Alle inzendingen

Met ogen gesloten keer ik terug in mezelf luisterend naar romantische klanken ben ik van de wereld afgesloten Heen en weer wiegend Op de golven van de muziek ben ik in een andere wereld, wereld van de romantiek... Pop-muziek of licht klassiek ze hebben beiden iets maar luister met je ...

Een slak raasde in volle vaart over bergen en door dalen Hij was er dan ook van overtuigd dat niemand hem in kon halen Dit vreemde gedrag werd opgemerkt door een mol in de Ardennen Die zei verdorie dat wist ik niet dat een slak zo hard kon rennen Maar de mol had best wel trek in een sap...

Terwijl wij naar Hen oprukken Zij die ons in het nauw drijven en verlamming eisen. Ze overtuigen, zuigen aan de overmoed. We vrezen voor het zuur vergaard bezit. Ze schrappen ons geprevel, happen in onze tamme gebeden. In een zaal of onder het gewelf... Wij blijven grijze krijgers. Ze wa...

Gerimpeld water in de kanaalgeul. Een vlies van pollen, rotte bladeren De wijnfles dobbert langs de kademuur. Dol ben ik op het stille water, de diepte die je vermoedt de plons als je een kassei over de reling gooit. Ik wil duiken in haar duisternis, de bodem strelen een minuut de adem opho...

Pijn overheerst, Neemt de overhand Pijn eet je van binnen op. Pijn maakt je onbeheerst, berooft je van gezond verstand. Pijn zet je leven op zijn kop Pijn die je geest beheerst Je energie helemaal opbrandt Pijn zet je normale leven stop

Een ding heb ik begeerd; een ding heb ik ontvangen: Dat, zo de dood mijn leden zou omvaen, Ik voor Uw aangezicht, o Bron van mijn Verlangen, Niet ledig zoude staan! Want, als op 't strand geslagen door de drift der branding Een kinkhoorn, draagt mijn ziel uit dit mijn leven mee De ene onzeg...

Je voelt als een bron een bron diep in mijn ziel een voedende stroom van verbondenheid welbehagen vrede en verrukking het voelt als dat het verfrissende water van die bron geleidelijk de dorre aarde van de verwaarloosde k...

Als ik de groene luiken openzet, Zie ik de bloemen om het raam heen trillen Druipend van tintelende dauw, en kil en Overzoet waait een geur door mijn gebed. O wonden, o bloei Gods! Mij is in 't bloed Een uwer ranken dringend en uitlopend, Die, als uw lente eenmaal mijn zijden opent, In dui...

Het zijn die kleine dingen een opmerking floept er uit hoe ook bedoeld hij komt zo aan dingen-woorden-gedachten Nu lig ik daar alleen naast Jou ze schieten door mijn hoofd als pijlen zo scherp di...

Ben jij, Jij? Wie ben Jij? ken ik jou, of Jou? ik, ik ken jou ik wil Je kennen maar waarom ken ik alleen jou en heb ik Jou niet leren kennen? waarom verstop Je, Jezelf achter jou? laat me Jou leren kennen ik wil Jou...

Als een die, vreemd'ling in zijn vaderstad, Na jarenlange reizen wederkeert, Aarzelend zoekt, de taal van 't land verleerd, Naar 't ouderhuis het oudbegane pad; En vreest vervreemd wie met hem heeft verkeerd, Of hij geen vriend meer en geen broeder had;- Doch wedervindt zijn heelen weelde...

Dicht Dichter Dichterbij Voorbij Te dicht.

weer vorst aan de grond vriendelijk wuivend naar zij die het volk behaagt

woorden krulden sloegen vlammen uit het vuur dat nu ontstoken was zinnen vulden zich met warmte die roze uit het rood geopend had liefde smoorde niet maar smeulde en ontkiemde in het wakkeren van de wind vonken sloegen over joegen laaiend hete dromen door het lijf komen kre...

Bellenblazen, veel kapitaal uitlenen en te weinig garantie op betaling. Zo gebeurt dat vaker, getallen opgekrikt en opgeblazen om dat (econo)mono-culturele gedachtengoed te bemesten, winst maken en groei. Het is belangrijk dat een bedrijf Altijd Winst maakt en blijft maken. Dat moet, de aan...

De benaming 'stoptrein' is tegenwoordig een pleonasme.

De wind waait hoog en kent de mensen niet! Hoog wil ik stijgen in de Noordenwind, Boven 't gerucht van stemmen - boven 't licht Der volle straten en de druk der mensen. Ik wil ééns vrij zijn, ééns oneindig vrij - Dat er geen liefde en lachen voor mij is, Geen zachtheid en geen weemoed en...

Schilders schilderen wanneer zij 't kunnen 't engelgezicht van wie zij beminnen maar ik die niet schilder wat moet ik beginnen In lied in muziek klinken tonen van liefde die 't luisterend oor van beminden bekoren maar ik die niet speel ...

Naaktlopen: een soort zaklopen, maar dan niet op koninginnedag.

Ze spreekt met de stem die mijn gedachten laat stil staan dichtbij haar waar ik haar vloeibare ogen ontdek en weet dat mijn stem haar altijd zal strelen en teder volgen in haar zoektocht naar nieuwe dromen

’t Is feest vandaag, voor allevier de zussen. Christina krijst met kracht: “Oranje Boven !” Margriet wuift minzaam naar Van Vollenhoven, en Beatrix begroet het grauw intussen. Irene boomt met bomen in het bos. Bij haar zit er een microfoontje los.

Hoe heb ik zo dom kunnen zijn. Waarom doe ik anderen,en mijzelf toch altijd zo'n pijn? Van veel dingen heb ik echt spijt. En mijn zelfvertrouwen ben ik gewoon kwijt. Terug draaien,kan ik het niet meer. Ik huil er om,elke dag weer. Het lijkt alsof er iets gestorven is in mij. Ik krijg mijn ...

Hun hete tongen duwen vloerwaarts het dampen van de motoren uit en de verdroogde stembanden brokkelen in hijggeluiden af een stortregen van oververhitting verlaat het bos dat hun schedels de zware zon helpt dragen de poriën wenen hun oogjes leeg toch zweven de roeispan...

Een romp, een linkerarm, een flink stuk dij, ook werd een rechtervoet teruggevonden. Dit lijk is wel héél letterlijk ontbonden; de dood was onnatuurlijk, lijkt het mij. De oorzaak, zo vermoed ik nog ‘t meest, is hoogstwaarschijnlijk zelfmoord geweest. --------------------------------...

's ochtends de zon kleurt het water zilverroze ik ruik de natuur het doet goed de innerlijke rust

Zelfs buiten m’n ooghoeken Zie ik je staan Zie ik jou schitteren En straal ik Van binnen Van buiten Geef ik licht Hoor ik je niet Dan denk ik aan je Zie ik je niet Dan voel ik je naast me Liefde maakt blind Daar komt het op neer Want sta jij voor me Dan zie ik ineens niets meer…

Ooit.. Was eenzaamheid zo groot Dat verlangen naar echte liefde Dit juist groter maakte Ooit.. Was eenzaamheid zo groot Dat ik niet durfde te denken Aan wat ik eigenlijk zou willen Ooit.. Was eenzaamheid zo groot Dat geven en nemen Ongeëvenaard waren Ooit.. Was eenzaamheid zo groot Da...

Wil niemand het meer horen Binnen in me schreeuwen de onmacht en de pijn Binnen in me voel ik angst Binnen in me voel ik verdriet Binnen in me voel ik het verlies Binnen in me voel ik de eenzaamheid Binnen in me hoor ik de gewonden schreeuwen Wil niemand dit dan horen ik schreeuw het uit Sto...

“Weet je wat jij moet doen?” vroeg hij, me aankijkend met een lichte glimlach om zijn lippen dansend. ”M’n bed inkruipen en pas weer wakker worden als het zomer is?” vroeg ik zielig met een dun stemmetje. Hij schudde zijn hoofd, de glimlach werd iets breder. “Dat is niet wat ik bedoe...

Aagt Morsebel nam kleine Piet In kost, en als het kind, te middag aangezeten, Haar soms zijn walging merken liet: De vieze bijsmaak van heur knoeisels werd geweten Aan kaarsvet, roet, noch snuif; 't was altoos: "Lekkertand, Wat zou het zijn, als aangebrand?" Nu kwam er eens een...