Alle inzendingen

Dit is deel 2 van 3 delen van het essay dat ik heb ingestuurd voor de Kant Essayprijsvraag uitgeschreven door Filosofie Magazine. 1 De prijs van de verkoop 2 De kracht van suggestie 3 Beschaving 4 Economische slaven 5 Cultuuromslag 6 De echte zomer De kracht van suggestie De bekende fi...

Niet in stenen staan geschreven maar in bakeliet of digitale strepen je woorden over lief en leed bezongen met grandeur. Je schuurpapieren stem verwoordde duizend dingen. Het vogeltje gevlogen klinkt je stem nu nimmer meer? In vele huizen blijft men horen, je schorre kreten zoet gevoice...

als ik één blad vangen kan in een herfststorm zoek ik dan naar groen of kleurt geluk bruin -of vliegt een wens -

De spanning op het pleintje op winkelcentrum De Helling in Oude Pekela zinderde nog na. Een verwrongen looprek en een uitgebrande scootmobiel als stille getuigen van de hevige strijd die zich hier enkele uren eerder had afgespeeld. Mijn blik dwaalde naar het groepje opgeschoten jongeren dat zojuist ...

Hoop is weten van dragende handen. Hoop is weten van een onzichtbare kracht. Hoop is weten van vuur dat blijft branden. Hoop is weten van licht in de nacht. Maar....... Hoop is ook pijn; het niet-zeker-meer-weten. Hoop is een veertje, dat dwaalt in de wind. Hoop is ook angst te zullen worden ...

Wie ben ik? Wie heeft mij nodig? Wie houd er van mij zoals ik van hen houd? Met deze vragen loop ik al heel men leven rond! Soms vergelijken mensen me met een hond! Ben ik echt zo? Of schuilt er een fantastisch iemand in mij? Wanneer komt die persoonlijkheid dan vrij? Ik weet het allemaa...

geen hand die naar je reikte geen wimper die bewoog slechts trilling van de tijd in alle stilte ben je over de grens gegaan alleen leegte

je speelt met jongensdromen ademt als een man je handen zijn te groot voor spelen zonder zorgen je talent blijft zo verborgen je lacht de dag waarvan de zin vervliegt vergeten maanden waarin alleen de tijd uitdrukkingsloos zijn waarheid liegt je wilde weg maar bent gebleven proeft...

daarboven staan de sterren kan ze alleen niet zien maar als de wind nu draait dan.... heel misschien als de wolken zijn verdwenen en de lichten zijn gedoofd zie ik de hemel... zoals jij me hebt beloofd

tranen als glinsterende rivieren over heuvels van wangen

Een klein geel blaadje dwarrelt zachtjes neer. Er loopt een oude heer die wel van wanten weet; Hij lacht om wat zijn leven tot hiertoe heeft gegeven aan vreugde en verdriet, maar ach, hij weet dat niemand hem haast ziet en zeker niet wil leren van iemand in zo'n oude kleren; Hij vond ...

nu is het stil en al wat ik verwachtte was benéé mijn trots een gil kwam al te plots en ik begreep en gij bekwam ter late ure toen de nacht als een deken u bezwoer en ik u raapte van de vloer waar u te neder was gedaald wij hebben elkander nooit bezeten al klinkt bezit als een ...

De ene hand in de andere samen geslagen zo alleen was de ander niet te veranderen klagen hielp geen steen noch been wereldnieuws de dag verstrijkt in de leegte van het samen waarbij dood verlossend lijkt turen geraniums voor de ramen grijze staar verloor de steken op het werkje tot avo...

Langs de betonnen besmeurde wegen Kom ik talloze plat gereden kadavers tegen Die eens zo bontgekleurd in boomtoppen zaten Hoelang gaan wij door deze wereld uit te baten Waarschijnlijk tot we als mensheid zelf ten ondergaan Verwoesten wij hem en vervuilen met gassen Overtuigen wij ons zelf al...

sporen in het zand de rand reeds afgesleten hier kwam een mens voorbij alweer een hele tijd geleden met welzeker een last vol oude jaren zichtbaar aan de meegesleepte lijn zijn naam is onbekend het kan Horizon zijn geweest of Kim, wie weet zelfs Einder de wind is nu zijn milde helper en ...

Dit gedicht gaat huiswaarts, wil ons het afscheid mededelen. Jij was hier ook. We hebben gekeken hoe de populieren weken voor een groter feit, een landschap zonder geheimen. Rotte geuren uit de sloot, eeuwig brandende bermen, de geur van verse mest op het land. Het wijkt, raakt la...

Nacht is niet boos. Als hij komt de nacht Maakt hij de hemel open, En veel sterren en sterretjes komen zacht Op gouden voetjes gelopen. Ze zijn nieuwsgierig, en naar benêe Zouden ze heel graag komen; Maar ze zijn bang, voor de grote zee En voor de hoge bomen. ’t Is boven ook donker… m...

Al een poosje liep ze met het idee rond om toch maar weer eens hulp in te roepen. Er waren dingen in het verleden waar ze alleen maar een vaag gevoel over had en ze wilde eigenlijk wel eens om die vaagheid heen kijken. Op zich was de hulpverleningswereld niet vreemd voor haar. Ze had al heel wat –...

Sonja Bakker, ons "licht"-idool wordt beschuldigd van plagiaat omdat er in haar "dun"-boekje van een ander een zinnetje staat Sonja wordt aan de pols gevoeld door Bea Pols, gewichtsconsulente nee, het is niet de kift Bea zit niet op de cente(n) dat is anders met BeaTrix die gaat er ...

er is een groot verschil tussen napraten en napraten je kunt napraten over napraten maar ook napraten napraten zo was er eens een nageprate naprater die ook napraatte wat hij napraten kon zodat de naprater die hém napraatte feitelijk niet wist waar zijn tekst begon toen ze daar later sa...

Ook vandaag hebben we weer, zoals altijd twee maal per week, boodschappen gedaan bij een plaatselijke grootgrutter. Daarvoor moeten we altijd acht haltes met de bus mee. We zijn er dan binnen zeven minuten en dat hebben we er graag voor over. De pecunia is erg belangrijk, ook voor ouderen. Nadat ...

Vanmorgen hoorde ik in Goedemorgen Nederland op de toverlantaarn dat er een boek is verschenen met herinneringen aan Gerard Reve. Een bundel vol met persoonlijke herinneringen, anekdotes en beschouwingen, die zijn geschreven door vrienden en bewonderaars. Nu heb ik ook een paar herinneringen aan ...

Ik heb zo’n zin om op weg te gaan en voor de ramen van het Binnenhof te staan rinkelend met bellen en schallend met cymbalen en sprekend in alle talen Ik heb zo’n zin om naar binnen te gaan door gangen te dwalen met rouwkleren aan kloppend op deuren met sloten van goud trappend tegen he...

IJskoude rails langs een perron sneden bruut haar verleden af. Waar haar dode leven begon kwam de herinnering als straf. In haar rug leest men de jaren en de klok tikt in haar gezicht de rimpels en grijze haren, haar broze lichaam vederlicht. Haar ogenvuur steeds niet gedoofd, haar verl...

waarom geen condoom over mijn hoofd om stillekes in mijn hoed zonder zoom de parade der hedendaagse ridders te aanschouwen in deze tijd is het de dame die kleur geeft aan het hoofd van staat leve de koningin wordt geroepen maar kijk even naar het schild op mijn pruik ...

Overdag zit ik te dromen Over die ene ware man Maar of hij ooit terug zal komen Daar heb ik geen notie van Ik zie ons tweeën samen lopen Over een verlaten strand Hij zal bloemen voor me kopen En mijn naam schrijven in het zand In zijn ogen zal ik verdrinken Zijn lieve lach maakt dat ik...

Mijn bloed met inkt vergoten Het beeld voor eeuwig verwoest Niets is meer zoals het ooit was En zal ook nooit meer zo zijn De wereld is aan diggelen De breuken zijn goed zichtbaar Geen lijm die dit kan helen Het zicht voor altijd stuk

Pokdalig erf. De pomp, de dissel en de molm. Om de vlier de muggentros, van energie het nabeeld in de roestende coulissen. Oud is de zomer. Het oog over het rietland en het ongewisse, te traag voor iets anders dan stof. Rimpeling van water in de donkere, mosgroene vonten van de avon...

ik weet niet wat het is de bloes die je draagt de kleuren die je koos is het wit of roodbruin misschien zelfs kopergroen zijn het je ogen of de kastanjes in je haar of is het eenvoudigweg de appel waarin je stevig bijt goudgeel van schil of het steeltje dat je niet eet maa...

Ik kan niet niet voor je zorgen. Iedere morgen komt jouw laatste adem nader. Ongeborgen zorg ik voor jouw beetje tijd. Tegelijk ben ik mezelf nog steeds kwijt.