Alle inzendingen

Het is door niemand te ontkennen dat de band van broers en zussen onvergelijkbaar is met banden tussen kinderen en ouders ook de banden met je vrienden die met jou lachten, speelden, grienden deelden niet jouw eerste stappen naar wat het leven voor jou is. Als een broer of zus mij uitsluit...

Wat een rijkdom, wat een zegen al die blije kinderogen die mij treffend zichtbaar mogen soms wat angstig weggedoken maar snel is het ijs gebroken om mij heen staan zij met velen een kleintje staat mijn baart te strelen en een ander kust mijn ring Het is een voorrecht sint te wezen net als...

Werk ik me van oud af en breek de lagen van het beeld dat me werkelijk raakt. Gepolijste hoop ligt voor het oprapen maar de onzichtbaarheid van dingen weet ik niet te missen. Ik ben uit mijn lichaam gesprongen heb mijn natuur blootgelegd om vervolgens uitgebraakt, versteend: los ge...

Het was alsof het zwaard in mijn linkerhand een zwaar gewicht had. Glanzend, scherp en met het doel om mezelf daarmee te doorboren. Maar het was nog de vraag of ik dit werkelijk zou gaan doen. Ik stond in een schemerige kamer, die verlicht werd door een zwak vlammetje. De eenzame kaars was al voo...

de clochard ledigt zijn cognac en wringt zich in zijn plastiekzak de bendechef in Mercedes sommeert het grut op het bordes de stripteaseuse zoekt haar kleren wijl travestieten zich gaan scheren brandbommen worden uitgedeeld er wordt om haat en wraak gekeeld het vuilnis stapelt zich op ho...

Terwijl hij nog even rochelt en zich warm klopt knerpt en kermt de uitgedroogde sneeuw onder de zool van zijn ontnuchtering Snuivend klaagt hij 'mijn liefde voor haar was enkel mogelijk dankzij haar gebrek eraan maar waarom' Op 't einde van de rit verzuipt hij zichzelf tot een zw...

hoor de stilte van de nacht mijn stem laat u zweven op een kussen van satijn zacht spreek ik woorden waarin u even mag zijn luister naar mij ik spreek over weinig slechts letters met klanken daartussen het lied van zingende elfenbanken zij staan, zomaar gewoon dicht bij de grond...

Ons dierbaar België, van oudsher zo labiel, verzeilt nu stilaan tussen wurg en hang. Want Vlaamse lieden van politieke stiel belagen het ernstig door profileringsdrang. De splijtzwam Brussel gekneld tussen gewesten barst uit de voegen van het staatsbestel. Zodat de taalgrens n...

Stil, in zichzelf gekeerd, als hij in de buurt is, wachtend op kritiek, dat is wat ze heeft geleerd. Ze wil zoveel zeggen, hoe ze zich voelt, en wat eraan schort wil het aan hem uitleggen. Zo moe, geen interesse meer, om er nog iets aan te doen, moed verzamelend, misschien zegt ze h...

Ruim voor de bus vertrekt zie ik ze naderen. Ze lopen zo behoedzaam in de pas. Hun schoenen passen altijd bij hun tas, gezonde kousen steunen oude aderen. Een fleurig sjaaltje siert hun saaie jas, een beetje lipstick tegen het ontbladeren en zilverwitte krulletjes omkaderen 't gezicht dat ...

Ik kijk in de spiegel, grote droevige ogen kijken me aan. De regen tikt tegen het raam. Kille kou loopt langs mijn rug. Het is doodstil, dan ineens een gil. Een gil uit mijn mond. De lucht is grijs en grauw, toen ik dacht was ik maar bij jou. Avondkilte, doodse stilte. Zo alleen, ni...

de gevoelens trillen een toneelstuk begint al eerste deel een gedachte komt schudt een rust van een mens tweede deel de woorden zijn geboren deformatie van de waarheid het gevoel was alleen maar echt als de tong zijn gang gaat de waarheid geeft een schaduw laten we die tong v...

zichtbaar voorportaal de kerk kiert open een norse portier portretteert mijn trekken fragieler dan ze eigenlijk zijn ik ken de woorden die mij toegang kunnen verschaffen maar ze stokken in gestamel in zegging wil ik mooi, hard en schoon doch mijn schalmei klinkt schamel duidelijk, ik k...

Al haalde Sam Pormes eertijds zijn bul In Jemen na een terroristentraining Toch heeft hij tegenwoordig naar mijn mening Van nieuwe strijdmethoden geen benul En dus dient hem te worden aanbevolen Dat hij zich weer vakkundig bij laat scholen.

Ik ben het meestal eens dat nog meer wegen Gewoon ten koste gaan van de natuur Want 't zal ons echt niet helpen op den duur: Die filevorming hou je niet meer tegen Hoewel, na wat die sneeuwval heeft gedaan Heb 'k er vandaag toch wel bij stilgestaan -------------------------------------...

Was jij maar hier, dan kon ik vragen, wat denk jij? wat zal ik doen, tal van vragen, alle dagen, maar het is nu, en niet meer toen... Een duim omhoog, bemoedigend knikje, een perspectief, arm om me heen, was jij maar hier, met al je wijsheid, je bent er niet, ik ben alleen...

Meen, zo ik zing, vol liefde zijn mijn zangen, Niet, dat mijn mond de schamelheid vergat Van 't hart, dat open stond om vreugd te ontvangen, Maar, waar de liefde nimmer binnentrad; Mijn lied is immers vol van uw verlangen, O Liefde, die ik steeds heb liefgehad! Waart gij gekomen, toen ik u ...

- Zo kom je vanzelf bij kunsthistorie terecht. Jarenlang heeft de schilderkunst naar de ideale vormgeving gezocht. Geschilderde mensen waren in de late middeleeuwen nog steeds statische levenloze poppen. Ten tijde van de renaissance ontdekte Da Vinci het sfumato. De starre figuren kwamen tot leven, ...

ze ligt in een bron van licht en trekt haartjes uit haar liezen in de zon verzachten scherpe stalen rafels tot vormloze klompjes wat schaafde en wrong loopt door de afvoer naar de regenpijp ze trekt nog een haartje en vindt godzijdank haar woorden terug

soms geniet hij nog van kleine momenten van een kleurige paddestoel langs verwaaide paden zijn tere hand gedachteloos in de mijne het verschraalde leven stilaan moe

dansende bladeren op het wegdek geven vorm aan een razende storm die al takken brekend en beukend tegen ramen de gemoedsrust in alle hevigheid verwaait

Ik ben Koning Winter De grote illusionist Ik regeer met ijskoude hand Over mijn imposante imperium Ik tover een imminente ijszee Over het land Van mijn hand illustraties Van ijsbloemen Mijn koude is impenitrabel Immers, vorst is mijn onderdaan Ik ben een imperialist Voortaan is de wer...

zwanenzang mijn pen stokt vandaag als ik een onbeschreven blad tracht te ontmaagden ik worstel met een vervlogen drang ben thans aangeland in het gevreesde bordeel van verlopen dichters allen bloot geëtaleerd op oud rose behang alwaar woorden zijn verworden tot zuchten ...

Leg geen bloemen aan mijn graf laat niet je tranen op het marmer neer Ik ben gekomen en weer heengegaan maar dáár, nee daar ben ik niet meer

gebeld in richting Grootebroek naar m'n lief Trijntje Zoetekoek tuut tuut tuut tuut hoor ik de stem van 'n meneer 'ja hier onze lieve heer van weer ontij hartezeer verkeer vrij parkeerbeheer 'k stoom al hier met de trein van enkhuizen richting medemblik en vice versa aldoor op de l...

ik was nog groen en jij geweest kom maar zei je waar blijf je wees niet bang het werd veel heel erg veel je hielp geen handje ik heb me vergist zei je en ik lachte verlegen en fluisterde You deserved more

Onstuimig raast de westenwind door straten en stegen je raakt verblind door hagel en regen bliksem en donder beangstigt een kind teistert het veld takken geknakt bomen ontveld woest zijn de golven van de zee sneeuwvlokken komen naar benee aangejaagd door de storm is snel het groen on...

ging tot de bodem bij fles en vrouwen - lapte de bal aan zijn kicks

woorden blijven hangen deze winteravond ze sluimeren door de nacht als in dromen onrustig in wakend slapen of andersom vluchtig als lucht, raakbaar als steen vergeet niet de hardheid van de dag gisteren een onafgemaakt meesterwerk vandaag zijn de stukken weer als nieuw zoals in het begin, o...

‘lingerie wulps in de vouw man ben je maf wuft zacht gezegd uitgebluft?’ getogen naar Madame Souzie van de Bonbonnetrie die zei ga naar de Keyzerley voor de koketteur connaisseur van alles wat vast maar ook los zit bij de koketterie verwees men door naar de lingetterie expert...