Alle inzendingen

Tevreden zijn is een element dat zich strekt als een zucht. Een huisdier dat zonder enige vrees op je schoot ligt zich in je nestelt als een kind. Tevreden zijn is uitgeteld de slotsom weten van het bestaan. Handen op je buik vergenoegd en verzadigd zwanger van vele jaren sa...

gefascineerd bleef hij kijken gevangen in een menselijke kramp van nieuwsgierigheid bewegingloos begreep hij wat er ging gebeuren hij dacht nog aan morgen zag daarbij gisteren of wat daar voor doorging maakte nieuwe plannen met de geur van verbrande synapsen en echo's van flarden bewus...

komt me de keel nog eens uit heftig kloppend smeekt het love me please love me

zoeken woorden troost als jij mij nagelt en het kruis gesloten houdt roepen zinnen om vervulling van verlangen door voor jou te hangen bind mij met beloften die de tijd heeft afgeperst de voetensteun was scherts doorsteek me met een toekomst die me schijndood houdt sterven is me...

Indien het hart niet klopt Ontbreekt het ritme Waar het leven Zacht op dansen zal Als men vasthoudt Ligt de dood verscholen Onder levensmelodieën Van ons Zijn Met donkere angsten In ondragelijke pijn Laat je Liefde walsen Op het ritme van je wezen In harmonieuze k...

hij vertelde aan de bomen zong het in de wind geruis van stille dromen alleen aan mij zei hij het niet rietstengels langs de zonnebeek vertelden zijn verhaal wiegend met hun kopjes in elke nog gesproken taal "koning Midas heeft een ezelsoor dat is de waarheid eerlijk hoor"

ik denk aan zomerchutney en zachte chilisaus of het kluiven van varkensribbetjes gemarineerd met een vleugje ahornsiroop misschien strooi ik wel wat muntblaadjes op rozenijs en tref je bij het lavendelveld in een onvoorspelbare zomerse bui

Hij was bijzonder deze geneesheer-directeur. Ik heb in mijn hele carrière,- werkzaam in de gezondheidszorg- nooit meer zo`n inspirerend mens ontmoet. Dokter Ter Haar was de zekere factor in ons verpleeghuis, altijd recht door zee en op de hoogte van actuele gebeurtenissen. Ter Haar kende zijn p...

De ogen, de ziel van het lichaam, weerspiegelen emotie, gevoelens maar bovenal liefde die zetelt in het hart. Door de ogen van de ziel op hol gebracht geven de emoties de gevoelens via hart en ogen weer en zijn gelijk aan in de spiegel kijken. Alleen door 't tonen van de liefde via de ...

Het is uit, het is gedaan Ik ben je moe en wil je kwijt Geen gevloek geen respijt Veeg mijn liefde van de baan Maar toch, ik krijg je niet opzij gezet Dus neem ik jou terug, mijn sigaret

De vrijheid, hij vat post op 't hoogste punt - een vranke haan in dolle kleurenvacht - . Beneden kraait het volk zijn goegedacht en kokhalst spot - sarcasme onverdund - : 'Je God, waar is Hij, heeft Hij wat gekund ? Hij leeft ?...Ha ! Lang al pieredood gedacht ! Hij heeft alleen maar scha...

Het werd een breekbaar valentijnsgedicht niet te poshy, eerder ontwarend De waterspiraal in mijn weekbad bevarend Je leglock en adem om mijn pompende bekken over al die extra's in mijn gezicht die de rimpels van de winter rechttrekken als ik jou zie opstaan in winters strijklicht Ik schrok ...

te pas en te onpas draait mijn mallemolen rond niet zomaar of afgepast nee zo, ja zo onbepaald hevig, zoals ik altijd vond maar nu gaat het gericht weliswaar buiten zicht en ongekunsteld maar minder beladen als een gang van minder innerlijk verraden ach, wij componeren wat af zo her...

Het kralensnoer van mijn leven, laat ik door mijn handen gaan. Bij een glanzende kraal wacht ik even, en geef mijn herinneringen ruim baan. Er zijn ook doffe kralen, met scheuren en verdriet. In mijn hoofd gaat het malen, ik vind de oorzaak niet. Diamantjes zijn er ook af en toe. Dat m...

kale winterbomen steken blote armen bladerloos de kou in handen diep in zakken begrijpend knikkend naar de naakte boom langzaam verder lopend door de lange winterlaan hoofd gebogen richting grond laat de zachte lente maar snel komen winter wil ik niet meer zien

Mijn liefde ligt nog ingepakt in een prachtig rood hart van satijn Ooit zal mijn liefde worden geopend door wie weet mijn geheime valentijn… Anoniem stuur ik je een hartenkreet laat mijn heimelijkheid hierin raden Het verlangen om mijzelf te openbaren is vurig maar wankelt om mijzelf te v...

vergeefs heb ik in eindeloze nachten me tot een onbekende god gewend gevraagd of hij het aardse lijden kent en of hij dat wellicht wat kon verzachten de sterrenbeelden aan het firmament aanhoorden zwijgzaam alle klachten weerkaatsten glansrijk mijn gedachten en gunden me geen hemels sacrame...

Toen ik stond te klungelen met mijn pas, hekken zich sloten, een metro passeerde, schoot ze met te hulp: de grote Turkse vrouw met hoofddoek lachte, knikte, deed het voor. Nadat ik zuchtend was gestopt, stond ze zomaar naast me, mij terzijde. Ze liet zien hoe ik moest kopiëren. Ik keek nog...

Keert zich een paar keer voor de spiegel heen en weer zoals een vogel voor een andere vogel doet bekijkt zichzelf als voor het eerst schikt en herschikt aan schouder, kraag, likt aan haar lipstick, tuit, fluit als een vogel, rekt zich van graagte strekt haar nek, lokroept in zich, giechelt, ...

ik ben een tweeling in mijn eigen lichaam aan voeten en handen gebonden samen spelen we mens erger je niet thee en mariakaakjes staan op onze ribben onze zusjes spelen met barbiepoppen in de linkerkamer de rechterkamer is gesloten wegens restauratie ik gooi nog wat blokken in ...

ik wankel naar de kant waar een schaduw mijn angst aanschouwt langs huizen en bomen langs het parkje in mijn kinderdromen waar ik een eerste kus achterliet, ergens tussen het kastanjebruin van bijtjes en wat bloemen en onvolwassen zomerogen ik vond er de geur van kersenrode belof...

Grimmig snellen rondgerolde wolken, Eindeloos grote kluwens, aan door ’t blauw. Doodse stilte! Toch, ze naadren gauw, Scherp weerspiegeld in de molenkolken. Schelle fonkling van miljoenen dolken; Dan de donder; en, van regen lauw, Schudt de wind de hechte molenbouw, Loeit het rund, dat we...

ik was mijn handen weer in onschuld ook parelen mijn tanden in de mond hun lachend ongeduld ik wil wel spreken jou mijn zwarte piet toesteken maar je bent te lief om dief met mij te zijn ik was niet wit wat zwart moet wezen ik grijs in geld om daar te zijner tijd nog iet...

Speel Jimi, speel laat snaren resoneren, als banden in een rauwe keel, de trilling intoneren Jimi, -SPEL- gitaren eren jouw linkerhand en snelle vingers, Hendrix- stand met snaren slim bespannen en Woodstock buigt, als eerste bommen vallen

Hij doet het nog, de BOOM, lichtjes verslingerd aan ballen en bellen, in mijn huis staat ie nog steeds recht, overeind. Belazert de kluit niet, want hij vond zichzelf in wortels, fier draagt hij mijn versierselen. Ik zie hem liggen, aanbieding bij de bouwmarkt, tussen de blauwsparren en Nordmannen, ...

hij is lang van stuk deze man voortstappend in een doortastende pas gedragen door zijn zwarte jas waaronder, onzichtbaar, zijn schraal postuur; een lopend skelet alras zijn bleek gelaat met ingevallen wangen en uitstekende botten lijken de ogen achter tralies te hebben gevangen en...

Om een vrijwilligersvereniging professioneel te laten draaien moet een professionele begeleiding erop toezien dat medewerkers op amateuristisch gedrag worden aangesproken.

Er is één ding dat ik beslist niet wil: Dat ooit een transplantatie wordt verricht En iemand verderleeft met mijn gezicht. Dus wijzig ik meteen mijn codicil: Leg mij desnoods orgaanloos in mijn graf, Maar blijf van mijn gezicht in godsnaam af!

Ik zie ons de bitterkoude wind weerstaan staande daar op een paar planken hout Je neemt in die van jou mijn hand Ogen blikken Ik volg je glijden volledig vertrouwd in tedere slagen Eenmaal beneden ontdooit de kou met een innige kus

ik noem ze mijn gezellen van de nacht stand-upcomedians met zongezichten of in schakeringen van lijkendracht de slaap schikt zich gewillig naar hun eb- en vloedgehalte tijd spant zijn brug voor mij en elke nu-of-ooit-gestalte de langstnazinderende glijdt de ochtend in dan is het zoeken n...