Alle inzendingen

razend maaien ze het gras 's nachts zoemen zij en zuigen aan mijn armen klokslag zes beginnen ze te koeren op het randje later zetten ze de radio aan bij de buren olifanten: hoe krijg ik ze weer klein? druppel voor verdomde druppel

Waar kan zij komen? Achter schaduw een goed heenkomen zoeken misschien in kerker of door tijd gevonden nacht die zich met graagte openbaart en zich heerser noemt met donker zwaard. De pen die immer door de dagen krast weet van scherpte en gemak. Zo legt hij ongemerkt het uitzicht bloot, maa...

De pracht van de boterbloemenwei met zuringaccenten en het wit van ontloken madeliefjes maakt weemoed wakker, verleden dichtbij. Er op uit het veld in, heerlijk vrij na gedwongen schoolgang, op zoek naar avontuur in afgedamde sloot of klaverveld met voorjaarstoeierij. De kleine voeder...

Voor de eerste regendruppel viel was de aarde een knapperige korst. Toch welt er water op uit ongerepte kieren. God vergaart wat klonters van slijk en kneedt Adam. In het oosten spreidt hij een tuin waar de appels blozen als gniffelende meisjes met een vonk in de iris. Daar groeit de verboden boom m...

Zij zitten hoog, op dunne banden, in de marge van het verkeer. Hun strook is niet ingelijfd, zij zijn op weg in een tragere eeuw, missen de koorts de wereld bijtijds te bestrijken, de verte aanwezig te rijden, breed en brutaal. De auto is jong, zingt de werkelijke taal. Op de fiets komt men...

Als een mug in de Leie pist, stijgt de waterspiegel in de Chinese Zee.

haar leven duurt nog als de wormen zijn uitgegeten haar vlees is niet te zien maar doordringt de kamer met gedachten haar kracht is als een inktvlek op een laken een ronde golf in een vijverspiegel haar geboorte is pijn als zwerende wonden verloren illusies en vergeten zinnen

'r was ene Tom Pouce bij d' dieren we sneden 't simpelkes in vieren trappist in de pot pruimen rozijn sjalot na 't eten nog zo wat te bieren

Leg uw hoofd zo in mijn arm dat van uw voorhoofd naar uw mond mijn blik schuive over de kam van uw neus Leg uw hoofd zo ik leg op uw mond mijn hand wees rust

je wandelt me voorbij jij mooie meid met lange benen ik geef je groot gelijk een kittig neusje in de wind geen vingertje geringd een hondje bij je voeten maar op het bankje was er toch ontmoeten je ontdooide in een zon die warmer was dan jij liet schijnen ik dacht daarvan het m...

Ik wil met jou mee Mijn ooghoek Ziet je dansen Ritme van de zee Ziedend van smart Duinstruin ik Verloren aan jouw hart Bevroren zijlijn Golf overspoelt Bewustzijn Ik wil, onbedoeld Heel mooi met jou mee

Als kind van deze generatie (de generatie van H6 en ff) waande ik mij laatst in een moderniteit die ook mij verbaasde. Ik was bij een concert van Racoon, die vol verbazing terecht kwamen in een uitverkocht Tivoli te Utrecht door hun geweldige nieuwe cd. Maar dat terzijde. Ik ben niet zonder inte...

Lopend hand in hand zo gaan zij door het leven stralend van geluk

Ongetemd verlangen dat diep in mij brandt geeft vrij en onbevangen zich over aan jouw hand jij streelt mij zacht met vingertoppen om geheel onverwacht ermee te stoppen verlangen ontbrand niet meer te blussen dan door jouw hand en zachte kussen.

Van muggen- zo bekent de Dalai Lama- Wordt hij in zomernachten soms gestoord Toch mept hij ze niet dood, daar dat niet hoort En blijft hun hinderlijk gezoem een drama Dus innerlijke vredelievendheid Leidt met gemak tot innerlijke strijd

verhaald dat onz' ome ludo bijgenaamd d’n slome ludo krijtte z'n bloemkool - oh sukkel d' halve zool - hij voer onder zeilen ter keur om te veilen bij het uit stallen is 'n kooltje gevallen de meester van de keur zag water wit van kleur ludo rood in 't gezicht werd van bedrog b...

Het strevend beeld mijner jacht naar gouden, hemelse zin: God is einde, Diana mijn begin. O, de spannende smart van de menselijke boog, de pijl-parabool, grote vlucht van mijn hart. Maar God is hoog. Vaarwel, vaarwel, het bruine bos; het was wel liefde, geen zonde dat ik God schoot de zui...

Hij noemt het ‘zijn’ stad, Oostende. De plaats die hij dagelijks afschuimt in zijn zoektocht naar de zin van het leven. Voornamelijk een leven de naam amper waardig. Het gevoel van nuchter zijn kan hij niet eens meer omschrijven. De laatste dag dat hij niet dronken was, weet hij zich al lang nie...

Goudgeel de zon over het koren waarvan de halmen wiegen in de wind aan de horizon de spitse toren van het kerkje, waar het dorpje zich bevindt. Het is een heel mooi plekje verborgen in de natuur de huisjes zijn wit-groen met een hekje en je vriend dat is je buur. Het is er heel goed toev...

Voor Omar Khayyam Links van me stond een grote boom en rechts zong luid een nachtegaal: ik viel in slaap en had een droom. Weer wakker wreef ik mijn ogen uit... Rechts van me stond een grote boom daarin zong luid een nachtegaal. Het was heel echt maar leek een droom. En ik viel weer ...

het werk van de te vroeg gestorven dichter sproot voort uit het te laat verwekte kind en waaide weg op de te harde wind de wisseling van woorden maakte lichter hij leek niet ter bestemder tijd geboren zijn reis was vatbaar voor verbetering maar alles liep volgens de regeling zijn plaatsbew...

haar glimlach uit ervaring moe gaven omfloerste ogen toe Chinees gelukkig vulsel brak zich broos uit het omhulsel

Zomerse zondag in het Vondelpark spelende kinderen in het kinderbad kleedjes overal neergevleid loom luierende mensen nippend aan een meegebracht glas Zijlstra speelt in de muziektent zweet gutst op het ritme van de jazz publiek deint mee op de maten van hun blues de zon gaat nog ...

Het bannen, ik meen te weten dat ze die ‘straf’ ten tijde van Napoleon ook al wisten te hanteren. Dat het vooral gebruikt werd om opmerkelijke figuren van het voorplan te verwijderen. Figuren die het zo bont maakten, (met toentertijd één iemand in het bijzonder), maar waar men toch de nodige o...

In een broos en breekbaar leven Liet jij mij aan de spiegel kleven Jij zag mij in spiegelbeeld te klein Zodat mijn goedheid slecht te zien zou zijn Nadelig vuurde jij mij in bespottelijke schroom Waardoor jij mij zag in een dubbel spiegelbeelden-droom Jij kon links niet meer van rechts ondersc...

’s Morgens bij het krieken van de dag, word ik op slag wakker, wanneer mijn voeten de koude grasmat raken. De dauwdruppels onder mijn voetzolen geven een prettig niet te evenaren gevoel. Met langzame tred, schuif ik mijn ene voet voor de andere tot aan het einde van de tuin. Zalig, ontsp...

wees eens lief voor de dichter hij is een eenzaam figuur kus hem zacht op zijn mond hij zwijgt al een uur neem hem mee in je bed schenk je lichaam aan hem wees zijn vader en moeder wees zijn zwijgende stem want er is niets om te schrijven geen lach of een traan er is geen reden om te b...

Haar vleugels zwegen terwijl zij de vlucht naar vrijheid proefde werd het zweven haar haast onmogelijk gemaakt vlinderend van kleur naar kleur penseelde zij reeds gevlogen dagen in haar zelf gekozen eenzaamheid ver voorbij de laatste ets pende zij haar weg terug knipoogde bekoorl...

Stille geluiden scheeuwen me bang duwen me terug naar wat ik zo mis Een schreeuwende leegte maakt me zwaar doet me verlangen naar waar iemand is fluisterende herinneringen wanhopig op zoek naar die ene die ik zo mis

die we uit angst steeds sluiten omdat daarbuiten alles anders is waar ogen niet meer kijken omdat ze zien en dus begrijpen waar geloven zeker weten is en hopen dus verkrijgen waar liefde alles is wat handen kunnen geven voorbij de deur die we uit angst steeds snel...