Alle inzendingen

Aan Frederik van Eeden De Zee, de Zee klotst voort in eindeloze deining, De Zee, waarin mijn Ziel zichzelf weerspiegeld ziet; De Zee is als mijn Ziel in wezen en verschijning, Zij is een levend schoon en kent zichzelve niet. Zij wist zichzelven af in eeuwige verreining, En wendt zich altij...

Zwart van de regen kleuren de straten stampende passen door donkere plassen laat geen glimlach mijn ogen meer verrassen elke stap maakt een groot spoor van gaten Geplaveide woorden ben ik gaan haten wat ik wil zijn lijkt niet meer te passen simpele scheuren kun jij niet lassen de kracht om ...

Op een mooie Pinksterdag, Als het even kon Liep ik met mijn dochter aan het handje in het parrekie te kuieren in de zon Gingen madeliefjes plukken Eendjes voeren Eindeloos Kijk nou toch, je jurk wordt nat Je handjes vuil En papa boos Vader was een mooie held Vader was de baas Vader wa...

de halfvolle fles geen angst meer voor de bodem zijn meester rust zacht.

In mij kolkt een zee van gedachten, die mijn mond niet vinden kan. Beelden die naar uiting smachten, maar ik vind daar geen woorden van. Als door een trechtermond geknepen, spreek ik beheerst, mijn eigen tolk. Mijn klank zuiver, door cultuur geslepen, mijn eigen slijpsel verstikt de kolk...

Gelijk een dode ligt ze daar De handen saam gevouwen op haar borst En op het kussen ligt het grijze haar Wat slordig om haar lieve hoofd gemorst Ze slaat haar ogen op en kijkt ons aan Met moeite vouwt een glimlach om haar mond Lijkt meer met ons dan met zichzelf begaan Want in en om dit hui...

voor L.G. het luchtruim is ontdooid, de wind werd zichtbaar aan de wand, waterzucht en spataderen ontsieren de oevers van verlaten wensen, de onderhandelingen waren afgesprongen en de vlaggen gestreken tot grondniveau, de fanfare speelde met lijf en leden haar stuk 'Gratis Toegang tot Kas...

Hoe kan je een kind in de steek laten? Een vorig leven opgeven en achterlaten, Verdriet zaaien als gras dat nog moet ontkiemen, Moedergevoelens die zijn weg gewaaid, Geen besef van wat er is gezaaid, Waar zijn deze gebleven? Een afgesloten hoofdstuk wat nooit meer zal leven, Als de nacht di...

Het regent en het bliksemt Met veel onweer erbij Natte blije kinderen Maar dat geldt niet voor mij. Ik ben ziek, ik heb kanker Mijn lijf voelt als lood Maar lang voel ik dat niet Want morgen ga ik dood. Het kan niet anders, het is goed En sterven doet geen pijn Ik drink een drankje en...

Oppervlakkig koud een op een voetstuk geplaatst brons straalt bij voortduring warmte uit de liefde van een hand wil graag de ziel bewegen die met de tijd in ‘t brons bevroor als een verbeelding van het eeuwige leven wee de streling langs de huid je zult je vingers branden

hodie natus est nestje in de tijd? kribbige pantokratoor? gefnuikt verlangen? --------------------------------- kerstmis 2001 zonneleen 25 Op 11 mei plaatste ik de eerste versie: hodie natus est een nestje in de tijd voor onbehuisde zielen? hodie natus est pantokratoor in wi...

Diep in mij verbergt mijn ziel zich, zo intens bedroefd om wat ik voel gevangen onder lagen van verweer en pijn gestadig schraap ik laag voor laag steeds dichterbij laat me je vinden ik zal je planten in mijn tuin beschutting geven tegen stormen ik heb je nodig zodat, als i...

kijk, in de wolken is ze niet, maar wat straalt ze en schijnt gelukkig

Ze heette Erica en was een mooi en stevig wicht. Een schietvergunning had ze ras. Ze was zeer doelgericht. De grote kermis vond de griet een prachtig volksvermaak. De schiettent was d'r favoriet. Ze schoot veelvuldig raak. - En op een wedstrijd schoot ze prijs. Ze was de allerbeste en...

Het huis waar ik als kind zoveel beleefde, mijn thuis, heb ik vandaag voor 't laatst bezocht de kamer, waar door het eentonig tikken van de klok de stilte stiller leek en ik verscholen onder het bureau mijn droomverhalen speelde, kent de rust niet meer de zolder, waar de diepe k...

Ik schrijf cijfers met een smaak met geur en kleur met bijsmaak cijfers met dimensie cijfers zonder ik schrijf letters woorden schrijf ik hele zinnen elke zin als een verhaal cijfer mij weg drie woorden waarin ik emotie vertaal

Ruik het blad van vorig jaar het kruid van nu zie jonge scheuten nat van dauw fris in het groen hoor jonge vogels hoe ze krijsen in de wind hun bekken wijdgesperd omhoog ontspan me trek een glimlach neurie blij zomaar een lied mijn ritme denk ik ben een lentekind

Bolleke, je hebt een veel tekort leven gehad! Je was zo'n lieve pony, dat is met geen woorden te omschrijven. Je kwam bij mij op je 7 maanden en bent maar 13 jaar mogen worden. Je bent niet plots gestorven. Je hebt geleden en gestreden … en ik samen met jou. Je dood is zo onrechtvaardig, noch...

"Ik geef je opslag", sprak de ambtenaar. "Dan ik jou ook", sprak dadelijk de ander, Waarna de twee dineerden met elkander Hetgeen ze declareerden bij elkaar. En beiden zeiden later dankbaar: "Vriend, Mijn gouden handdruk heb je wel verdiend."

je bent van glas mijn hoekigheid wordt ronder als ik in je spiegelen mag je kaatst in lijnen die geen einde kennen mijn handen warm ik aan jouw oppervlak ik zoek naar je begin een naad, een draad die ik kan volgen open maar, ik wil erin versmelten met jouw beeld je transparantie ...

Druppelend rood op het parket Scherven op de grond En geen reactie nabij. Liefde vermengd met hoop Uitmondend in lust Passie, wraak en seks. Een gedachte reeds bedacht Geslepen voor deze nacht Gecreëerd uit emotie En toegepast op jou. Die gedachte... Dat was vannacht. Vaak gehoop...

een zuchtje wind wat liefde een glaasje wijn wat is het leven fijn een stukje kaas glimlach hier glimlach daar je hebt het voor elkaar een zuchtje wind zon en strand licht verbrand nu stil bemind

Vandaag mijn ogen rood Speurend naar een gedachte Van wat ik hier ooit heb gedaan. Het was op een woensdag Het was warm, de zon scheen En ik was een beetje ontdaan. Een merkpunt raakt mijn oog Het was dáár waar wij lagen. Gelukkig verliefd En realistisch in een droom. Nietsvermoede...

ik zag tussen je gesplitste schouders de geilheid van je stem, met een oogworp vernielde ik je gedachten ze waren zo banaal. en de stilte sloeg onze verstandhouding aan flarden ooit heb ik je zo gehaat als de zang der vogels in een late morgen je zweeft als een acrobate boven het g...

Als de goden ons willen straffen, verhoren zij onze gebeden.

Levenshulkje! steek in zee, Voer uw vrachtje naar de ree, Die ginds opblaauwt uit de baren: Kindje-lief! geluk in 't varen! Dobber zoet en zachtjes voort: Welkom en geluk aan boord! Ginderheen geleidt de tocht; Ginderheen, langs klip en bocht, Waar de wijkplaats ligt verscholen, 't Heu...

Als ik doodga hoop ik dat je er bij bent dat ik je aankijk dat je mij aankijkt dat ik je hand nog voelen kan Dan zal ik rustig doodgaan Dan hoeft niemand verdrietig te zijn Dan ben ik gelukkig.

malse grassprietjes zwaaiende boterbloemen in gele jasjes

Lieveheersbeestje het enige torretje dat ons vertederd.

(voetbal is oorlog) een vreemder taaltje heeft geen mens gehoord ze springen over sloten en ze kaatsen de westerlingen zien zij als melaatsen ze hebben Bonifacius vermoord de raarste namen geven zij aan plaatsen (tenzij een naam als ‘Ljouwert’ u bekoort) ze lopen over straten op hun s...