Alle inzendingen

Gewapend met een vol doosje lucifers kijk ik naar mijn schepen in de volle haven, aanmaakhout in de rugzak, een oude krant tot lont gedraaid. Na enig dralen steek ik eensklaps vastbesloten de lont aan, het hout bemiddelt achter mijn rug, doet de vloot ontbranden. De horizon toont grillig...

Je zet me stilletjes onder druk Ik schreeuwend in gedachten En zonder dat ik het eigenlijk merk Smijt jij mijn zelfvertrouwen stuk Jij bent voor mij te sterk * Ik rende weg van mijn gedachten Vier jaar lang vast elke dag Dagelijks dezelfde strijd Ondanks pogingen te trachten Te vluchte...

Een hype in onze gezondheidscultuur: is tandbleek met waterstofperoxide De middelen zijn echter niet solide en is een ramp voor tandbeen en glazuur Toch krijgt u uw tanden zo veilig wit Binnen no-time heeft u een kunstgebit

Ik stond op het punt oud te worden, voor ik werd bevrijd geboorte uit vervlogen tijd en raakte het verleden kwijt De bron van dynamisch energie gevonden Karmozijn wordt wit Op vleugels van de trompetkraanvogel kom ik aan in het land van licht Verheugend op een lange trek, stre...

Zo teder en weerloos zo kwetsbaar en klein die bange oogjes die afvragen, wanneer stopt de pijn? Nog zo mooi en eerlijk zonder schulden en zacht onwetend dat dit alles nu al in vernieling wordt gebracht De tranen die vallen het geweld en de haat is de schade nog te herstellen of is he...

ONZE MAN Contact Ze was nieuw en naast hem aan tafel gezet. De man zat haar met enige nieuwsgierigheid te bekijken. Zijn aandacht werd vooral getrokken door het jammerend geluid dat ze maakte, alsof er een poes in de huiskamer verborgen zat. Af en toe was ze stil, om even later weer met dezelf...

Speurneus Peter R. de Vries is inmiddels weer teruggekeerd na zijn Dakar avontuur, het in de zandbak spelen voor gevorderden. Bij thuiskomst werd hij weer herenigd met zijn alibi, niet te verwarren met ali b(ee). De petdragende rapper die altijd een prima alibi heeft aangezien hij op ieder moment va...

Ik heb me mijn leven wel eens voorgesteld als een zeilbootje op een kalme open zee. Dobberend. Onopvallend en onbeduidend klein tussen de motorboten, vracht-, cruise-, en piratenschepen. Ik weet vanwaar ik ben uitgevaren, maar staar blind in de open vlakte die voor me ligt. Mist ontneemt mij het zic...

Ik ben een vreemdeling op deze aarde. Mijn leven is in 's werelds ogen niet veel waard. Ik ben gelovig, maar door velen niet begrepen. En ik word soms bespot en gehaat om mijn christenzijn. Maar toch klinkt een lied in mijn hart. Op mijn gezicht straalt blijdschap, omdat ik Hem verwacht. Er...

Een ziekte met een naam maar zonder een gezicht. Van buiten is niet te zien wat het in mij heeft aangericht. De vermoeidheid, de wanhoop, het verdriet, de pijn. Worden niet begrepen in een wereld waar alles te zien moet zijn. Ik lach, ik doe vrolijk, niet altijd even oprecht. Het sloop...

mijn vader is er nog altijd herdacht in dit rondeel met tranen in een droge keel verschijnsel dat niet slijt lijsten van hun kunst bevrijd ontdaan van hun taf’reel mijn vader is er nog altijd gestreden kunstenaarsstrijd met verf op een penseel gewrocht tot een paneel dieven immer ...

Vertwijfeld kijkt zij om zich heen Wereld die zij liefhad stortte ineen Wie wat kon haar nog redden Alles kapot verloren leven voorbij Tranen doorboorden ziel en hart Alles viel uiteen gedroogde klei Hoe moest alles verder heel alleen Waar kon zij nog ooit die liefde vinden Zoals hij haar...

Heerlijk om samen te lopen met de wind in ons gezicht wandelen langs het strand met sterren op ons gericht Samen languit op de bank om dan urenlang te praten het geeft een veilig gevoel zodat ik je niet wil verlaten Jouw prachtige mooie lach de gouden glitters in je ogen de melodie in...

Samen in gedachten Eenzaam in ons hart Verloren en verward Zoekend naar een start Ik wil niet langer wachten De keuze is verzonden Blijven wij verbonden? Ik wou dat wij het konden Wachtend op het einde Het moment is nu gekomen Verlangens blijven stromen Ik wil niet langer dromen...

De tafel wit gedekt tafelzilver kaarsen aan genodigden doordacht selectief toch spontaan deze keer kon het niet stuk wisten zij zeker de disk rijkelijk als altijd overvloedig gedekt wijnen franse origine drinken zij uit de beker Smoking avondjapon vereist zoals het hoort portiers klassiek ...

Zij kwam een poos en zag met open oog De wereld aan. Toen is zij heengegaan, Wij wisten nooit wat haar het meest bewoog. Soms is het of een kind Verdwaald is naar het leven. Het gaat alsof het zich bezint, En denkt: waar is mijn vroegere huis gebleven? Wie weet of ik het straks niet vind. ...

ik zocht je in het bloemenveld je blauwde tussen groen zo teer mijn kleine held je zag de anderen zich wiegen in de wind hun kleur en harten vol met voorjaarsgeur je bloeide op een koude plek de hemel bleek een grauwe vlek toen jij ontplooide maar zon ontdooide wat bevroren was...

Iedereen heft vandaag het halfvolle glas - het lijkt de roze wereld wel - op jouw getergde gezondheid her en der staan verdekt gespierde vrouwen en zachte mannen bij de halfvolle maan sterke woorden te spreken de zon kijkt mee met vreemde talen overlegt met de maan ze mengen zich kun...

Een gesloten envelop, gelijmd, zonder jaren te tellen, plakken op een maagdelijk wit vel papier herinneringen, bedrukt, slaan letters een leven over, ooit geleefd, tot de dood ons scheidt, haalde de man met de zeis mijn leven eerder in dan het graf gedolven kon worden, bedolven ...

de bovenkruier naast een reiger aan de sloot staat stil te wachten de bovenkruier pas in het nieuw gestoken staat stil te wachten de bovenkruier zo zonder wind of meel meer staat stil te wachten de bovenkruier stoomgemaal overlevend staat stil te wachten de bovenkruier op tekeni...

Zoekend naar mijn wil Geboren om te groeien Geen ruimte om te bloeien Soms wordt het mij teveel De klanken, zwijgzaam klein Het heeft zo mooi geklonken De echtheid van jouw lonken Soms wil ik bij jou zijn Mijn dromen, koud en kil De rust opnieuw gevonden En wij, voor één second...

Fietsen temidden van bergen in plaats van in de Hollandse polder is bijzonder aantrekkelijk vanwege (i) het ontbreken van de immer straffe westenwind, (ii) het bijzondere natuurschoon, (iii) de indrukwekkende vergezichten, en (iv) de volledige absentie van de skeelerende medemens.

Zij is de bedeesde wees De kleuter die zonder kaakslag Of opstoot van verwijten Bezweek aan maagzweren en venijn En de verraderlijk zwenkende stroom Van zijn en worden Tussen angstdroom en fantoompijn Op een korrelige krantenfoto Staat zij in een verkrampte pose Nu is zij vermist En vo...

De trein reed als een lang lint door kant ene de van slingerde en bergen de van de berg naar de andere kant. ,denken je zou hand de aan Niks maar bergen horen in een polderland niet thuis .slingeren te niet ook dan behoren treinen en Bij nader inzien waren er geen bergen, trein een altijd n...

Niet depressief, tóch zelfmoord, da’s wel wrang. De fabrikant ontkent, laat díe maar lullen, voor hen staat Prozac voor: pro-zakkenvullen. ’t Is troep, maar dichters wisten dat allang. Voor ons bij stress, bij angst of zelfs paniek geen Prozac, maar uitsluitend Poëziec.

Denk niet aan weemoed, heimwee, liefde en dat soort zaken als je de blues speelt, maar denk aan rode strepen op een zwarte huid en vloek.

Ogen als sterren vol vuur branden dwars door je ziel letters dansen woorden een chaos je bent boos machteloos.... hakken in het zand worden langzaam aan voetsporen vol vechtlust trots zie ik hoe jij je weg vindt in jouw leven met dyslexie

Veel is het niet de bamboe bewegend onder fluisteringen het licht haast koud op wangen een stem die verdwaalde zinnen roept een hand nog steeds op zoek een bed verloren in het midden en een doek dat maar hangen blijft

(naar 'De intrige' van James Ensor) Het mombakkes, vaderlands goed, staat ons goed. Op Vastenavond zijn wij gevlekte honden. Wij verven ons kind een monstersnoet; zoals wij zal het leren zijn zonden te vermommen. En wijzelf en ons lief zitten vastgebonden in de snuit die blaft, de slurf...

We willen één, het ideale. We trekken touw tot we verdwalen in de eenzaamheid van de idee 'nee!' is het ultieme falen. We trekken touw, als draad, die rood door 't leven rafelt zonder gelijk verstrengeld met een eerder falen.