Alle inzendingen

Er danste ‘n klein donzen veertje door een vleugje wind geblazen `t landde zachtjes, lief en teer op mijn geopende handen neer en liet me staren in stil verbazen zorgzaam omvatte ik het wonder drukte het innig tegen me aan om er voor immer van te houden maar toen m’n vingers zi...

Door velen gewaarschuwd, maar niet geluisterd Zijn EGO had hem wat anders ingefluisterd Hij ambieerde de hoogste baan hij zou Nederland regeren gaan!!! Zoals het nu gaat, als dat het is Dan slaat het Balkie, de plank goed mis

Dat ik er niet zal zijn wanneer je sterft - mijn hand niet over je gezicht gegleden - is een gedachte die mijn wezen kerft. Als eens mijn geest boven je doodsbed zwerft, Zal ik je vangen in mijn witste kleden. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - uit: De Veltman-verzam...

Er woonde een man eens in Schagen die durfde geen meisjes te vragen nu is het te laat geen vrouw meer paraat hij is nu een oude van dagen.

weer loop ik op het maagdelijk groen de dodenakkers bloeien verliezen in roodwit hun bloem op de uitgestrekte velden ze glooien in de ochtendzon de naam op marmeren stenen gebeiteld is hun laatste woord niemand weet meer van de moord op deze vaderlandse helden in het fluisteren van de ...

toen ik de groeven in je ogen las, streelde ik de breekbare letters doorheen je grijze haren toen ik de eerste rimpels in je schoot hoorde, leidde je mij met kleine stapjes doorheen je oude verhalen… ik zag je wandelen langs een bewaarde koffer vol gekoesterde dromen ik zag je...

Als een snoer zonder een stekker En een Timo zonder wekker, Als een nacht zonder slaap En een mouw zonder een aap. Als een rechter zonder pruik En een visser zonder fuik, Als een soldaat zonder geweer En een circus zonder beer. Als de zon zonder heelal En voetballer zonder bal, Als nac...

Hoe vaker het volkslied gezongen wordt, hoe slechter een volk eraan toe is.

Telt u nog alle doden en gewonden? Ik weet niet zeker of ik het kan maken Te zeggen dat die bommen mij niet raken Het is te vaak en op te vreemde gronden Maar telkens als ik Boris iets hoor zingen Dan sta ik ongelofelijk op springen

Strop is einde touw en leven is gebungel in de wind is glijden maar voor even puilend blind een dikke tong een blauwe teint het einde voor wie narigheid begint strop is toegang tot de ruimte waar Dood zijn voedsel vindt.

Piet Fop was met de Vrouw aan 't kijven. Zij smeet hem, naar de aard der wijven, De sleutels naar de kop! Piet nam ze lachend op, En sprak: "mijn Kind, zal IK na deze De sluiter in dit Dolhuis wezen?" - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 1789.

Hé, zie je me staan? Zie je me staan, hier buiten? Kijk eens door het raam, druk je kleine neusje even tegen het glas en zwaai naar me. Ja, het regent, ik weet dat het regent, maar ik moest je even zien. Waarom? Omdat ik van je hou, lieve kleine, omdat ik het moeilijk vind langer dan een uur zonde...

Vreugde op het strand Kijken naar zonsondergang Met een blos de eerste kus

kaatsend op de kale muren van een bescheiden ziel weerklinkt de zachte deun van de onuitgesproken woorden verzilverd door een pen die scheen te schrijven wat jou zo raken kon

zonder jou geen liefde zonder jou veel verdriet zonder jou geen plezier en niemand die dat ziet zonder jou alleen in het leven zonder jou alleen op bed zonder jou geen reden en niemand die op me let waarom zonder jou terwijl ik zoveel van je hou kom weer terug naar mij het maakt ni...

Altijd ga je dicht bij mij sterker nog, ben nooit alleen meestal loop je met me mee altijd altijd met z'n twee. Ik ben echt flauw van jou laat me toch eens vrij ik voel me echt gebonden met jou altijd aan mijn zij. Steeds verpest je mij mijn leven altijd ga je door en door en maar wee...

Zon, zee, strand, Met jou verken ik de wereld, Hand in hand Altijd weer die lach op je gezicht, Die telkens weer, keer op keer Mijn donkere dag verlicht.

Na maandenlang gedoe is het bekend Wie de finale dit jaar heeft gewonnen Men eindigde zoals men is begonnen De winnaar is ook andermaal een vent Die Idols laten mij gewoonlijk koud Maar, toegegeven, 'k vond het sneu voor Maud

Mag ik binnenkomen? er bij horen ik zal niet storen ja fijn graag een glas wijn.

Messteken tussen ribben van het leven waarin ervaringen lek geprikt worden om leeg te bloeden in bloembedden waar rode rozen worden geplukt om in huizen te prijken

Langs de snelwegen ontluiken er Klaprozen zij eisen hun plek.

Eens dreef ik rustig door het water In een kabbelende beek Nooit dacht ik aan later Vandaag, dat was waarnaar ik keek Toen begon de beek te stromen Veranderde in een rivier Wilde ik nog verder komen? Of bleef ik voor altijd hier? Op een dag heb ik gekozen Ik wilde zwemmen, weg van hier ...

Ik krijg mijn leven weer een beetje op de rails, tenminste dat denk ik. Ik denk maar niet teveel na dan vergeet ik het, tenminste dat denk ik. Maar als ik weer niet slaap en nachten weer beneden zit, dan denk ik. Dan komt alles weer boven en doet het weer pijn, dat weet ik. Ik we...

Alle bloesem geeft geen vruchten al het water lest geen dorst al het denken maakt niet wijzer al het vechten geeft geen vrede al het bidden geeft wel kracht.

Een huwelijk begint meestal als een sprookje, wakker gekust worden door jouw prins, gelijk destijds doornroosje... Ze leefden nog lang en heel gelukkig, geldt niet voor iedereen, soms wil het echt niet lukken en ben je weer alleen... Soms is het huwelijk drama, wat blijkt, en dat is w...

amos de woestijn zal morgen bloeien als een roos ga naar buiten raap de rijm op voor de zon die smelten doet en koel je tong zodat die noemen kan de duizend soorten mos en ieder trillend haartje en de verborgen knop die op de lente wacht ----------------------------------------...

zie toch eens wat flink het koolzaad wuift in de wind van de autoweg

De president der U.S.A. geeft iedereen het kijken na: een ieder in zijn ogen ‘dwars’ gaat naar de maan (of was het Mars?) Wanneer gaat hij hen achterna!? ----------------------------------------------------------------- © Jan Bontje 2004-05-01 Ook dit is een quindrein: vijfregelig ...

Verslag over een werkbezoek aan Rome. Dagen heb ik lopen prakkiseren over wat ik nog toe zou kunnen voegen in een verslag over bijna alles wat er al gezegd gezien en geschreven is inzake het Italië model. Het Noord Italië model. Luisterend naar de psychiaters in Rome en mijn eigen beeldvormi...

Mijn tranen willen niet komen, blijven steken in mijn keel, Die brok doet me pijn, mijn lichaam in z’n geheel. Heb mezelf voor de gek gehouden, jij droeg je steentje bij, En nu is het echt over en ben ik alleen met mij. Wil niet denken, maar kan niet slapen en wakker betekent pijn, Heb cons...