Alle inzendingen

Geen weg uit te zien Wijs mij dan naar het nergens Beter dan terug.

Waarmee heeft Nederland 't toch te kampen? De onderwereld is er gaarne, want alleen de naam verleidt al: Nederland. Het wordt bedreigd door nationale rampen. Het land verkeert in opperslecht milieu. De zotten gaan hun boekje vaak te buiten bij mensen die hun vrije mening uiten. Al vele Ned...

ik neem haar bij de schouders masseer de tijd per ongeluk naar omzichtig slapen gaan zet de nacht op stelten niks aan de hand rest slechts het warme dons dat knevelt een streepje voor op een waakzame dag

... Poëzie is altijd in emotie je zinnen, een zoektocht tot in elke verloren hoek van een gestrekte ruimte ik dicht wie ik ben of worden wil en schrijf daarom ook de witte regels waar het denken zich niet door woorden kluisteren laat misschien vul ik wel die lege ruimtes als ik ...

ik zie je in mijn hand ontluiken jouw lente binnen en de winter buiten een pril begin in teder groen mijn blindzijn kon er jaren niets mee doen ik heb je kleur ontdekt het groeien in de warmte je hebt een geur gelekt die voorjaar zacht omarmde we stuiven mails hopen op bevruchten ...

lange schaduwen barsten in een rode steen hartje winter

De wereld is te klein meneer, om oorlogje te spelen. We hebben haast geen ruimte meer, om elkaar te kelen. Je kunt gewoon met goed fatsoen geen bom meer laten vallen. Eén fout in de berekening en je bent er zelf niet meer. De wereld is te klein meneer, u staat weer op mijn tenen. Ik hoo...

Vervalsingen kan men daaraan herkennen dat ze er echter uitzien dan het origineel.

Kom nader tot de afrekening Maar vergeet mijn ziel niet Drie apen Soit! Maar verloochen je afkomst niet Daar win jij de slag Roem is jouw deel Maar verloochen je afkomst niet.

Ik was dertien jaar: toen legde zijn handen Een vrome Man ten zegen op mijn hoofd. Zijn zegen heeft mij niet behoed voor schanden, God gaf. Hij nam. Zijn Naam blijve geloofd. De zegen van mijn Vader ... als wij keerden Bij Moeder thuis van het Sabbathgebed Zegende hij zijn Zonen; wat wij leerd...

Zee, storm en duister en eeuwigheden breken in de nacht; mij worde dracht van firmamenten zeer verzacht. ik kan der vuren huiverende wacht niet langer hoeden ik ben gans ontkracht geef mij uw schemering geef mij uw grijze wind -------------------------- uit: Verzamelde Gedichten.

Het rijke Westen heeft het in zijn macht Mits er voldoende steun is en erbarmen Dat op de wereldbol het aantal armen Toch minstens met de helft wordt teruggebracht. Maar als de helft straks hulpeloos crepeert Wordt ook het aantal armen gehalveerd.

Het is niet relevant aan oorlog of gevecht, dat jij in mijn leven belandt; terecht of onterecht. Sinds ik je ken is er geen weg terug, ik weet nu wie ik ben jij bouwde een brug naar mijn innerlijk mijn hart, mijn ziel daarom niet verwonderlijk dat ik voor je viel. Het voelt 100 kilo ...

Het heeft te maken met beleving Hoe je je voelt, waaraan je denkt Het zijn de prikkels van omgeving Dat wat je raakt en tijd aan schenkt Het zijn ook wel van die momenten Die jou doen struikelen op je pad Onsterfelijk beeld, vergeelde prenten Filmdozen vol, soms meer dan dat Wat ...

Jij wist de liefde uit mijn hart te kijken Mijn wangen te kleuren met een blik De gewone dingen speciaal te maken Elke aanraking van jou was pure magic Jij wist mijn dromen levend te maken Kon de nacht omtoveren tot een paradijs Je kon mij blij maken met een lief gebaar Jouw kussen present...

Vrij als een vlinder ontpopt uit de cocon Vlieg ik met de vogels op vleugels van het bestaan

Wit, spierwit mijn blad en koud mijn pen hoe kan ik mezelf vertellen, dat ik geen dichter ben. Groot zijn mijn gedachten, en alles daarvan is waar zielepijn verzachten.... ach, kon ik dat maar. Soms ben ik echt wanhopig, daar ik geen dichter ben en dat ik slechts heel simpel rijpjes ...

En nu actie, lieve vaderlanders, tegen kastelozendiscriminatie! Open uw harten, open uw beurzen, bestrijdt de sociale classificatie! Beklim de hulpgoederenbarricaden, steek de recht-voor-allenvlag hoog! Geef guller nog, veeg uit die schande, ook rechtelozen zitten graag droog! Kom op voo...

Het is een lange weg maar als zij haar kunnen bewandelen kan ik 't ook maar niet voorbij het water daar ligt het einde van de wereld de wereld is rond een stalen vogel zal in een reusachtige boom vliegen er is leven op mars - absurd Waarheid zit in een klein hoekje en 't is een lang...

Schrikken van de deur die ik zelf dicht trek Leven en ademen tegelijkertijd oneindige vrijheid Haar overvloed was mijn gebrek.

Ik heb opnieuw geleerd waarde te hechten aan het leven het leven zoals ik het zie dat mij opnieuw weer is gegeven. Want angstig waren de nachten door benauwdheid en door pijn ik prijs mij zeer gelukkig dat ik weer hier mag zijn. Het leven is zo betrekkelijk we staan er te weinig bij sti...

afscheid van reizigers over zee die misschien nooit meer terugkomen krakende touwen klapperende zeilen oude gedachten en versteende tranen afscheid van een voetganger in de regen die voor de toren wilde oversteken gillende stemmen knarsende remmen droge tranen en verzonken gedachten afsc...

Mijn lief dat is een weten draden dunner goud mijn mond was bloed mijn lippen tin en leven, iets daar tussen in ieder woord dat ik zou zeggen zou ‘n verkeerde kant opgaan iedere zin die ik zou schrijven heeft eerder al bestaan mijn lief dat is een weten een snede uit een zin j...

Hoe schoon is een wond na boorwater, dat wat echt is, een lidteken van tijdelijkheid, plat wit streepje. Huidcellen met rode randjes, een rits verweven in een loden jas. Hechting van twee delen samengetrokken warmte, vel, doorbloed liefde van huig naar huid. Het in teugjes drinken,na...

Op een dag overkomt het je, liggen daar de beelden. In een krant of op tv die je niet zocht. Hoe stil kan een mens dan loos staan, zonder kronen, niet meer denken. Ineengekropen, zoals ik haar zag, ik zat, in mijn hoofd me in stilte nog afvroeg of zij, of zij angst kende. Beefde en ze...

Wachtend op de zon die komt Wacht ik midden in de nacht, ondertussen Mailen we één en ander Over wat die specifieke ene van die specifieke ander Verwacht Je wilt grappen met me delen En ik wil graag dat jij lacht Je wilt een schouder, ik wil strelen En je steunen met mijn kracht En… ...

Horror griezel en gepiep iedereen achter een kussen verscholen maar mij beroert het niet Een horrorfilm als deze laat mij even De angst voor het echte leven vergeten

starend over het pad zie ik hem nog lopen en kijk door zijn verstilde ogen naar wuivende bloemen in het zomergroene gras hoor de vogels weer met vertrouwde oren, raak de wereld nog met zachte hand starend over het pad zie ik hem langzaam verdwijnen fluister zijn breekbare z...

Geen spreekkoor meer vol ziektes en vol hoeren, Oké, dat zal veel heibel kunnen schelen. Maar welke namen van de edele delen Mag ik op de tribune nog wél voeren? Bijvoorbeeld: is het nog te tolereren "Hé scheids ik PIK het niet", te gaan scanderen? ____________________________________...

De leugen ademt waarheid in verslikt zich in het weten niet het liegen verstikt de mens maar de waarheid die wordt vergeten !