Alle inzendingen

Een zwaluw rust met bedauwde vlerken op het schaduwrijk ongerepte strand waar menig schelp in beeldhouwwerken zich schetsen laat als scherp getand het schittert in gelaagde schijn de schoonheid van het verborgen zijn Voorzichtigheid gebiedt de vreemdeling wanneer hij geruisloos nader treedt...

Onder uw handen die veilige ogieve* word ik weer de stille de zachte de lieve die vredig d'ogen kan laten varen* over de herfst en de verloren jaren. Onder uw handen mij binnen halen in de kleine portiek van de zeer hoofse zalen waar ik hoor zingen dat vér-ijle lied als ge mijn naam...

Ja meid, wat hierop te zeggen? Hoorde ooit in ziekenhuis vrouw klagen en memmeren over ouder worden. Werd toen boos, omdat ik meende nog maar 1 jaar te hebben - te Leven. Bekte haar af met het zeggen: "Sommige mensen worden niet oud, dus eh... pure luxe waarover u klaagt". Voel het nu we...

Een trein tekent een spoor van geel waarvan de baan slechts blijft bestaan als ’t geel weer plaats maakt voor het veld terwijl mijn kind de wagens telt twee treinen zegt hij heeft gelijk en roept luid drie vier vijf de afstand kort veel sneller dan hij telt totdat de fronten elkaar r...

Mijn hart klopt als een razende, adrenaline in mijn bloed, een beetje angst, een tikkie twijfel, maar o wat voelt dit goed... Wat het ook is, wat het ook wordt, analyseren wil ik niet, laat het totaal op zijn beloop, Ik voel.. en ik geniet... Jouw ogen kijken in de mijne, mijn hand in d...

Hoe zus daar zo steels in het poppenhuis Krultang en kam op de kaptafel schikt Een roze jurk met franje gladstrijkt Met het dunst van haar vingertoppen Ze lijkt wel niet goed pluis Als je het vergelijkt Met mijn lomp en loom geweld Ik speel de krijger Broedend op een wapenwedloop Met de d...

Een neerlandicus uit Margraten kon het stelen niet laten. Tot zijn schrik belandde hij in de lik en leert nu lezen aan zijn celmaten.

Een grote wijze Uil zat op mij te wachten, In de kou naar een lekker hapje te smachten. Zeker ruim tien minuten keek hij mij aan, Zag me met zijn grote uilenogen staan. Vloog vlak over mijn hoofd in alle stilte, Daarna stond ik slechts alleen in die kilte. Twee weken heb ik mij nu afgevr...

de hond moet zwart zijn en meedogenloos en alleen oren hebben naar woorden uit een godvergeten taal die niemand verstaan laat staan uitspreken kan behalve ik draag een hoed en een riem en mijn vioolsnijdersmes en als ik lach kijk niet naar het geblikker van het scherpgepunte staal in mij...

ik heb ze weer als rots gezien de stukken steen die in mijn handen wegen ze delen plaats en tijd met mij geraapt om leven meer gewicht te geven ik ben slechts passant hun voorland is het zand de ongeziene korrels vol herinnering want eeuwigheid breekt rotsen tot woestijnen ik r...

Leeg is nu het lichaam strak kijk ik mij aan verbeten wil de geest niet breken, houdt het weten vast in monddicht, star strepen lippen loze lijnen, stom staren ogen in het verschiet, waar net boven de laatste golf ochtendrood verschijnt zachte stralen klimmen omhoog, zoeken een licht...

De kardinalen kunnen haast niet wachten Verdringen zich ‘bezorgd’ rondom het bed De paus nog eventjes rechtop gezet Ze mompelen: dit zijn de laatste nachten De katholieken bidden: "God is groot" Toch krijgt hij deze paus nog steeds niet dood

Dissonantie, verschillende belangen Vurige strijd, geen water bij de wijn Alsmaar weer, voortdurend, eeuwig Gelijk de Culturele Revolutie Totale destructie, vernietiging, pijn Excuses achterwege gebleven Niets van dat alles. Diepe put Geweldenaars zonder hart Gelijk de Culturele Revolutie ...

Als ik voorzitter van Nederland was, zou het een stuk beter gaan met dit land.

Wij komen nooit meer saam: De wereld drong zich tussenbeide. Soms staan wij beiden ‘s nachts aan ‘t raam, Maar andre sterren zien we in andre tijden. Uw land is zo ver van mijn land verwijderd: Van licht tot verste duisternis – dat ik Op vleuglen van verlangen rustloos reizend, U zou ...

'k ga met je mee bereis gedachten kwetsbaar open 'k ga met je mee hoe wankel ook het evenwicht je bent een zeepbel die vandaag geen hand verdraagt ook geen die streelt en zwijgend spreekt maar toch... 'k ga met je mee verpakt en ingepakt vertraand betraand vermoeid en m...

een marokkaanse roos in de besneeuwde steeg toont rode knoppen

We waren eeuwig jong met stormen in onze harten onsterfelijke drang en dorst naar avontuur en bergen hoog de nachten lang de dagen kort het vuur van ongetemde harten Niets was heilig in de sixties we braken muren tot het ochtend werd beklonken de saamhorigheid geen sloten op de deuren me...

Baby’s schrikken wakker als de slaap verstrijkt willen eten als de maagklok honger slaat kleine kleuters staan al onvermoeid paraat pubers haten huiswerk, dat zo zinloos lijkt echtgenoten zijn bezet verongelijkt managers verkopen fors gestegen raad employee’s verkassen als het niet meer ...

Als je niet meer kunt communiceren omdat één van beiden dementerend is dan ga je langzaam zelf vereenzamen want er is voor jou nu een gemis. Het alleen zijn met je partner begint geen woorden meer die je raken tergend langzaam afscheid nemen nooit meer samen plannen maken. Die ander he...

Fluisterlach ruist welgezind overstemd door bulderlach Lach huilend mee in canon galmend in de echoput Ogenvocht bij lachers en huilers Het verdriet blijft anoniem misschien

in rakende handen breekt eenzaamheid zoeken haar ogen naar levenslust omhelst zij verlangen dat tranen vermag beheert een toekomst die onmogelijk blijkt drukt haar verleden het dromen naar morgen wentelt zij angst in herinnering huilt zij verborgen vergeven tijden haar lot ond...

Primair versmolten tot één Terwijl het leven lacht In een nacht van woede Waarin de vrucht groeit en Dit proces zich voortzet Ook overdag wordt de Ronding boller en de Bolling ronder, terwijl De eenheid van denken zich Ontwikkelt tot doen. Het Creëren van alles erop en eraan Over...

De schaatsers uit Amerika zijn snel, maar ook hun roem is maar van korte duur. Al rij je duizend rondjes in een uur, records van vroeger zijn niet meer in tel. Zal ooit de mens het winnen van de klok en komt men eerder aan dan men vertrok?

Verbazing over moeder aarde hoe zij het al die jaren klaarde steeds weer de schoot te zijn van al het leven groot of klein Zij laat alles groeien en bloeien zonder zich te vermoeien om wat de mensen haar aan doen zij maakt elk voorjaar weer groen Het is een groot wonder keer op keer bij...

Blauwe hemel en een aangenaam gevoel, op de huid die mij begoed voor alles van buitenaf. Mijn zintuigen staan open, om geluiden op te vangen, van de beiaard, daar hoog in de toren. Hij wordt beminnend bespeeld. Hij vleit zich tegen hem aan, om zijn tonen prijs te geven. Hij overromp...

Zou ooit een ‘Nicht des Vaderlands’ worden gekozen, Valsheid, schraapzucht en nijd waren niet van de lucht! Veranderden de uitverkiezing in een klucht Waarin de IJdelheid en Hoogmoed graag verpozen Ik heb in, aan óf onder de gordel (van de grachten) Een Nicht nog nimmer dee-, dan wel oot...

Ze heeft geen parfum nodig Ze is van steen De geur van 100.000 jaar geleden Hangt nog om haar heen Niets heeft ze te zeggen Misschien iets van weleer Eens verborgen in de diepte Nu gehouwen, krachtig... teer... Zacht en aaibaar is haar huid en koud; gehakt, geraspt, gepolijst schreeuwt...

Ik hijs me uit de kleren, vermoeide circusclown de voorstelling voorbij. Het bed een piste zonder hoog geëerd publiek, maar met een mooie acrobate, die hele knappe kunstjes kan. Wanneer zij in de lamp wil klimmen, valt onverwacht het doek.

het zou verboden moeten zijn om ooit nog een gedicht te schrijven hoe kan zijn mens zijn tijd verdrijven met liedjes over schone schijn? en mocht het niet met wetten lukken dan vraag ik vroom de hulp van god die mozes zendt met dit gebod verscheur elk vers in duizend stukken te vrezen ec...