Alle inzendingen

We worden belazerd waar we bij staan. Het is een relatief kleine groep mensen die dat doet, en ze dekken elkaar elke keer weer, dezelfde namen duiken daardoor steeds op. Ik heb het over religieuze leiders, politici, entertainers, zakenlieden en blauw bloed. Ergens aan het begin van de middeleeu...

Het verschil tussen een Nederlander en een Vlaming is, dat ze dezelfde taal spreken.

Hoe heerlijk was elk jaar dat nieuwsbericht Dat het seizoen waarin men hooit voorbij was En dat de lucht voorlopig pollenvrij was Maar dit jaar is dat nieuws nog niet in zicht De hooikoorts suddert in de herfst nog na Het vloeit ons aan door de ambrosia

Bondig schrijven vereist een uitgebreide woordenschat.

nat sloop tussen vochtig, aangeslagen misschien nevelig in, tussen kieren door beslagen zicht herkende ze vergeten spaanders, niet meer nat was het onze tijd, wasemend gedruppeld nu in nerven van een vroegere inhoud, prikkend vocht vermengd droog

Mijn God, Die gekleed in doktersjas, Als Brenger van het Lot, Besliste dat het over was. Geef mij toch een reden, Waarom ik U zou vergeven, Als U ondanks mijn gebeden, Een eind maakt aan een leven. Maar die reden komt er niet, Zelfs niet omdat God het wil. Ik vind slechts woede en verd...

Een gedicht hoeft niet verknipt te zijn Laat dat maar over aan de dichter Hoe mooier het zielsgedicht Des te zieliger soms de dichter Waar in het elektrisch hersenveld Kortsluitingen met vuur ontstaan Daar groeien mooie combinaties Van lava en gas in dichtvorm aan En elke schoonheid he...

Wees welkom oude vrouw jij die het leven hebt geleerd, de liefde, het geven het luisteren naar hen die zichzelf vervleugen in de wind wees welkom oude vrouw je mag er zijn zoals je bent zonder krachtprestaties het leven hoeft slechts doorgegeven de liefde slechts geleefd de zachthe...

ik zit er weer tegenover haar haar open blouse haar strakke taille zo zit zij daar haar lange benen, over elkaar en ik zak weg... zak weg in m'n dromen zie een blij ietwat verbaasde blik in haar ogen zie haar dicht voor me staan bijkomend van de schrik laten we ons gaan vallen haa...

In gedachten dwaal ik Jouw lichaam Zie ik jou zweven Voorzien van de mooiste Woorden zou ik jou Oprecht willen beleven Misschien voor even Wellicht een nacht Wie weet voor altijd Onverwacht

~~~~~~ Het waterlelieblad droeg kikker, brru-ap, brru-ap; met fikse lust. Dus zwol zijn borst, werd steeds maar dikker, de spieren kwamen nooit tot rust. Hij blies zich op, nog één keer kwaken, brru-ap, brru-ap!, riep hij zijn vrouw. De liefde zou in haar ontwaken maar dan moes...

wat jij meeneemt met open armen vindt haar monding is dat wat jij op weg weegt en meeneemt is wat jij wilde als franciscaan ik heb vandaag het hout de lucht herfstig blad en het huis gevoeld die bezieling was goed ik zag de maan de zon de dageraad zelfs de bleke wolke...

is het de needrigheid zoals die van mijn ouders weinig vragend levend naar beperkingen blij met wat de Heer hen gaf sprokkelen van wrakhout aangespoeld aan stranden wakkerend soms in fakkels misschien toch de galm de siddering van de schicht door het hart van de enig ware ook in vreemde...

mijn lief dicht niet hij opent mijn ogen als dichters ze toe willen schilderen ik lees ze graag de fluwelen tongen maar proef toch het allerliefst mijn eigen talend kunstenaar aan zijn lippen blijf ik hangen tot de laatste zin geblust is

kunnen we nog vrijen en ik sloeg een pannenkoek in mijn kabeljauwskelder nog eentje meer natuurlijk keek ze me vreemd aan de interesse in haar ogen te voelen, ergens heel hoog tussen mijn jeukende schoenen de rest van de avond werd met geen servet gedept er was sprake van geen sprake ...

Je rijdt in laaghangende wolken, Je ogen priemen, maar geraken er niet door. Net melkglas zonder één korreltje klaarheid. Behouden moet je blijven, maar hoe? Het vraagt inspanning en je wordt moe. De rand van de baan merk je niet alleen je handen op het stuur. Waar is die omgeving van v...

Ons land is vol aantrekkelijke vrouwen De showbizz spant wat dat betreft de kroon Met velen zou ik zó wel willen trouwen Ik hoor je al: "Doe jij nou maar gewoon!" Maar eentje vind ik helemaal te gek: ik denk dat ik het liefste Paula Udondek.

Gij die mijn verzen kent en onbevangen los van elk verlangen mijn woordenschat verwend. Dronken van letters lonken letterzetters, en zoeken naar de zinnen in mijn hart daarbinnen. Delg mij uit uw dagboek veeg mijn verzen weg, in de verste vergeethoek waar ik mijn letters leg.

Ik hoor je soms hees fluisteren. Om ’t bed staat de stilte, de nacht. De bamboebosjes kraken zacht, Buiten in het verdere duister, Want het gaat sneeuwen in de nacht; Morgen is de wereld wit, Wordt het winter. Onze liefde… waarom huiver je?

Ik zou je leven de glans willen geven van vriendschap en liefde en tederheid Je dagen versieren met slingers van warmte en rode ballonnen gevuld met plezier Je nachten betoveren met stralende sterren en strelende handen, mijn huid, mijn mond En fluisterend, fluisterend zou ik je zeg...

wanneer je gaat verder loopt dan de middagzon verslaapt de dag zich omgekeerd ik zing doorheen de afspraak en druppel tranen afwezig in de dichtstbijzijnde lucht onbeweeglijk ontstaan verdoofde blikken in het luisteren naar een synoniem op je rug draag je de maan, liefde voorbij...

Ik zou de olievlek van roze huid van je geschuurde rug willen scheuren. Zo babyzacht ben je niet honey. Zwaar als bunkerbeton, leunen de waarom woorden, op geleende schouders. Niemand weet van het eelt op je knieën. Is het daarom dat jouw fladderrokken zo lang en treurig gekleurd zijn h...

Ik sluit mijn ogen snuif de geur van wilde bloemen en voel de zon op mijn gelaat even voel ik mij terug in Afrika ver weg van hier was ik maar daar hoor ik het gebrul van leeuwen in verte voel ik het hete zand onder blote voeten even visualiseer ik de lange tocht in de woestijn r...

Heel vroeger hadden de mensen niets anders te doen dan naar de sterren te kijken. Ze hingen wat rond bij een bron en leefden van noten en vijgen. In de vorige werelden was er of stront of niets dan hel engelenzang uit zeer strenge engelenstrotten. Er was ooit een wereld waar zwaluwen zwijnen...

Gnuivend versloeg de stier het springend paard

Zwart glanzende koetsen paardenhoefgetrappel echoot vergevingsgezind op verbaasde klinkers pagekopjes mannenbaarden vrouwen baren kinderen meisjes wiegen poppen zij hebben geen gezicht die eigen wereld draait om hun stukje leven voortbewegend bij stilstaan in de tijd zij blijven o...

uit de bodem van je klankkast jaag je vogels in de lucht die met vleugels stilte opensplijten in hun vlucht

Vanaf het strand kijk ik omhoog Naar regen en wat zonneschijn Aanschouw de flauwe regenboog Hoor en zie een krijsende meeuw Natuur in al zijn schitterende vormen boven zee Draagt deze door wind gedragen witte vogel De ziel van een verdronken zeeman met zich mee

oostenwind bladerdek herfsttint regenjack kalebas kastanje tam waterplas oesterzwam rubberzolen storm op til aanbevolen vitaminepil vioolmuziek bliksemschicht melancholiek ogen dicht uitzichtloos depressief pillendoos afscheidsbrief

zij komen bij vlagen meestal onverwacht alsof er onder de vloer muisstil wordt verhuisd tot waar ik bodem raak strijkende snorren krassende nagels zwijgende staarten duizenden minstens en allemaal wit met bloedrode ogen volgen zij telkens het gepiercet patroon via tenen en kuiten...