Alle inzendingen

De hartverscheurende schoonheid van de bloementuil detoneert prachtig bij de knokige koning van de weg Zijn hoofddeksel steekt als een mijnwerkershelm boven zijn onherkenbaar gezicht van waaruit twee verbaasde ogen de zeldzaam grauwe wereld inblikken. Zijn tuniek is besmeurd met slijk ...

Mooi weer was het de afgelopen week. De zon scheen overal. In ieder geval dáár waar ik liep. En ik liep deze week over de Oude Gracht in Utrecht. Lopen is in mijn geval misschien niet helemaal het goede woord. Je kunt beter spreken van een voorzichtige draf. Ik behoor namelijk tot de groep mensen ...

Alleen in mijn gedichten kan ik wonen, Nooit vond ik ergens anders onderdak; Voor de eigen haard gevoelde ik nooit een zwak, Een tent werd door de stormwind meegenomen. Alleen in mijn gedichten kan ik wonen. Zolang ik weet dat ik in wildernis, In steppen, stad en woud dat onderkomen ...

Ik zat te wachten op een wonder. Ik wachtte zeker al een jaar. Vandaag dacht ik opeens: 'Da's raar, eigenlijk kan ik best wel zonder.' Dagen lopend door de regen. Geen zonnig seizoen is er in zicht. Op de stoep ging ik zitten denken: 'Verlang ik wel eens echt naar licht?' De somberh...

" 'tWas wel een preek vol politiek," zo sprak een eerdienstkritikaster... "Maar, man, vòòr Bel en Zoroaster al, was in historische optiek 't sermoen van profeet en van paster allèèn maar sociogeniek, persoonsgericht en energiek dòòrdringend als een gettoblaster. Het Bijbelse V...

wind waait om mijn kop houdt niet op niet over wapperend lover tovert grillige vormen afgetopt door daklijst op natte straat verlepte bladeren treuren gehaaste passanten keuren ze geen blik waardig maat voor onverschilligheid ritmisch bepalen voeten vertrappend het wroeten van de hond...

mocht mee op je bezemsteel in een luchtzak ging het mis molenwiekte met arm en been door woeste wolken heen voor mijn inslaan kwam jij net je had de tijd even teruggezet en je vroeg: wil je nu alleen? ik zei witjes: liever niet, neen!

meisje van onzichtbaarheid door de tijd verborgen inmiddels vrouw geworden het kleine meisje kwijt heel af en toe komt ze even naar voren schreeuwt huilt heeft groot verdriet om al het onrecht wat haar is geschiedt vervolgens gaat ze zichzelf weer verstoppen maar ze zal nooit verdwij...

zijn handen omklemmen de foto van een bloemenkind met minirok het lange haar golvend naar omlaag vertelt van de dromen die ze had een meisje van amper zestien jaar bonzend hart vol onbestemde vragen ongedwongen laat ze hartstocht razen van hen die slechts op liefde azen smal gebouwd omkl...

hij zit gevangen in een vlies van verwachting ademt vlokjes van wensen wie ben jij wat ben jij waarom kruis jij dit pad en waarom nu precies hij is verzadigd, wil zich overgeven aan stromend amnium is dit een andere baan omheen dezelfde ster is het dezelfde baan omheen een ...

Kijk naar de ander en zie de mens, kijk in de ogen en zie de wens. Vrede op deze aarde niet alleen deze tijd, laat elkaar in de waarde en raak jezelf niet kwijt. Het leven is te kostbaar om aan voorbij te gaan. De mens is te belangrijk om in de kou te laten staan. Je kan menigeen o...

je kunt me eigenlijk niet wijsmaken dat je het niet dieper voelde dan een bliksemschicht van lust je borsten waren veel te rond je tepels veel te heet je tong te zwierig in mijn mond als het toch alleen maar aandrift was deed je het wel goed zelfs mijn onderlip wilde het…. boterzach...

Elf dagen zonder vrienden Elf dagen geen contact Elf dagen zwak en misselijk Elf dagen mentaal geknakt. Met 'n hoofd als een biet zit ik nu te tikken gelukkig dat je me niet ziet anders zou je schrikken. Grauw gezicht, kilo's lichter de storing maakte me gestrest maar nu doet mijn pc't...

Boterbloem als metafoor Vinkentouw als rode draad Arendsoog als antiheld Romantiek als houden van Paringsdans als ritueel Ongekust als maagdenvlies Onsterfelijkheid was zijn deel Maar leven kon hij niet

Beste Sint, Deze week, maar ook de week ervoor, was ons land in de ban van de borsten van Georgina. Dat zal zelfs uw ogen niet ontgaan zijn. Omdat niemand behalve Jort - breteldrager van het jaar - in de echtheid geloofde, onderwierp ze haar borsten aan een heus echtheidsonderzoek. En om eerlijk...

De horizon is de taal, de taal die ik word geacht te delen met het verminkte kind, met de jongeling die soldaat geworden is en zo fier op zijn laarzen, met de grijsaard met zijn gescheurde darmen in zijn armen. Het regent fosfoor en sirenes De stemmen van mijn land meestal in de televis...

als je alle kruizen op een hoop gooit zie ik een brandstapel een oudere vrouw zegt dat iedereen toch het eigen kruis pakt geslapen als een os gewerkt als een paard geslapen als een os met mijn blote voeten op het ijskoude beton maak ik een foto een bedruppeld web tegen de gesloten h...

Aan weerszijden de mooiste kleuren kijk ik ademloos om mij heen schilder jouw ogen in gedachten voel weer je rimpels, een voor een zelfs het bos proeft mijn verlangen vangt mijn tranen in de wind waait het licht weer in mijn ogen laat mij schuilen als een kind het bladerdek opent zonnest...

hij onderhandelt in angstige verwachting met haar tengerheid gedachtenloos dronken aangezogen en slap in vrije val nergens naartoe hitsige hoeren komen ongevraagd langs niet ongewenst onvermijdelijk onderworpen en overspoeld

Wat is de aarde toch een lege plek wanneer de middag grijs en koud als versteend staat in de lenteknop een jonge tak staat in de lenteknop wat zijn de dagen arm maar teder wat is de aarde toch een lege plek wanneer de middag grijs en koud als en april zijn eigen weg gaat ------------...

Misschien… zul je het niet graag horen. Maar vrijheid bestaat enkel tussen de oren. Elke maatschappij trekt zijn grenzen, vastgelegde regels ter bescherming van haar mensen. Rechten gunnen je vrijheid. Plichten bepalen de grenzen. In dergelijk hokje rest jou stukje eigenheid. ...

Ik heb je lief Zoals ik vele anderen liefhad Ik heb je bezeten Zoals ik vele anderen bezat Ik heb je alles gegeven Dat is wat ik kan Mijn hart, mijn ziel, mijn leven En jij genoot ervan Maar niet zoveel als ik Dit is waarvoor ik leef Hebben en weer verlaten Pas krijgen als ik geef ...

Voor Eduardo (Lalo) de Soto Hij spant zich in om te leven tegen beter weten in doet hij zijn best is hij - radeloos - het Feest dat in z’n aardse manifestatie nooit is afgelopen de late uurtjes zijn voor in het graf Hij ademt nu ziet de kleuren van een land dat de dood nabij weet H...

De nestor van de speedsonnettenhorde, die ruimschoots al zijn sporen heeft verdiend, heeft zijn kandidatuur nu ingediend om Dichter van het Vaderland te worden Dus geeft uw stem aan deze grote dichter, dan wordt het nieuwe jaar poëtisch lichter.

Ik geloof niet dat er zoiets als het lot bestaat dat iedere beweging ieder woord bepaalt hoe je leven verder gaat dat alleen met slecht gedrag god je straffen mag dat alleen als je leeft zoals God dat verwacht een leven vol geluk en liefde op je wacht want het lot bestaat enkel in het hoofd...

Geloven is zeker weten dat je twijfelt.

ik zag je gaan je plooide heuvels rond je heupen, het korengeel was rijpend in je warme schoot de oogst was voor mij eeuwigblijvend we lentten samen naar een zomer vol met kleur roken de wilde bloemengeur en groeiden met elkaar tot in het diepe blauw waar bomen reikten we hadden niet...

Zijn lendenen smeulden in de vrieskou De koelcel van december Moeder pookte het vuur op In een knetterend licht van zuchten Zwom het kikkervisje naar de overkant Brak door het membraan Versmolt tot vrucht Een klompje van chromosomen en strengen Een keten waarop mijn erfenis te lezen staat ...

Dof bij een schreeuw, Helder als tranen vallen, Een ziel wit als sneeuw, Snikken die tegen de wanden schallen. Het cirkelen van gieren, Het lachen van de kraai, Het krijsen van geslachte dieren, Het hese gillen van de gaai. Hij zegt mij: koester deze cel, Houd van de glazen wanden, Zij...

als sterren konden spreken als sterren konden zien zou je dan vanavond hèèl eventjes misschien naar ons willen lachen en twinkelen als groet zodat wij hier beneden weten hoe het zonder JOU verder moet