Alle inzendingen

jij snaak je staat daar weer twee heren dienend op je staak je werk voor groen de zaden en het vogeltje is liefdewerk veel plezier de roofvogel in onvoorspelbaar duiken de grijpbare prooi met brede armzwaai onthouden is je eigenlijke taak jij snaak

Die zon die rood en warm nog even deze oude aarde wil warmen met een gouden gloed zal straks de regen niet trotseren maar onder gaan en aftocht blazen. Hoe kan dit alles ons verbazen als zoveel nietigheid het wint van licht en vreugde, hoop en zegen? Toch is dit alles ons gegeven en sterft ...

er daalt een libel neer op de lelie vlak bij de dobber die zou moeten onderschieten. geurig is het pas gemaaide gras het is niets dan hooien en hooien voor de runderen vredig in het gras. twee vissen zwemmen in de fuik de zonewarmte is overweldigend de twee voorns laat ik vrij. ik kie...

De man holt door de stad weer zo’n verkreukelde nacht een vrouw op de vensterbank de koude man lacht en hijgt ik ken mijn gebaren niet want de afstand zegt hij is steeds te dichtbij kom binnen is nog tijd

Strakblauw, zeegroen of grijs verwoestend of rakend aan het paradijs verkwikkend, helend of beukend op de kust een grillig monster of fenomeen van rust Een spiegel die een vlak slechts toont de blik daaronder die de snorkelaar beloont Uitbundigheid van kleur en leven verwondering dat ons di...

de zwanen zoals die middag zij het maaswater uit haar stilte trokken voor een vlucht met kippenvel zo was haar begroeting

overvleugel jouw zwakte met toonbare tranen laat bitsige woorden vernieling slaan koester het recht der schaamteloosheid laat de lach haar verhaal nooit drenken in spijt maar open de vuist die waarheden klemt verlos wat verholen onthulling miskend en trots zal jou raken vergevings...

deze kolos lijkt slank op volle zee zij drijft onder spiegelscherven die vreemd opbollen rond haar kop waar één neusgat gaapt zij niest een stoompluim op haar longen nemen een verse hap voeden het lauwe bloed rondgepompt door die homp een hart van een halve ton dan duikt zij lang e...

Een vlaggenmast houdt vlaggen vast. Een windvlaag vindt dat ongepast. Maar als de vlag gestreken wordt, is er geen windvlaag meer die mort. Dan wappert fier en vrij de wind: er is geen vlag die hem nog bindt. --------------------------------- uit: 'Velerhande gedichten', 1997.

louter mist en stilte rond wazige bomen het water oeverloos ruisend slechts de geur van grond en dwarrelend blad van lichte weemoed en vergankelijkheid

wanneer maak jij je vrij van alle oordelen die greep hebben op je leven om eindelijk te doen en laten wat je wilt overal zijn hoeders voor orde en op norm broeders die gekozen hebben voor de vorm en zij zorgen dat het tegenspreken stilt toch is het jouw bestaan dat door hun ha...

ze plaagt mij, steeds weer is ze te jong voor mij en daagt ze uit, vraagt ze om verboden fruit roodwolkend haar en een streep blote buik maar vooral die ogen "dit mag niet mogen "

Ik zie de zomer sterven door het vallen van het blad de takken kaal en zwijgend de aarde koud en nat. Het ruisen van de bomen klinkt als huilen in de nacht stille eenzaamheid is voelbaar en heeft me even in zijn macht. Maar als ik morgen weer ontwaak en toch de zon weer straalt dan is ...

Nee, ditmaal was ’t geen wissel die kapot ging, geen manke rails, geen pech door blikseminslag, geen staking die nog duren zou tot dinsdag, maar omdat men op geitenjacht slechts bot ving. Een kleiniggeitje, zegt u ? Zulks gebiedt dat ik u toevoeg: “Nou, dan spoort u niet !”

Bezint eer ge bemint.

Toen de clown alleen nog zelf om zijn grappen lachen kon wist hij dat dit het einde was Voor de laatste keer schminkte hij zich af en keek in de spiegel Een oude man met lachrimpels en bloeddoorlopen droeve ogen met veel vreugde op zijn geweten

Het diepste verlangen ligt geborgen. Veilig daar, bedekt door stof, de gratie vervangen, door teder emotie gestorven. Wat rest is een vlek, met passieloos verlof... Een belastend drama, geen liefde zo zwaar. Een vergroot panorama, mijn hart kijkt ernaar... Zo zwart kan het zijn, gearcee...

Schakel na schakel zie je een oud glimmend rottingsproces, het voorstadium van roest in de koperglans. Je vraagt je af of je de ketens zal overleven, of ze eerder zullen breken dan jij, en bedenkt dan dat er meer staal is dan jouw ziel behappen kan. De geest der tijd heeft je allang murw geslagen, e...

Heel lang geleden heb ik jou bedacht zo had ik altijd iets waar ik naartoe kon leven en toen jij zei hier ben ik was ik niet verbaasd je was precies zoals ik had verwacht maar nu pas weet ik dat ik je niet verzonnen heb

Elk vogeltje betovert mij Tot danser op zijn lied, Het machtig woud belovert mij, Terwijl ik wortel schiet. Op iedere windvlaag zweef ik mee, Een pluizig zaadje, een veer, Ik reis met wolken overzee En ruis in regen neer. Vermeng met golven mijn geluk, Weet niet waarheen ik vaar; En st...

Omdat intelligentie en inzicht tegenwoordig meer nodig zijn om een relatie bijeen te houden, verbreken hooggeschoolden minder vaak hun relatie dan laaggeschoolden. Vroeger was dat andersom: toen scheidden hooggeschoolden meer, omdat je intelligentie en inzicht nodig had om de scheiding door te zett...

Het najaar dwarrelt uit de lucht En dekt het grasveld toe In goud en geel en oker. De zomer is zo lang voorbij Alsof hij nooit geweest is. De winter is nog zo ver weg Alsof hij nooit zal komen. En ik, Ik zit hier in de zon En wellicht voor het laatst dit jaar Op maandag vier november...

(verhuisbericht van een oude moeder) ik wil zo graag vertellen maar wou dat ik het wist ik krijg het niet meer helder mijn geest verdwijnt - steeds vaker - in dikke, grijze mist de beelden van herinnering en beelden van het heden lopen in wirwar door elkaar ik ben op reis in het verled...

maan vervleert door klapwiekende muizen stralen verkorten schaduwen naar ontkleurend duister de grond is nog warm als het licht zich spiegelend aan de hemel de aarde een laatste veeg geeft maan versijpelt in een vallende schemering de ongebroken roos domineert wittend zicht maan ...

Die in Hispanjen zijt Geroemd zij Uwe Bal Aanname Uw Coninckrijk kome, Uw wil geschiede In ‘s Gravenhaege als op het voetbalveldje Geef ons heden Kalou en ons dagelijks partijtje En vergeef ons de zit op onze krenten Gelijk ook wij vergeven aan de nemers van Uwe percenten Leid ons niet in ...

In kikkerland was het gaan stormen. De ezel en de vis hadden slechts oog voor de waarde van begrotingsnormen; geen die zich over het kwetsbare boog. Wormen in Naarden vreesden voor hun bestaan. Zonder voedsel verdorde de aarde en met het land gingen zij eraan. Aan het kleine, het zwakke,...

Je moet als ouders flink improviseren: De school zorgt voor de kids tot ’s avonds tien En voor de weekends moeten we maar zien Dat ze heel knus bij oma gaan logeren. Maar kan zo’n school dan ook niet elke morgen Ons huis schoonmaken en de hond verzorgen? __________________________...

mijn eigen muze en nog steeds geen moeder vanmorgen belde de vader van het koffieboontje maar hij boeit niet meer intussen lag mijn pen te lekken op het laken diezelfde middag begon het bloeden

en wel trok jij wreed de laatste pen er uit schreef over een veren kleed stralend van buiten alleen juist dat kleed geeft geen warmte meer de schoonheid van de schijn boeit niet langer gevlogen verdwijnt zij langs heldere luchten beademen hoeft niet meer zij houdt vanzelf haar snavel

ik schenk mezelf iets, door het jou te geven, zachte woorden van satijn als eeuwige momenten van even zij komen uit overdadig niets de eigen pijn verlichten door de ander het goede toe te dichten waar tranen drogen door een milde lach zo groeit een droomwens langs rozen...