1681 resultaten.
Geluk bij een ongeluk?
verhaal
1.6 met 11 stemmen
692 Hoopvol had Rosa zich ingeschreven bij een datingsite. Zes jaar daarvoor was zij gescheiden en hoewel zij nieuwe vriendschappen had opgedaan, voelde zij zich toch nog wel eens alleen. Haar zoon Wim was inmiddels 15 jaar en ging steeds meer zijn eigen weg.
Met een positieve instelling, een goed gevoel voor humor en een niet onaardig uiterlijk had…
Wie hoort er niet in het rijtje thuis
verhaal
3.4 met 5 stemmen
804 De voorbereidingen voor de vakantie leverden - zoals ieder jaar - de nodige stress op, te meer omdat het woord coördinatie niet bepaald in mijn woordenboek thuis hoort. Normaal ben ik absoluut niet het ‘Miep-Kraak-type', maar ik kan pas met een gerust hart op vakantie als ik de boel schoon en netjes achter laat; niets zo heerlijk als na een vakantie…
Levenslicht
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.647 Tijdens de zwangerschap van mijn eerste kindje had ik sterk het gevoel dat hij zich te snel zou aankondigen. Vreemd genoeg wist ik ook al snel dat het een jongetje was en noemde hem Vincent.
Vincent is geboren en overleden op 09-08-1992, om 11.20 uur, 665 gram, 33 cm, in de 22/23ste week van de zwangerschap.
Het briefje dat hierna volgt geeft…
Sterven op je eigen manier
dagcolumn
3.6 met 5 stemmen
4.416 Er zijn er al veel gestorven, op hun eigen manier. Een bijzondere groep mensen vormt daarop geen uitzondering. Eens per jaar, dit keer op 20 juni, hebben ze hun eigen dag; Roze zaterdag. Ik heb het over de homoseksuelen.
De homoseksuelen zijn een groep apart omdat de liefde die ze voelen zich richt op dezelfde sekse. Verder zien ze er uit als alle…
De moderne wereld.
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
631 Of dat het vandaag aan de dag beter is dan vroeger daar heb ik zo mijn twijfels over.
Dat het een weggooi-maatschappij geworden is, daar hoeven we geen seconde over te twijfelen.
Nu mijn leven weer een beetje in orde is, spaar ik braaf om nieuwe dingen aan te schaffen.
Zover als mijn budget het toelaat. Maar hoe meer nieuwe dingen ik aanschaf, hoe…
"Mevrouw, u vergeet uw pasje!"
verhaal
3.2 met 10 stemmen
721 Het moest er maar weer eens van komen. Dus hier sta ik dan voor de, o zo hoge drempel van het fitnesscentrum. Een van mijn voeten twijfelt en staat nog een beetje gedraaid, klaar om zich uit de voeten te maken desnoods in zijn eentje, bereid meteen gehoor te geven aan mijn intuïtieve gevoel, meteen rechtsomkeer te maken. Koppig blijft hij staan alsof…
Simon en de Tsunami
dagcolumn
4.5 met 4 stemmen
927 Hoe anders klinken de woorden van de dichter bij dood dan bij leven. De weerklank van wat er onder de woorden schuilt; de eeuwigheid, het afscheid, de loop der dingen en weer een nieuw begin.
Het galmen van de dichters woorden worden pas werkelijk gehoord wanneer de dichter zelf is gestorven. Alsof hij het daarvoor over de anderen had. De anderen…
Boekverslaving
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
742 Mijn moeder werd er gek van, toen ik jong was. Altijd zat ik met mijn neus in de boeken en dat was vaak precíes als ik moest afwassen. Leesboeken waren het. Ik was helaas geen wonderkind dat Nietzsche of Freud las op haar elfde. Maar tien boeken per week haalde ik met gemak. Ik was het 'meisje dat de halve bibliotheek al uithad.'
Eerst dacht mijn…
Gezegend ben je!
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
680 Het is heerlijk weer buiten. Tom vindt dat hij wel weer genoeg huiswerk heeft gemaakt voor vandaag en besluit te gaan skateboarden.
Zo’n twee uur later komt hij binnenvallen, gooit zijn skateboard in de gang en ploft op de bank.
“Mam, wat ik nou heb meegemaakt, niet te geloven, echt niet te geloven! Ik ben naar de half-pipe geweest, je weet wel…
Tien over half vijf.
dagcolumn
4.0 met 8 stemmen
1.261 Een foto van een horloge rustend in de hand van degene die hem gevonden heeft. Een hand in een handschoen, de handschoen vol modder van het graven in de aarde. Het horloge lag in een massagraf in Srebrenica. Los tussen de gevonden lichamen die al in een zeker stadium van ontbinding waren. Onnodig te vragen hoe lang dat horloge daar lag. Net zo lang…
Een duidelijk geval van rehabilitatie!
verhaal
3.6 met 8 stemmen
709 Stilletjes stond ik achter de deur van de woonkamer – ik zal zo’n jaar of tien geweest zijn- en genoot van oom Sjoerds verhaal. Zie je nou wel …
Maar laat ik bij het begin beginnen, ik loop op de zaken vooruit.
Zoals ieder jaar nam tante Mies – ter ere van mijn moeders verjaardag - de trein van Vlaardingen naar Den Haag. Ik was haar nichtje en…
Postbode dan maar?
verhaal
2.6 met 12 stemmen
1.404 Rond mijn veertigste werd het, wegens mijn scheiding, noodzakelijk om weer werk te gaan zoeken. In het verleden was ik werkzaam geweest als collationiste/correctrice en later werd dat typiste.
Zou ik met zo’n zeven jaar ervaring misschien kunnen herintreden?
Een vriend attendeerde mij op een advertentie voor postbode. “Lijkt me echt iets voor…
Entropië
dagcolumn
4.2 met 4 stemmen
1.111 Entropie is een ander woord voor chaos in het heelal. Daar gaat dit tekstje over, chaos, op een voortschrijdend entropische manier.
Vandaag zie ik Karin Bloemen optreden. Chaotische pijpenkrullen, fonkelende jurk. Het is op mijn broertjes eerste echte feestje, in Utrecht. Omdat ik een kaartje over heb smokkel ik hem mee in de trein. Althans, de trein…
Liefdesspel
dagcolumn
4.3 met 3 stemmen
964 Zij is rond de zestig. Gelakte nagels aan haar handen en voeten. Knalrood.
‘Dat vindt hij mooi.’
Hij is rond de dertig. Kapsel van een militair. Verlegen glimlach, scheve tanden. Strelende handen over haar arm als niemand kijkt.
‘Hoe lang kennen jullie elkaar?’ vraag ik.
Puberaal gegiechel van beide kanten.
‘Een kleine maand,’ grijnst hij.
‘Via…
Onze postbode heeft migraine...
hartenkreet
2.5 met 14 stemmen
1.621 Als postbode was voor mij iedere dag weer anders en maakte ik van alles mee.
Een (enkele) boze klant: vooral beleefd blijven en duizendmaal excuses voor de fout bezorgde post!
De eenzame dame, die al de hele morgen op je zit te wachten. Bij aankomst zwaait ze uitbundig, haar gezicht klaart op en ze haast zich naar de voordeur voor een praatje. Totdat…
Tranen van geluk
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
874 Depressief lig ik in bed. God, kon ik mijn tranen maar inruilen voor krokodillentranen schiet er door mij heen. Zou dat niet geweldig zijn?
Mijn ogen vallen dicht en een krokrodil verschijnt in mijn droom.
Hij kijkt me met koude, natte ogen aan en ik moet er even om rillen.
“Hier heb je een emmertje” zegt hij koeltjes “deponeer je mensentranen…
Eten wat de pot schaft?
verhaal
4.3 met 7 stemmen
815 Ooit heb ik aan de lopende band maaltijden opgeschept. Proportioneren zoals dat wordt genoemd, en ik moet zeggen, in het begin werkte het nogal op mijn lachspieren. Zoals bij zoveel baantjes die ik gehad had, gebeurde er ook hier weer iets wat mij mijn leven lang zal bijblijven.
Maar laat ik beginnen een beeld te schetsen van de werkzaamheden.
Eén…
Tour de Bourgogne
dagcolumn
4.0 met 6 stemmen
870 Ik ben in het land geweest waar de goden hun kindertijd hebben doorgebracht. Het land dat de beste wijn van de wereld produceert, waar de grootste variatie in landschap is, waar de zon en de regen om voorrang vechten, waar de rivieren zich de tijden van weleer herinneren en de rotsen hun geheimen fluisteren als je de tijd neemt om te luisteren.
Ik…
Een dure grap?
verhaal
2.3 met 9 stemmen
928 Deze keer gaat het me lukken. Ik moet en ik zal: nog tien seconden te gaan!
Via vakantieveilingen had ik verleden jaar november een bod gedaan op een hotel in Duitsland. Voor een schappelijke prijs had ik twee overnachting, een diner op de dag van aankomst, 2 x een uitgebreid ontbijtbuffet en gratis gebruik van het zwembad, alsmede diverse andere…
Intimiteit in een kort jasje
dagcolumn
4.4 met 7 stemmen
986 ‘Een beetje chauffeur houdt van spanning’ lees ik op de achterkant van de rijdende vrachtwagen voor mij. Onder de tekst is een levensgrote foto afgedrukt van een dame. Ze draagt enkel een colbertjasje over haar blanke naakte huid. Half open zodat je de rondingen van haar borsten ziet maar nog net niet haar tepels.
‘Een beetje chauffeur houdt van…
terug van weggeweest
verhaal
2.4 met 25 stemmen
2.154 Hij stond in de keuken en schonk zichzelf een mok koffie in. Het was warm in huis, benauwd en daarom had hij de deur naar de tuin open gezet.
Hij had al lange tijd niet meer op haar terugkomst gerekend. Hoe lang had hij haar al niet meer gezien? Hij dacht even na en kwam tot de conclusie dat het een week of tien moest zijn geweest. Zo plots als zij…
Vaders en dochters
dagcolumn
3.4 met 5 stemmen
1.163 Woensdag, 19 augustus, half 11 in de Haagsche duinen, zevenentwintig graden in de schaduw. En dat aan zee. Het wordt de warmste dag tot nu toe gemeten. Tropisch, zeggen de kranten. De stranden liggen al vol, de terrassen puilen uit, de paden in de duinen worden bevochten door gezinnen die de auto verderop hebben moeten parkeren; zwoegend en zuchtend…
De tijd van de pensionados !
dagcolumn
3.3 met 6 stemmen
908 Ik loop weer het pad door de Haagsche duinen naar Kijkduin. Dit keer is de temperatuur aangenaam zacht. De wind is verdwenen. De zee kabbelt rustig op de kant, het strandzand ligt er kalm bij, voorzover zand er kalm bij kan liggen. Het heeft de afgelopen dagen de woeste wind en de kolkende zee moeten verdragen en daar lijkt het nu van bij te komen.…
De man met de dubbele ring.
dagcolumn
3.0 met 8 stemmen
64.838 Ik zie hem naderen vanachter een boom. Een opgewonden uitdrukking op zijn tanige gezicht. Hij is niet groot. Een middelmatige man. Op leeftijd. Op een ouderwetse fiets, zo’n degelijke met trommelremmen. Het chroom glimt, een lamp die nog aangedreven wordt door een dynamo steekt groot af onder het breed uitlopende stuur. Er is een regenpak onder de snelbinders…
Schapen en scheten.
dagcolumn
4.6 met 5 stemmen
1.549 Ze lag er ontspannen bij. Nog niet zo oud, misschien net een jaar, wat waarschijnlijk de verklaring van haar schrikreactie was. Het moet door het gras komen dat aan het verteren was. Het moet het chemische proces zijn geweest dat gassen veroorzaakt en dat ook enig ontploffingsgevaar in zich houdt. Ik hoorde hem toen ik langs fietste. Een knal. Maar…
Vlinders vangen
dagcolumn
4.0 met 4 stemmen
972 Ik probeerde een vlinder te vangen met mijn fototoestel. Ze zat zo kalm en sereen op een wilde vlinderstruik die ik in de duinen ontdekte, dat ik dacht tijd genoeg te hebben om haar mooi in het vizier te krijgen. Ik legde aan, stelde scherp en ze vloog weg.
Ik zuchtte. Te lang gewacht, dacht ik. Teveel tijd genomen. Wilde het natuurlijk weer perfect…
Huilen en lachen in Den Haag
dagcolumn
3.7 met 3 stemmen
895 Nee, dit gaat niet over politiek. Dit gaat over het leven zelf, over gewone mensen die dagelijks deelnemen aan hun eigen toneelstuk. Altans, zo kwam deze scène mij voor. Een momentopname uit het toneelstuk dat Leven heet. Het ging zo.
Ik zat op de fiets en zag links van mij op de stoep een man van rond de veertig lopen. Hij was modern gekleed en…
HerfstSonate (1)
dagcolumn
3.8 met 4 stemmen
842 Ik zit de afgelopen dagen niet zo lekker in mijn vel. Mijn hoofd is gevuld met hetzelfde dichte wolkendek als in de hemel; er dreigt de hele dag door regen. Mijn humeur is even roekeloos en gejaagd als de wind. Mijn hart voelt zwaar, mijn oogleden vallen dicht zodra ik me even ontspan, de spieren in mijn armen en benen zijn onwillig. Kortom, mijn lichaam…
Vriendschap is een rijk bezit.
hartenkreet
2.7 met 31 stemmen
2.324 Hoe vaak zeggen wij niet ”dat is een vriend van mij”.
Maar wie is een echte vriend of vriendin? Iemand die je wel eens tegenkomt of waar je wel eens bij op visite gaat.
Persoonlijk vind ik dat vriendschap pas tot uitdrukking komt als het om loyaliteit gaat.
Vriendschap heeft geen verplichtingen en is niet uit te drukken in hoe vaak je elkaar ziet…
Spanning en Verdriet.
hartenkreet
4.6 met 12 stemmen
792 Hoeveel kan een mens verdragen en wanneer wordt het teveel.
Ben ik nu te gespannen omdat ik mijn waterlanders niet meer onder controle heb. Maanden is het goed gegaan en nu is het ineens weer mis. Hoe komt dat toch? Kon ik er maar een antwoord op geven, dan kon ik er meteen wat aan doen. Maar ik weet het niet!
Huilend leg ik mijn hoofd op tafel…