Alle inzendingen

En weer heb ik haar weggebracht. Nu een afscheid voor 3 maanden en weer was het moeilijk, maar ik hield me aardig staande. Zal ik er ooit een keer aan wennen? Dat zou toch misschien zo moeten zijn, maar volgens mij komt dat nooit en voel ik iedere keer alleen maar meer pijn. 3 Maanden in...

Bolhoedjes en paraplu's het is allemaal rood om me heen oude gebouwen en een oude liefde het blijft maar regenen

Het lícht, heb ik niet uitgevonden, evenmin de electriciteit, de wármte was ook al aanwezig, net zoals "de tijd". Een Willie Wortel, ben ik niet, een Edison evenmin, "gewoon" een mens ben ik, mét of zónder een beetje zin. De vóórpagina, haal ik niet, maar daarom niet getreurd, ...

Als oude mensen vertellen dan hang ik aan hun lippen, daar kunnen wij met z'n allen nog lang niet aan tippen. Als zij gaan verhalen over vroeger, of over de zee, dan maak jezelf op dat moment al die dingen ook mee. Ze vertellen van oorlog en honger en van het werken op het land. De ti...

De winter komt Je gaat het merken Het blad raakt stilaan weer de grond Kortere dagen om te werken Straks weer dampen uit mijn mond Kan er steeds minder goed tegen Bruin kleurt treurig heel het bos Jas tevoorschijn, volop regen Het maakt de gekte in me los Ieder jaar als bladeren sterven Re...

In de donkere krochten van de metrogrot mensen over elkaar heen struikelend daar tussenin een vrouw met bruine strengels haar en witte schoenen met blauwe veters een vuilnisbelt van geluiden over haar heen gestort toen ze plots 'zacht' zei.

Rondgedwaald tussen dorpen en steden Tussen het groen en het beton Tussen paden en wegen Op zoek naar een plek Warm en geborgen Resteert er niets anders Dan terugkeer Van de verloren dochter

Ze ruikt de geur van eten De vertrouwde ketel fluit Over een uurtje komt haar dochter Ze doet vlug haar badjas uit Ze luistert naar de radio Kijkt het nieuws op de t.v. Kinderen spelen op de stoep In gedachten speelt ze mee Haar man is overleden Ze mist hem al acht jaar Ze denkt vaak a...

Zij maakt de bomen goud Opkomst van de hoop Weilanden in vuur en vlam Door haar aanwezigheid Even van de wereld Even geen verdriet De kudde loopt door Maar ik sta even stil Bij de schoonheid Van de Zon

Waarom deed afscheid nemen van jou zo pijn ? Waarschijnlijk omdat er een einde kwam aan dat heerlijke samenzijn Afscheid deed ik enkel met woorden en niet met mijn hart Dat maakt het moeilijker en zo verward Wat blijft zijn de herinneringen Aan al die mooie dingen De tijd zal ze echter doen ...

Met de zwier van een zomerse marktkraam waait ze luchtig door zijn seizoenen verkoopt de zwaarste zaken in katoenen en papieren kusjes zonder logo of een naam ze verpakt met de allerlichtste kooswoorden een knipoog en een bundeltje slotakkoorden gretige handen ritselen door haar waar de p...

Steeds minder wordt de fantasie fantastisch, steeds kleiner de wereld, korter de reisduur, de voetbalbroeken. Narcissen verdrogen en worden door tulpen vervangen, de kat werpt tussen ontsproten bintjes negen jongen waar geen bik voor is. Elke dag poets ik zorgvuldig mijn schoenen en geb...

ik zie het na de lach woorden kabbelen zacht betekenisloos om niet te storen nietszeggend gaat hun ruis verloren kijk maar de mensen aan hun ogen spelen handen voel armen om me heen niets hecht zich aan ijs en steen alleen zijn op de vlakte verdwijnen uit dit leeg bestaan geen tentakel...

Romantisch refrein In volmaakte harmonie Engelen zingen

Zuivere waarde Je hart met goud versmolten Groots en puur van vorm

Lieve, allerliefste lief, waar is hij toch gebleven, die onverwachte mogelijkheid, om samen, met elkaar te leven. Net als storm trekken ze voorbij, de kanssen voor ons tweeen, ik had toch werkelijk oh zo graag, nog eens heerlijk, met je gevreeen. Huid tegen huid, intiem met elkaar,...

Met moeite blijft de kijker bij de tijd: Irak is net bezonken en nou ziet ie Weer overal berichten rond Haiti Dat thans een broeinest is van burgerstrijd Of er soms oorlog komt vraagt niemand meer Wel waar het is. En waarom nou toch weer.

De liefde, zegt men, leeft van honger, En sterft van etensovervloed.

De vedel zingt, waar roos en wingerd-ranken Verliefd omhelzen 't huis des akkermans, En gloeien in de avond-purper-glans, - En twintig menschen rijzen bij die klanken; Het avond-maal heeft uit: van dis en banken Verdween der jonkheid blij geschaarde krans, - De vlugge voeten reien zich ten d...

Adembenemend machtsvacuum aanstaande verspreidt zich als gas

Ben je wel goed wijs om bij ons te klagen en onbeschaamd te vragen naar de weg van het paradijs Wij zijn helemaal van de wijs hebben geen argumenten aan te dragen liggen overhoop met alle vragen ver weg het paradijs Maak ons nou eens goed wijs verpletter alle vragen stop het schrijnend...

verzamelaars en producenten van sigarettenpeuken, haren zakdoekjes, huidschilvers alles en overal alles aan fysiek, psychologisch geestelijk of elektronisch wat ook maar raak afkomstig van altijd de juiste man als je zelf niet wil zitten en daarvoor natuurlijk grif betalen kan ons ...

We doen ons best, Elbart: jij fluit flink blok, ik toets, continuo het cimbel klavend. En zelfs al klinkt Bigaglja wat gehavend, we wanen ons de Meesters der Barok. Maar als iemand het hoort, wou ik je mailen, dan spelen we alleen maar dat we spelen.

Kogels verscheuren, Granaten maken kuilen. Bloed doet aarde kleuren, Zij kunnen alleen maar huilen. Gaat het om olie, Gaat het om macht. Overdag snipers, Bommen in de nacht. Boodschappen zijn op, Buiten moet je rennen. Spelen kunnen ze niet, Zullen zij ooit vrede kennen. Zij l...

ietdereen en alles zit er zowat in nu nog alleen het net ophalen

Als ik eerder had geweten dat ik je nooit zou kunnen vergeten dat ik je altijd zou beminnen tot in het diepst van mijn zinnen Als ik toen had gevoeld dat onze liefde niet was bedoeld dat mijn hoop niet was te vervagen zelfs niet via minuscule lagen Als ik me toen had bedacht dat de pijn...

De kiezels rollen verder, Tijdens de gedachten. Diep verzonken in fantasieën, Over lange kille nachten. Bomen knarsen zachtjes, Door toedoen van de wind, Ineens word ik ingehaald, Door een vrolijk zingend kind. Alleen hier in het park vandaag, Weet je wat het is? Ik zou je graag verte...

Zoeken naar zijn zerk, verzakt in de mulle grond. Verwelkte bloemen ondersteunen de dode sfeer. Er hangt een geur van dood hout, als van een robuuste eik die groeide, op zoek naar licht. Diep geworteld in mijn hart. Niet vergeten. Nooit vergeten. Als een jong boompje vergroei ik met ...

Opgekropte frustratie stroomt van haar wangen. Haar lange wimpers klitten samen en de mascara loopt uit. Kristallen worden mat. Onbegrip en ongeloof, het willen maar niet kunnen verklaren. Wat je niet ziet aankomen slaat dubbel zo hard toe. Tevergeefs zoekend naar antwoorden, naar t...

als een parel in het natte ochtendgras licht brekend regenboog kleur mijn dag van binnen ik straal het uit naar buiten