke schedelbol zien, die als een doelwit blonk.
Hij haalde geërgerd de schouders op, smakte met de tong zijn ergernis weg, luisterde toen aandachtig naar Brünhilde's juichkreten, boven op de rots, waar zij verschenen was. En werd kalmer. En genoot.…
autobiografie
4.0 met 3 stemmen
536 Ik had niet het idee dat de dronkaard als een lastpost werd ervaren. Daarvoor vond ik de Marokkanen in het algemeen te goedaardig en toegeeflijk; hun betrokkenheid bijvoorbeeld bij het rondzwervende kitten waar wij het oog op hadden laten vallen dat vel over been was en bekend met de in het algemeen treurige afloop hen meewarig het hoofd had doen schudden…