Alle inzendingen

edoch ook het volk morde opgejaagd door wetsgeleerden men riep luid van uit de horde wij bouwden deze Babilonische toren met eigenhandig gebakken lucht Julius, daar moogt gij toch niet vertoeven hij staat ten dienste van onze plaatselijke folklore zoek toch in uw eigen nog te graven ...

De enige schrijver die me werkelijk een bal interesseert ben ik zelf, en terecht, vind ik. Ik ben de Hoofdman der Vlaamse Letteren en wie dat tegenspreekt kan gerust een serieuze mep tegen z’n bakkes krijgen.

drie berkenboompjes geven mij licht ze kijken mij aan vanuit het duister een lief stilzwijgend bericht brengen ze in licht gefluister het ligt er duimendik bovenop dat die boompjes daar staan als stille getuigen van mijn pech ze kijken me welhaast in droefheid weg maar de boompjes horen ...

Een zucht als gerucht. Ze komt, roepen tegels tot stenen en muren. Deuren gaan open, geluid is verstomd. Ruiten tillen blikken naar buiten. Bomen buigen hun takken uiteen. Gevels staan minzaam te knikken. Bollen tot straat in een rood perspectief. Weten dat lijnen in verten verdwijnen al...

Op de rotte vis die onverkoopbaar is Mengt de zon zich op het einde in 't gewoel Uit een mens die sterven moet, maar dat niet wil Schreeuwen zilverbleke meeuwen het gevoel Van alles weten, horen en begrijpen In een bitterzoet gemoed vergeven Aan de doden die de dood verdrijven Uit de klein...

Hij weet ’t niet, maar is een der onbegeerden, die egoïstisch worden en jaloers. Ze suggereren dat hen niets ontbeerde, en zijn verlegen, links, en lichtelijk boers. Hij stopt zich vol met kool en wienerschnitzel, en drinkt zijn kop niet rozig, maar grauwblauw. Hij was ook graag iets ande...

ik heb je tranen niet geteld maar het was denk ik genoeg om alvast twee halve glazen met elkaar te kunnen drinken ik heb ze voor je weggeveegd om niet weer verdriet te proeven en onze Raki was nog niet op -ik was liever dronken van de drank- maar zoetigheid was allang verdwenen en d...

Er hangt een kleur verschoten laken aan de lijn waaruit het water zich een weg naar aarde baant -gelijk de regen druilend uit haar buien traant- denk ik spelend met het slot van dit kwatrijn de buurman buigt voorover uit het raamkozijn hij roept me toe zeg op mijn scherpe blik afgaand verd...

het WK is een gebeuren waar vrouwen niet bij moeten zeuren ze zitten te kijken om te vergelijken tussen hooghouders in vele kleuren het niveau is aan het dalen bij hevig gespetter met palen getrek geruk onder hoge druk dekt men elkaar in groten getale

Ik verklaar bij deze onze regering voor 100% ziek Ze hadden weer eens wat leuks verzonnen En verloren met houthandel vele tonnen Door te sponsoren in een malafide handel in teak Niemand durft aan Balkenende ooit nog te vragen Waar hij nu weer de “plank” heeft misgeslagen --------------...

Mijn hart klopt in mijn keel. Ik voel vlinders in mijn buik. Bij de gedachte aan hem gaat mijn lijf tintelen en krijg ik geen hap meer door mijn keel. Ik moet even graven in mijn verleden om deze gevoelens te plaatsen. Het is namelijk een tijdje geleden, maar ik denk dat ik verliefd ben. Verliefd op...

niemand weet wie ik zal zijn wie ik was u overschat mij ik ben radeloos ik was een ander geef mij touwen bind mij vast dood mij niet ik ben onschuldig ik ben de vijand ---------------------------------- uit: 'Verzamelde gedichten', 1999.

steeds wanneer ik gebukt ga onder de afgestorven boom zie ik die struik ooit droeg ze vruchten nu liggen er alleen maar bladeren die krampachtig het onkruid bedwingen met stuiptrekkende trillingen op de vlakke grond breekt het beloofde land en snoeit ruw met wilde uithalen...

ik wist van jou maar iedereen belooft zijn trouw aan kerk en vaandels wat zo onschuldig leek bleek in realiteit jong hout in nieuwe takken jij zocht een stam om weer te enten ik wilde groen en druiven zonder krenten samen gisten we tot tafelwijn jij de grand-cru en ik g...

‘Stop eens,’ zegt agent Walters tegen zijn collega Poeldijk. ‘Wrom zou ik,’ zegt de laatste geïrriteerd. ’t Is welletjes geweest, huistoe geblazen.’ ‘Daar, in dat kerkhof…’ ‘Daar liggen dooien.’ ‘Kijk effe uit je ogen, dat witte daar, deugt niet maat.’ ‘Waar hébbie...

jij hebt het nooit geweten de eenacter, opgevoerde brommer ik nam de wijk en week uit stond schuin tegenover jouw kamer vreemd vertrouwd met een onbekende omgeving maar jij gaf nimmer thuis ik stond buiten de werkelijkheid gordijnen kierden niet onverrichterzake keerde ik weer naar wat eens...

Drie minuten: de ziederende slotfase van een WK-wedstrijd, een onstuimige vrijpartij, het bakken van een omelet, een weemoedig afscheid op een stoffig perron, de laatste kilometers van een Tour-etappe (en dan wint Tom Boonen), de tijd die het kost om een goed gedicht te lezen en op de hand een overh...

Waar velen zich staan af te jakkeren om hevig zwetend kilo’s kwijt te raken, laat ik mij elke maaltijd lekker smaken door simpelweg te sonjabakkeren. De haring vreet zich ondertussen vet en levert zo de visboer topomzet.

Zo teer met zacht fluwelen blaadjes het frele aangezicht is uiterlijke schijn Fier rechtop, slechts door de wind gebogen het zwarte hart kloppend van leven wendt ze zich naar de zon De ranke stengel zet zich schrap weet dat hij eens moet buigen Een korte tijd is ze vol leven bloeit in volle ...

Mijn broek is kapot Mijn schoenen versleten De wind die langs mijn wangen giert Ik ben je al vergeten Je verstikte me Zo mooi, onherkenbaar Een ongewild gebaar Ik geef het terug Je bent me heel even kwijt Uit elkaar gedreven Voor altijd

in de lucht stok je je valt lukraak te pletter op ons tegelpad en daantje cirkelt om je dood alles is ook vreemd en groot lapidair 23.1 110605

heupen die op hoge hakken in de knieën beven lichtvoetig zweven ranke benen slanke tenen in een ludiek moment door je spel geveld weef ik om je frêle leest een stil begeren statig schrijden bevallig glijden hopeloos aan je voet bezwijken.

andermaal sprak God tot mij in bedekte termen Julius, waar zijt gij toch mee bezig al die woorden die gij laat zwermen uit uw verzen voelt gij u nog in het aardse aanwezig ach Heer, wat is toch mis aan het spontaan roepen te juichen in overvloed ik ben toch niet geschapen om te ...

Daar viel mij in ‘t gedacht entwat, dat, al te onveerdig opgevat, verloren liep; en, mondgemeens, en zal ‘t noch ik, noch iemand eens genieten. Het deert mij danig! Ei! ‘t en doet: en heel en is en al, voor goed, dat ongedicht gedachtje, dat was al te onveerdig opgevat, te nieten. ...

alle prikkelingen die hij ontvangt vormen zijn eigen veilige wereld waar de zon meer kan zijn dan een lichtbol van warmte wonderbaarlijk leeft hij het leven en laat hij levens veranderen als zijn lach ook wordt gevangen en zij is de zee van eb naar vloed die dierbaren laat meedeinen tot...

weer de bocht gemist in het rechtdoor rijden iemand maakt een kruis de klok slaat twee er ontbreekt een hek op de begraafplaats graven mollen de graven vrij

je hand is nog warm de lippen iets koeler dan gisteren je wangen zacht met onrust die blost ogen wat harder lijken woorden te zeggen die je schrijft op fluweel met een tegenvleugpen we kennen elkaar hoe goed nog want ik ik wil verrijzen schitteren in paleizen bergen beklimmen ...

om het zekere voor het onzekere te nemen elke schijn van mogelijk beter weten in luim en schuim gemeden de winnares was genesteld patiënt in de tunnel waar MRI wordt gescand tweede werden zes Tedere Blasfemieën het holle heelal kreeg daar klank van aanwezigheid aan gene zijde hierna k...

een vleugje satijn meer is niet nodig om te bedekken wat ik ga onthullen misschien nog een hoed en stoere cowboylaarzen om de aandacht af te leiden van mijn rusteloze handen muziek kleedt de ruimte in een ontspannen sfeer “you can leave your hat on” opgelucht haal ik adem als...

Zoals overal in luchthavens: mensen van allerlei kleuren en geuren lezend, etend, wachtend. Gezellig of droevig, pratend, zwijgend, wachtend... Big business, maar ook kleine tederheden, woorden verloren in de drukte, herkenning en vreugde, mededogen, ook hier. Wachten op de weg naar huis, ...