Alle inzendingen

Als de weilanden Langs mij voorbij gaan Opweg Naar mijn ouderlijk huis Laat de trein Mij terug denken aan het verleden Waar de kindertijd ongerust Haar weg baande naar het heden Kijk ik naar mijn toekomst Als een ver verlangen Waar de trein zal stoppen Op haar b...

ooit zal ik een épos schrijven waarin ik magistraal arena's zal betreden u zal smeken om uw zegen voor mijn strijd u goddert al mijn krachten de torso zo gewild schouderspier en bovenbeen zijn aan wilde dieren echt verspild maar ik wil schrijven om uw gunst geef mij uw m...

ik spreek over mijn lippen maar wat is dan de zin van het woord als het niet wordt gehoord rest mij een oorverdovende stilte

Het oude houten hekje kreunt zijn matig onderhouden luid als ik hem traag achter me sluit toch lijkt het of de stilte leunt tegen bejaard gebogen bomen die knikkebollend tijd verdromen ik zie de jaren vaag vergaan uit vergeten grijs verleden en in marmer vers gesneden nadenkend blijf ...

De Denen zijn volledig uit de gunst: Vanwege een stel prenten in een krant Wordt overal de Deense vlag verbrand - Hoewel het wel een eer is voor de kunst. Want is het voor een kunstenaar niet fijn Dat zoveel mensen kunstgevoelig zijn?

mijn grootvader zaliger maakte verre reizen wenen carthago montenegro moldavia lisboa monaco niets was hem te ver ik was zijn petekind gevraagd dus met mijn verjaardag wat is nou echt merkwaardig hij plukte in zijn rechteroor dacht met de ogen dicht diep door toen sprak hij heel officiee...

hoor ik het zwijgen door de bladeren ritselen voetstappen breken woorden die kabbelend in golven verloren gaan

De krant van heden morgen bleek een doekje voor het bloeden; "Hartenkamer na geruime tijd van leegstand ontdaan van al het goede. Cupido vond een levensloze jonge vrouw, haar gezicht nog vol van woede. Met zijn pijltjes van liefde perforeerde zij haar hart, nadat overspel hetgeen bevest...

ze wonen er, mijnheer dat doen ze al jaren in huizen van karton rond straten zonder steen ze warmen zich, mijnheer verkleumde handen tegen grauwe wangen ingevallen waar loosheid in liefde speelt en soms lachen ze, mijnheer met het getinkel van een stuk dat glimmend wordt aanvaard voor...

Ik zing dit lied van leven met trillende tong over vroegere tijden hoe het oorspronkelijk begon vanuit de zee gewekt dit leven en geschonken door de steeds warmere immense levenszon Ik bezing dit lied van leven over soorten heel divers schrijdend als een wonder al vele eeuwen voort soms do...

je hoort bij me nu ik je ken, dood je was een vreemde en ik was bang, dood blijf nu maar en troost me, dood ooit zal ik jou achter me laten

in het verpleeghuis elk een bed alleen op zaal op reis naar huis -

Voorlopig schaats ik naakt en alleen op het ijs Mijn bloed sijpelde weg uit mijn gekromde aders; Mijn geest boog zich neer voor mijn dorre kaders Eén ding weet ik: ik sta op de tocht, maar ik besta. ----------------------------------------------------- Geschreven door mijn overle...

Niet donkergrijs, maar zwart. Zwarter dan zwart. En rood. Niet rozerood, maar donkerrood. Paarsrood is zelfs beter. Dit zijn Gothic kleuren. Sommige aanhangers van sub Gothicgroepen of Metal zoals de Marilyn Manson freaks schminken het gelaat wit, omranden de oogleden zwart en stiften hun lipp...

twee mensen staren elkaar aan sprakeloos maar hun ogen vertellen des te meer later verdwalen vingers in het boek vol dromen zinnen open en bloot leesbaar op papier over mensen en halve goden geen valse wensen het heeft immers nooit aan het zwijgen gelegen nu rest slechts een blad...

Niet kunnen praten, en toch iets zeggen. Door een boodschap, iets willen uitleggen. Niet ziek zijn, en toch ziekelijk voelen. Door medicijnen, je gevoel verkoelen. Niet gedood willen worden, en toch jezelf vermoord. Een roep om aandacht, die te laat werd gehoord.

Je bent er al zo'n tijd niet meer En toch verschijn je telkens weer, Als iemand even aan je denkt Of je een moment aandacht schenkt. Niemand zal je ooit vergeten We hielden veel te veel van jou. We zullen altijd weten, Dat jij ons nooit vergeten wou...

warmte in blikken vingers die schikken in elkaar draaien handen die aaien en van vandaag even schrikken haar uit je ogen speels zijn de vlagen die lokken verleidelijk langs je hoofd laten jagen beteugel mijn storm ik zal bedaren boei met je liefde mijn handen en kus de geva...

je lest de dorst stilt de honger luwt mijn woede en geeft weer zin ik voel me bevrijd als jij langskomt schep ik ruimte voor jouw plaats ik verruil mijn stad zoek nieuw leven ik maak me zwanger door jou te wensen als je roept sta ik op streef ik een dag voorbij de moeheid die k...

a] Simpele zielen vinden dat een ander mens zijn handelingen moet interpreteren zoals zij dit zelf zouden doen en eisen dat een ander mens, in reactie op hun signalen, weer handelt zoals zij dit zelf zouden doen. b] Ontwikkelde zielen gebruiken de voor henzelf meest opvallende karakteristi...

De mens creëert God naar zijn evenbeeld.

Op gelegenheden waar met de vraag "Rood of wit?" een wijnkeus wordt aangeboden kan men beter bier drinken.

Dit verschijnsel is mijn verzinsel: Een land met bovenop veel sneeuw Met grijsgrauwe ontsnappende wolken Met een paar wolven op zoek naar de maan Als ik mijn ogen dichtdoe Hoor ik hun hongerig gehuil Maar in de werkelijkheid – schijnt de zon, Het is 20 boven nul Ik lig in het water E...

Misschien is het naar aanleiding van vele staaltjes welzijnsdenkerij dat iemand er ooit toe gebracht werd het verschil uiteen te zetten tussen een socioloog en een trolleybus. Een trolleybus, zei hij, stopt als hij de draad kwijt is.

de zee daalde en steeg als de adem van de maan rond mijn lichaam leek zij de armen van de aarde zij koesterde en had mij lief en er was geen duister haar witte schuim verlichtte steeds die lange nacht mijn hart sloeg het trage ritme van de deining ik rustte in de branding toen mijn voeten we...

ik ben in wezen goed in zijn beter maar in worden het best

Poeder en lichtluchtige stappen wit Doorlopend handjes vast en koude wangen Afdrukken waaien weg en gemoederen verhit Decemberlucht zaait vlokken tintelend verlangen In de verte gloort warmweeïg eikenhout Tussen ons dooit geilvuur op Handen onrustig omvatten hartgeklop Aan de top v...

Op de dag dat mijn moeder tachtig jaar wordt, lopen we samen in de donkere avond door de straten van mijn jeugd Zoals eens mijn moeder mij bij de hand nam, ondersteun ik nu haar terwijl we teruglopen in de herinnering van de tijd Een winterse hagelbui drijft ons onverwacht in de be...

de dag verdwijnt in stille zuchten verdiept het heelal door een spectrum van gedichte kleuren zwarte veren van de droomvogel klapperen nog zij dragen het leven in ivoren tinten verheffen de nacht

Ik trek niet langer aan de sleutel van het slot het beheerst niet langer mijn leven ik ga er niet aan kapot. Je had het zover kunnen krijgen en je was al een eind op weg door liefde werd ik gevangen en dat was voor jou de grote pech. Het verleden heeft mij groot gemaakt en buiten dat ...