Alle inzendingen

Pijn. Schrijnend is het. Ik kom het niet te boven, al doe ik mijn best. Hóe doe ik mijn best, en waar héb ik het over? Over de al te plotselinge dood van mijn zeer geliefde partner. Van Jou. Ik kreeg het à bout portant te horen. Rauw. Plotseling. Ja, ik weet het – het leven gaat v...

ze heeft ze zien geschreven staan op andermans papier de allermooiste woorden waarvan ze zo lang dacht dat zij ze had verdiend en ze haar toebehoorden ze verfoeit dat te naïeve hart dat echt en voor de schijn niet eens kan onderscheiden als straf drinkt ze haar pijn rechtstreeks uit ee...

dolgraag speur ik in de hoeken van de wind niet dat ik een of ander antwoord vinden wil eigenwillig tast ik tussen citrus en hibiscus ja de geur van wilde kruiden snuif ik op op mijn lippen bijt een zoute smaak gevuld zijn de olijven maar zachtmoedig zal ik je ontvoeren nu...

Ik ren heen en weer zonder te bewegen, sluit mijn ogen maar vind geen rust. Ik bel naar zomaar mensen zonder een kik te geven (fluister mijn naam maar zij horen mij niet.) En uiteindelijk weer overweldig ik mezelf zoals altijd; zonder lust. Gevangen in een nis tussen de dagen. Ik probee...

Een jonge dichter die vooruit wil in de wereld doet er goed aan op geregelde tijden met een onbesuisde uitspraak voor de dag te komen.

Ik vroeg de smid, Smeed mij een poort, Een poort met gouden krullen Gesmeed in flonker kolenvuur. En na een enkel uur Zie daar, Gedreven, gehamerd het ijzeren werk Met bladgoud, dun fineer. Ik zei de smid, Tussen twee tuinen wordt zijn plaats. De oude tuin vertrapt in honderd jaren, B...

engelen verlangen jou nu het leven in je sterft. je mag naar verre verten, waar leven eeuwig is waar zielenpijn langzaam vergeten is... vergeven is nieuw leven is.

soms hoor je mijn woorden spreken en voel je het verleden jouw kompas ligt dan onder een zwarte deken mijn ogen en lippen lijken dan alleen te getuigen van geweld, zonder rede

ik loof je beminnelijke hand het is altijd afwachten wat je doet soms lig je te rusten,en dan ineens moet je weer aan de bak stilte verbroken door woorden uit mijn brein gehoorzaam en nauwgezet help je mijn zinnen onfeilbaar zijn securiteit is je waarborg je schri...

Dit is het verhaal van Karel de Merel Stuntvogel van beroep en een echte kerel Hij stortte van toren, brug of viaduct Deed alles wat niemand ooit was gelukt Karel vloog de hemel in, o zoooo hoog Om vervolgens met een sierlijke boog Vanuit de wolken vreselijk omlaag te suizen Op weg naar be...

De zoektocht duurt al zo lang, maar heb ik nu al gevonden? Ik durf het niet te zeggen, ik vrees dat ik erg dichtbij ben maar het nog net niet heb bereikt. Drie maal in mijn leven heb ik ja gezegd, bij de Doop, Communie en het Vormsel. Maar ook heb ik eens nee gezegd, bij tegenspoed. Ik vroeg U zo ...

je brandde zonder handen om te vluchten uit de hel voette nog in een wereld waar seconden zijn geteld beton begon te kraken het geluid kon je niet raken door het stof zij waren groots jij ademde steeds langzamer hun dood was klein in pijn van afscheid nemen tot d...

Een statig huis, niet ver van zee, bladerende verf. De tuinman veegt de herfst van 't erf. De poort piept mee, de sleutel past in 't kruis. Als je binnengaat staat bij elkendeel het moederbeeld. Ongeloof. Bij elkendeel? 't Moet zijn dat wij heel erg met haar verbonden zij...

Een woordenloos verlangen gevangen in een diepe zucht gevoel dat brandt in gedachten geprikkeld door jouw liefdeslucht

Je slaat verlegen je ogen af als ik je ogen vang in mijn blik Je bloost in rood schaamte Ik glimlach en voel mij gevleid Het gevoel dat ik nog meetel als een veertig plus vrouw Je hormonen gieren door je lijf Alles om je heen vergeet je Je wilt mij zoenen, beminnen En in je fantasie neem ...

ééns misdienaar altijd misdienaar bleek toen ik de krant las van Alckmaer twee bloemmissen te dienen in Lisse ik deed die met drie heren aan één altaar

De kansen dat je om iemand gaat geven met wie je dagelijks verkeert, zijn altijd gevaarlijk groot.

De onderverdeling van Nederland in provincies heeft historische en emotionele betekenis, maar is in bestuurlijke zin een anachronisme.

de krankzinnigheid was al reeds toegeslagen, maar nu heeft mijn goeie hersenhelft het verstaanbaar gadegeslagen, houd niet van mij ik ben ziek, het is nu op zijn toppuntpiek, ik ben zwaar gestoord, het dringt langzaam tot mij door heb het nooit eerder verwoord, willen zien, ik dieptreur en gr...

Zo ben ik dan de dienaar van mijn tijd geworden, Ik, die mijn eigen dienaar was; - Zo zwelt en slinkt de man bij ’t wentlen in twee oorden Om de aarde en om haar eigen as. Tezelfdertijd om bei. Ook ik, al mocht het schijnen, Dat ik slechts om mij zelf bewoog, - Al trek ik schijnbaar om mij...

Ik ben weer terug op het perron daar waar het einde begon Het ging allemaal zo vlug Een sneltrein zonder eindstation Hier liggen gemaakte fouten in het heden Ze zijn niet meer terug te draaien Ook al ben ik opnieuw in het verleden De coupé is leeg maar mijn hoofd gevuld Ik begrijp nie...

Molenstenen zwaaien rond en rond verdampen tot groezelgrijs graan Blauwe drietanden steken de dag beschaamd weg achter pastelgroene dennenpluimen het licht vervaagt de schaduw zorgt voor mijn smalle ogen ik zag alles heel even maar het was in het gehaakte donker allemaal slechts k...

Je bent een vlinder... Fladderend, overal heen. Over bergen en door dalen, maar je vliegt nooit alleen. Ook al gaan je vleugels stuk, tegen de harde wind. Ik ben er om je op te vangen, totdat je het geluk weer vindt.

Met een souplesse waar een olifant die op ballet zit jaloers op zou worden springen mijn ogen naar het punt waarop de wekker aanstaande mijn dromen om zeep helpt. Het is weer ochtend en de schreeuwerikken in mijn dakgoot bevestigen dat. Met een lijf als onmeewerkend voorwerp waggel ik ...

de avond is kalmte een fontein van rust zij kust haar kind dat vindt dat de dag goed is geweest zich gewillig in de armen begeeft van Morpheus en de zijnen onder het bed de schoenen van echt leder, iets anders verdragen zijn voeten niet en een lijfje zonder naam nu het van het kind werd ...

Ik zou je buikje willen muizen de haartjes strelen mijn gemoed de sexy lijnen van je rug dit doet mijn liefdesleven goed je dijen zacht en toch gespierd gevoelens zijn beperkt je hebt me lief, ik twijfelde er nooit iets van gemerkt als jij toch vriend na vriend verbrandde beacht' je ni...

rimpel in vijver vibreert en raakt voorzichtig mijn verwondering

De molshopen zijn niet op ´n hand te tellen Een mol te vangen is ´n verhaal apart Je moet er boer voor zijn, van hoop vervuld Over z´n wei staren niets zien, wel voelen Riek in de eeltige knuist raakt hij aan blind vertrouwen Hij voelt ´m met z´n klompen aan.

Muren van steen bestaan niet in de ether het woord vliegt vrij voor wie het op wil vangen zo waarlijk als de aarde ronddraait in de ruimte is er Berliner spraakontwarring

wit van trots te paard of hangend aan de rots blaak je van pracht spierwit van gebalde kracht ik heb je weergaloos in steegjes en op pleintjes openhartig en oprecht ontdekt je oude kern ijzersterk gesmeed keihard geplaveid krijtwit gekneed op een pleintje tasten mijn handen verlie...