Alle inzendingen

het kleine afscheid dromen iedereen is weer gekomen om te zeggen wat er speelt de zon het strand de zee ik neem hun woorden mee als dadelijk de golven brullen dan kijk ik terug zal me met bruin omhullen ja, ja mijn brede mooie rug weeg woorden die gesproken zijn in het kabbelen van de ...

Met mijn vingertoppen wil ik langs je gedachten strijken en langzaam over je herinneringen vegen totdat ze zijn vervaagd. Ik blaas de stof, die pijn doet in je ogen, weg, met één ademtocht en ik neem jouw handen in de mijne, zonder dat je ernaar vraagt. En ik zou willen dat jouw pijn oploste...

De aarde broeit en schroeit, raakt zwartgeblakerd Daartegen komen groepen in 't geweer Terwijl ik eens het water uitprobeer Ik ben nu eenmaal niet zo heetgebakerd Heeft iemand niettemin voor mij een spandoek? Want ik vergat verdorie weer mijn handdoek!

Ik vraag me nu al af of je me wel eens mist. Je ging pas net terug nar hem je had eindelijk beslist. De passie die wij deelden vind je zeker niet bij hem Maar het vertrouwde vond je fijn maar straks hoor je mijn stem Bij alles wat je doet met hem zul je denken aan hoe het was En er zal...

De eerste stapjes in de sneeuwwitte toekomst nog niet rood gekleurd

de poesjes ze kruipen kopjesschuddend vanonder het lage afdak duikelen de ochtend in wassen zich in het tere zonlicht ze besluipen vroege merels en maken jacht op vlinders die uit koers zijn geraakt oeverloos en vlak hun wereld kent geen verborgen geheimen ze gehoorzamen braafjes het v...

Het is het kind in mij dat niet bevatten kan hoe het verdoold geraakt is in de tijd ik leef maar ben ik wie ik ben? ik zie een spiegelbeeld dat ik niet langer kan verdragen het kind in mij spreekt al zo lang een taal van onbehagen gevangen in de kerker van het niet-begrijpen hoe wee...

Ik zag hem voor het eerst op de ijsbaan en was, van het een op het andere moment, stapel verliefd. Hij was lang en had blond haar. Mijn knieën begaven het bijna toen hij vroeg of ik met hem wilde schaatsen. Ik kon alleen maar knikken. Mijn stem had het begeven. Ondanks de handschoenen voelde ik...

hij wacht weer bij de speeltuin op de hoek de wind belaagt z’n onverzorgde haren hij roept naar mij en wil me iets gebaren ik wend mij af, terwijl ik hoorbaar vloek ook ’s nachts kan hij zich aan mij openbaren in steeds die oude regenjas en broek een zwijgzaam en een ongenood bezoek ged...

Ik ben een God in 't diepst van mijn gedachten, En zit in 't binnenst van mijn ziel ten troon Over mij-zelf en 't al, naar rijks-geboôn Van eigen strijd en zege, uit eigen krachten. - En als een heir van donker-wilde machten Joelt aan mij op, en valt terug, gevloôn Voor 't heffen van m...

Ik schrijf in raadsels.. Mijn letters en woorden zijn een weerspiegeling van de diepste grotten van mijn geest. Ik gebruik jouw woorden en ideeën in mijn schrijfsels. Zij zijn het, die in de tentakels van mijn geheugen blijven hangen. Toevallig?...wie weet .. Ik weet, dus ik ben. Nee, jij...

Kijkend uit mijn raam bedacht ik me voor even hoeveel ik al voor je voel me aan jou wil overgeven “Gelukkig” was ik ook alleen maar het lijkt allang geleden zomaar was je om mij heen zoveel voller nu mijn heden Ook al is alles nog zo pril en laat twijfel mij soms nog rillen je lief...

Het is alsof van binnen zoveel is stuk gegaan Alsof je met scherpe messen mijn liefde te niet hebt gedaan En ik weet niet hoe ik het moet zeggen of hoe ik het je duidelijk maak geen woorden om het uit te leggen en ik probeer het o zo vaak Maar soms is vechten zinloos en vergeet ik dat j...

Heen is de dag - de nacht nog niet geboren En langs de bergen wademt avond-dauw De vogel laat een laatst geneurie horen In roerloze aandacht luistert de landouw De zwerver daalt, in zielsgepeins verloren In 't dal, en naar 't gehucht van wit en grauw Daar klinken vrome tonen uit de toren -...

Verdrongen door tijd, door wanhoop beschaamd. Een liefde geleid, door wegen gebaand. Na eeuwen volbracht, tot treurnis' zijn spijt. Gemoedeloos verwacht, maar omarmend bevrijd.

Je ziet weer die handen het grijpt je naar je strot want diezelfde handen maakten jouw leven kapot. Je lichaam zo klein die handen zo groot je voelt weer de pijn verlangt naar de dood. Zijn gezicht lacht zijn ogen staan kil vluchten en rennen dat is wat je wilt. Wanneer verdw...

getaand door de strijd het gevecht met zichzelf sluit zij haar ogen, rusteloos aanvaardt zij het dromen die geen antwoorden schenkt berust in de keuzes waar zij zich hervindt maar niemand begreep het gekoesterd verlangen haar toekomst verloor zij vandaag

Tergend traag zet hij een wankele schrede over de verzengend savanne, leeg en gortdroog een kaalgevreten paradijs zonder hoog of laag, zonder beschutting, nergens vrede turend tast hij naar de randen van de vlakte terwijl zijn rafelig spoor verdwijnt in zwakte Nog even blikt hij naar wat pas...

Een gedreven poëte uit Laren wou allemaal dichtertjes baren. 'Die krijg ik,' dacht zij, 'als ik dichterlijk vrij.' Ze zong limericks tijdens het paren.

Zijn dochter koos hem eerst als held. Hij zonde zich in haar behagen, totdat Freek Bolmans op kwam dagen. Toen lag hij op de vuilnisbelt. In wezen lag hij daar wel goed. Zo'n man van achtenveertig jaar, altijd gehoorzaamd door zijn schaar, moet leren waar men liggen moet. Maar hij ging ...

De zon brandt op mijn huid zoals verlangen branden kan ik teken namen in het zand en schelpjes leg ik daarbij uit De zee van eb golft nader rustig maar bewust en sterk tot aan de namen in het zand die zijn getekend in een kader Speels glimlach ik naar mensen die reflecteren mijn geluk ...

Wederzijds begrip op basis van vertrouwen is onbetaalbaar

je was een knop die lente nodig had de winter al ontloken de groene bladeren nog niet gebroken wachtend op de zon ik zie je opengaan voor het eerst spontaan jezelf gevend in wat al die tijd verborgen is gebleven het wordt hoogzomer in de geur van eigen leven je wiegt in wind van ...

Het is te laat voor spijt Ik zag het aankomen We zitten niet op een lijn We zaten domweg te dromen Van een liefdesfestijn Waarschuwingen zat voor een slechte afloop We wilde het niet zien Wie valt er te blamen? We zochten naar de fantasie De fantasie van wij twee samen Geen waarschuwin...

Dag lieve Daphne Kort én krachtig Maar te kort Het is genoeg En daarom, Dag lieve Daphne Geen vaarwel Of tot ziens Want ik neem geen afscheid Dag lieve Daphne, Welkom En ik hoop dat je pas weggaat Als ik weg ben

In vogelvrije gedachten kunnen letters zweven zonder enige reden. Ik schep ze uit de lucht, laat ze dwarrelen op papier, daar vormen ze woorden op hun eigen wonderlijke manier. Vrij en sterk rollen zinnen in de zon, zacht van kleur smelten ze in mijn verlangende mond. In radelo...

Midden in de stad staat een heel groot warenhuis Daar hebben ze enkel mannen te koop Op elke etage waar je ook komt Mannen in overvloed een hele hoop Je kunt kiezen met blonde bruine of zwarte haren Ze staan netjes ingedeeld op lengte en geboorte jaren Er zijn hele dure die staan voorverpakt...

Wat zijt ge, o samenstel van onbegrijplijkheden? o Schaakling van gewrocht en oorzaak zonder end? Wier mooglijkheid de geest te nauwernood rekent; Wier dadelijk bestaan een nacht is voor de reden! o Afgrond! die ’t besef geen weg windt in te treden! Wat zijt ge? Een blote schijn, het zintui...

Een mierenkoningin van achttien jaar, de moeder van een volk bladsnijdersmieren, heeft haar verjaardag niet meer mogen vieren en daarmee sterft haar hele kinderschaar. Haar dagboek toonde, weliswaar gekreukt, door wie zij al die jaren werd geneukt.

Ik loop in ons het park, het is leeg, net zo leeg als ik me voel Er staat een boom, groot en sterk net zo sterk als mijn liefde voor jou Er is een vijver diep en roerloos net zo diep en roerloos als mijn gevoel voor jou Ik zie een eendje het zoekt brood, het zoekt net zo, als ik...