Alle inzendingen

Tien jaar later - Nu we zo regelmatig e-mailen, komt het contrast tussen geschreven en gesproken taal schitterend naar voren. Voor mij is e-mail een zegen: de communicatie kan er door verdiept worden, omdat we eens iets terug kunnen lezen en ook omdat we preciezer [gaan] nadenken over wat we will...

Zijn ogen spreken weer maar met berusting. Nooit uitgesproken liefde te vaak uitgestraald lijkt nu geblust. Zijn zoon die hij al kwijt was is nu echt vertrokken met kleinzoon, kleindochters en schoondochter. De mantel der liefde uitgeveegd en weggepoetst met een traan, maar toch... ‘...

Wie inzicht wil krijgen in de toestand in de wereld, is niet veroordeeld tot het dagelijks doornemen van de krant, maar kan ook romans lezen.

Een vrouw wenste ooit een make-over want manlief vond haar veel te pover men kluste, en klaar het scheelde een haar of er was geen make-up meer over

Het eentonige tikken van de klok aan de wand haalt hem niet uit het grauw beschimmelde verleden verloren ligt het blauwe pakje zware van nelle op de marmeren schouw maar legt juist die dag geen gewicht meer in de schaal het evenwicht zoek verliest hij stap na stap ieder gevoel voo...

Zoals bekend kennen weinig Nederlanders het Wilhelmus uit het hoofd. Begrijpelijk want wie kent die oude Wilhelmus nog en wie weet waar Nassau ligt. Ook de tekst is uit een grijs verleden. Geen hond snapt dat. Dus ik de knuppel in het hoenderhok gegooid. Dat gaf me toch een lawaai. Een echte Ned...

god laat ons niet verzanden in praktische zaken auto's bankstellen en rekeningen vaatwassers, drogers espressoapparaten hoewel koffie... laat ons de mode negeren en laat ons graven en wroeten naar handen en voeten naar botten, troost en vredespijpen laat ons laten we laat go...

Dit digitaal domein Dreef mijn denken Tot wat niet waar was Mijn hoop werd gebroken Door de lieve woorden Die ik nimmer hoorde Noch werden zij gesproken Ik vind geen vlucht van De verveling en de vrees Verlaten te worden Het is vast het verleden Dat mij heeft bekrast Mij belemmert ...

Sierlijke letters flinterdun geschreven verzegelde woorden op perkament bewaard gebleven.

soms kan het gebeuren op een kilmiezerige dag dan zit je zomaar naast me op de bank jouw ogen, hemelsblauw, kijken me aan je lacht jouw stralend brede lach je kust mijn tranen met jouw zachte lippen weg net als ik zeggen wil: ‘waar was je nou’ ben jij alweer verdwenen maar even, sle...

Klets-nat – kletst de regen. Klets-nat. Wil jij koes-koes? – zegt ie mij tegen. De hemel kraakt, Een bliksem naar beneden Doorgestuurd. Zij valt En wordt door een boom opgevangen, En blijft op de takken ervan opgehangen. Ssst... Een knetterende tekening Die de doek kris-kras heeft gek...

Heel vroeg werd ik wakker, de morgen was nog stil en blank, toen er ineens een vogeltje neerstreek op mijn vensterbank. Uit zijn keeltje trilde een liedje, zo lieflijk dat toen het begon ik al mijn zorgen voelde smelten als sneeuw voor de zon. Het zong van verre stranden, ...

Vroeger schreef ik aan een zwaar bureau Lichtzinnige gedichten; Nu, met een plankje op mijn knie, Een lijvige roman. Ben ik vooruitgegaan? Wie Kan mij zeggen, of ik het ben Dan wel de materie Die ten slotte moest zwichten?

alles onder is constructie wellend van waarde de woorden zo wellend dat het zout en honing stormt gelijk leven aan verandering onderhevig open en leeg ik handen voorwaarts treedt dichterbij het doet me zeer om het hart rond de wolkenkrabbers met zicht vanuit vensters boven de zee de ...

Ik kus het lieflijk oranje van de bloem die stervend in mijn vingers ligt 'voor jou mam' zegt mijn kind mijn jongenskind 'ik plukte deze bloem voor jou' blauwe ogen kijken mij stralend aan 'omdat ik je zo lief vindt' ik laat een traantje gaan

het was stil vandaag ik was niet alleen verwarmde me aan de zon in de schaduw van jou niets zeggen vertelt soms meer dan dreggen naar nutteloze woorden het was stil vandaag bij jou

de aanranding is ingezet je zegt - ik brand je breekt de borden wentelend zeep en gifgas zijn ontstoken je toont een blote hand waarmee je mij in stukken hakt en achterlaat mijn zeeën raken uitgelopen ik heb geweend een grote man een landschap in mijn palm dat je een stalen bekken m...

Wel honderd handen heffen hoog de schaal gevuld met wierookdampen, minnevuur, bewegen heen en weer met harten, puur gewassen in het bloed van 't oud verhaal of 't nieuw zo je verkiest, zo menigmaal herhaalt en weer herhaalt tot op de duur de woorden niet meer aarden in het zuur van 's we...

misschien dat het iets betekent daar, gehecht in vaste grond waar zandstappen ooit zandhappen was en een stoel gebruikt werd om op te zitten aanschuiven mocht ik en terwijl zeemeeuwen mijn letters oppikten dacht ik zwijgen praat zoveel makkelijker ...

er was een dag dat alles leek te stoppen er was geen weg terug en geen vooruitgang meer jouw hart hield op, het mijne bleef nog kloppen maar vol verdriet, mijn liefste lief was er niet meer ‘k keek niet vooruit dat maakte me te angstig en een terugblik naar ons samen deed me pijn maar naas...

Het verlengen van de vraag Het verlangen wil zo graag De mens in ongeduld Wijst een vinger naar schuld Een antwoord ligt voor de hand Ik heb het gedaan Ik heb mij laten gaan Ik lig rottend neder in dit land Gemak dient de mens In alle onschuld voldoe ik aan de wens Vier uzelve op mij t...

Zondagmiddag 18 september 13.00 start nummer 12109 in vak zeven als recreant businessloper. Ik dus, en ik ben gestart. Geen verklarend gezeur nu, ik ging de 10 engelse mijlen lopen in een abominabele conditie. Maanden zonder looptraining. Zonder loop of sport. Maar deze loop is er voor het goeie do...

Gaat er bij de NS een keer iets mis Dan zoekt Van Vollenhoven het gebrek Hij legt de zere vinger op de plek En zegt dat dat nog maar het topje is Zelf kan hij wel een onderzoek gebruiken Dat is nog even iets om in te duiken

Voel mij de wind in jouw haren wanneer jij de lange weg fietst door de landerijen streel ik jouw koude huid verwarmend die koude septembermorgen en als jij aan mij denkt tijdens die kilometertrip breng jij mij tot leven het zilverwezen van de nacht

Bevolkten eens straat en plein, bevlogen de stad, waren bekenden, gevleugelde vrienden voor groot en klein: de duiven... Stil is het nu op straat en plein, als bewijs slechts een veer hier en daar, beslissing van het stadsbestuur: God spelen in het klein... Zeg me waar de duiven ...

Als een bloem, zo is het leven Het begin is teer en klein De een die bloeit uitbundig, de ander geurt heel fijn Sommige bloemen blijven lang Weer anderen blijven even Vraag niet bij welke je behoort Dat is het geheim van het leven --------------------------------------------- + 17 ...

Jouw glimlach zo zwoel En een droom is geboren Mijn hart is weer wakker Het begint weer van voren Je streling raakt me zo diep Tranen met een gouden gloed Volkomen in de war geraakt Door wat liefde met mij doet Ik verdrink in je mooie ogen Vuur brandt warm en intens Doet elke pijn ver...

De laatste debatten waren verstomd, stromingen bestonden niet meer en dichters werden vriendelijk. Rijmelaars en woordenrispers, rappers en rederijkers, rondborstigen en ritselaars van wit, allen verdroegen elkaar, gunden elkaar licht in de ogen en betaalden elkaars bier. Zoals gewoonlijk werd de te...

als je bij me weggaat mag ik dan met je mee

Stilte op het strand zandkorrels verbergen schelpen openbaren niet alles mist sluiert geheimen zon tekent schaduwen golven dragen zeeschuim vinden en verliezen wind laat woorden zwijgen