Alle inzendingen

Van lucht kan ik niet leven Leven doe ik dan niet Geef mij toch wat te eten Wat brood in het schiet Want lucht dat eet ik niet Schrijven is mijn leven Mijn leven en bestaan Niets anders kan ik geven Ik hou van deze baan Dat zal me goed af gaan De woorden zijn zo even Geschreven door m...

Onder het rabarberblad vandaan, gebukt gelopen tot op de vijverrrand, de moestuin met de drukte van schoffel en vallende slakjes achter me - dan was ik ver van huis. Huis aan de vaart waar ingekwarteerde vijand laarzen draagt - maar banger was ik voor de kleur van kikkers in de kleur van ...

Als jij de laatste trein wilt halen en al struikelend de trap op rent blaas ik de rook langs die ene pafpaal op perron drie nee, doven hoeft niet meer het gaat vanzelf wel uit

ik zag hoe hij de parels ving zijn aandacht hing aan woorden uit jouw mond hij reeg ze tot een snoer dat glansde en danste in zijn flitsende licht jouw dicht schreef zijn verhaal je liet hem duiken in het groenblauw van de zee hij opende je oesters en nam de parels mee om ze te t...

Op een zonnige dag stapte je zomaar uit de trein rijdend nam hij je mee naar ver van hier klaterend was je lach stralend waren je ogen tot je langzaam aan wegzakte in het moeras ik pakte je hand maar raakte hem kwijt hij zoog je weg naar een land ver van hier ..ver van hier

Aha, men kan dus worden onderscheiden voor dingen die men juist níet heeft gedaan. Da’s mooi, dan bied ik mij bij deze aan voor wat ik weer standvastig kon vermijden: Niet-fruitplukker, niet-surfer, niet-Hongaar, niet-fagottist, niet-jager van het jaar. ... Nieuwsfeit: Erica Terpstra ...

Vlinderkijn, vlinder mijn Dartelt, kartelt Luchtig, in niet Voorspelbare lijn. Kindekijn, kindemijn Speelt vrolijk en onnozel Ongetemd, niet geremd Kent niet mijn pijn. Poppedijn, poppemijn Vlucht in lucht Neemt leven met een zucht Je bent rein, zo rein.

Er waren kinderen tot toen. Er was een vrouw, er was fatsoen tot toen. Er bleek een dood, daarna Er is geen nu Er is geen na

Eerst had ik nog een lichte aarzeling Daar ik de witte rook niet goed kon duiden, Maar toen ook alle klokken gingen luiden Wist ik meteen wel waar de klepel hing. Ik kreeg het bimbamBeieren te horen En dacht: O jé, daar is de paus geboren!

Haastig fiets ik zaterdag in de namiddag naar de bibliotheek. Mijn tas in het kluisje. Voor het muntje van 50 eurocent in de gleuf glijdt, zijn er al twee vlugge vingers die mistasten. Opkijkend hoor ik ‘sorry’ en een wegrennende jonge vrouw. Wablief, de wereld was zeer nabij. Het is 16.43 uur. ...

Een croissanterie in Almere Zou mij laatst een broodje serveren Dat ding was kurkdroog En 't zat me zo hoog Dat men hem daar heel snel moest smeren

De paardebloem is aangepast aan onze nieuwe spelling léve de samenstelling Taalunie triomfeert Hoe eerzaam stond hij in het veld, de stralend gele bloemenkroon voor elk insect een zachte troon, zelfs zonder paard stond hij in bloei er kwam geen einde aan zijn groei, straten en stegen mee...

Mijn ogen zijn vertroebeld door tranen verdriet heeft mij nu in haar macht ik wil de zon even niet zien schijnen verlang naar de duisternis van de nacht In de geborgenheid van het donker hoef ik niet meer dapper te zijn mag er heimwee zijn naar onze liefde kan ik even toegeven aan de intens...

Lacht me toe met witte tanden roze lippen lokken warm tongpunt naar buiten geglipt lichtjes krullend naar omhoog likt me lonkend tegemoet vingers woelen loom door haar daar knipt een oog twee keren Uitgestoken hand nadert traag vinger raakt vinger bij de top oog zoekt oog verlangend ...

Die morgen was de lucht beschreven het was een ROXY-hemel maar zonder R en O en Y het uitspansel in koningsblauw ik fietste door de 3 Oktoberstraat denkend aan de watergeuzen voelde ik een vrijheid die mij deed verlangen naar wittebrood en haring Het was februari en de zon stond laag

Als in een stilleven Pakweg een fruitschaal met een kandelaar (De schaduw van de druiventros op glanslak) Zo staan we versteend zij aan zij Het raadsel wolkt op Als het zwart van jouw ruisend kleed Een sluier waait om de hals Je wil in laaiende lompen sterven Gedrild in verliezen Scheur...

Vrijheid delen is de kunst samen onder één paraplu schuilend tegen de regen ik jouw jas, jij mijn trui gewapend tegen de kou Vrijheid delen is de kunst elkaar duldend in voorspoed elkaar gevend bij tegenslag jij jouw ding, ik het mijne samen verder zonder angst Vrijheid delen is de k...

« Habemus Papam. » Amper dertig uren na de start van het Conclaaf, wist de wereld dat er een nieuwe Paus gekozen was. De strijd om de macht, het leiderschap over de Katholieke Kerk was gestreden. Veel sneller dan gehoopt, vlugger dan gevreesd. Een golf van vreugde en emotie overspoelde de ma...

Wil je het leven nemen van een mens, vergeet dan niet, da's nuttig om te weten, om na de moord de dode op te eten en zeg daarna: dat was zijn levenswens. De kannibaal staat wederom terecht en vraagt zich af: wat wordt m'n nagerecht? -------------------------------------- ...de Duitser d...

Liefde is een mysterie en een genade van God.

Opa is gestorven Giserenavond sliep hij in . Mijn eetlust is bedorven en ik heb in niets nog zin want... Opa is gestorven 't ging wel rustig en gedwee Maar toen opa is gestorven, nam hij een stukje van mij met zich mee

het was een groot probleem drie nachten heftig copuleren voordat de maan op een bevruchting scheen in stilte werd geluid geboren de stemmen zijn geschoren voor de bevalling van het woord persen met een rood gezicht het ingehouden schreeuwen vraagt om verlossing van gewicht hier is dan...

Babbelende kabbelende zee krijsende rijzende meeuw geschater geschetter geklater gekletter en ik, ik stroom mee…

Je zei me niets, totdat je oogopslag me trof, starend in groen licht. Samen toekomst kijken, terwijl liefde vooruitliep op rotsige bodem... puntige stenen in uitgeslepen grotten. Jij wou sterren plukken, tegen beter weten in... manestralen op laag water zoeken, sidderen in koele nac...

Onze lichtjaren werden zwaar beproefd ogen dichter bij gemis. Tijdens een nostalgische omhelzing aan het liefdesfront verloren wij zoete woorden in bittere valkuilen. Het begin eindigde met wat nu is moedeloos aanvaarde droefenis.

Dampende dorpjes - dwingende dromen, Duren, dalen. Doem der doelen - dacht de dichter, - Die Dorst der doornen . Donzige dunne diertjes dwalen drastisch – Degene die durven doch denken – Dreiging der demonische drempels doordringend – Doortasten dove duiven.

neem van mij wat je nodig hebt maar neem mij heel en in het geheel niet stukgeslagen maar aaneen geheeld tot wij. © Ina Sousa, 2003

Een eekhoorn eet eeuwig eikels eieren, En eist etend enthousiast eerbied. Een emanatie eindigt eigenlijk, Etherische echo`s excuseren eerlijk Edith...

In mijn ogen verschijnt een gedicht met de woorden die ik voor je schrijf soms wil ik voor je zingen spontaan je hand pakken om met je te dansen geef me je lach met je oogopslag door er te zijn bij mij of ik bij jou je geeft me gevoelens in mijn lichaam die het nog nooit heeft herkend keer ...

Op handen en knieën, stof bijt wonden uit, vuile vegen in gezicht Geen medelijden met God, verlaten al sinds lang, de weg is duidelijk hart schreeuwt om liefde. -------------------------------------------- *Van verre zichtbaar/hoorbaar