1681 resultaten.
CityPierCity loop
dagcolumn
3.3 met 7 stemmen
915 Mijn schoonmoeder ligt op de Intensive Care. Morgen op de kop af drie weken. Ze herstelt van een bijna fatale darmperforatie, ze is vier dagen lang bijna dood geweest. Nu kan ze af en toe even zitten. Maar praten lukt nog niet want ze wordt beademd via een buis.
Vannacht is er een meisje binnen gebracht. In coma. Door te veel pretpillen in combinatie…
Gevoelens hebben kleur.
dagcolumn
3.9 met 7 stemmen
941 Sinds kort kan ik naar mezelf kijken. Het is heel eenvoudig. Ik richt mijn ogen naar binnen en zie in mijzelf. Ik volg de adem door mijn luchtpijp naar mijn longen. Mijn longen zetten uit, en zinken in. Ik focus op mijn buik en ervaar een ruimte grenzeloos groot en donker. Als ik beter kijk beweegt er zich van alles binnen in. Ik visualiseer mijn hart…
bewering
4.7 met 3 stemmen
557 Als alleen dat waar is wat altijd waar is, dan is maar heel weinig waar.…
Het drama van het begaafde kind.
dagcolumn
4.0 met 5 stemmen
1.132 We hadden afgesproken op de boulevard. Bij het grote schip voor kinderen, zodat hij er eerst zijn energie kwijt kon. Voor vliegeren is geduld en doorzettingsvermogen nodig, en dat heeft een kind van vijf doorgaans niet.
Mijn neefje mocht zich dus eerst uitleven op het piratendek. Dat deed hij dan ook met volle overgave. Roodharig als hij is, spat zijn…
bewering
4.5 met 4 stemmen
597 Er gaan vele verliezers in één winnaar.…
kunstenaar van het leven
dagcolumn
3.8 met 5 stemmen
987 Het lot van een schrijver wordt bepaald door zijn invallen. Het lot van elke kunstenaar hangt wellicht af van de mate van inspiratie en de kunst zich over te geven aan het wachten hierop, om zich daarbij volledig op het scheppen te richten. Iets maken wat er niet eerder was.
De kunst is daarbij ook om het accent te leggen op het proces van het scheppen…
bewering
4.7 met 3 stemmen
568 Wie geen moment vergeet dat elk moment het allergruwelijkste kan gebeuren leeft maar half.…
Kadoe, de vredestichter.
dagcolumn
3.7 met 3 stemmen
926 We hadden een beetje mot met de bovenburen. Of als je het optimistisch benoemt, er was een discussie gaande over wel of geen bakfiets voor de deur.
De bovenburen hebben namelijk twee kleine kinderen. En wij wonen beneden, met de ramen op straat, een bankje en de scooter voor het raam waar we zelf op uitkijken.
Zo'n bakfiets is een mormel. Handig…
Een fijne middag met een droevig einde.
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.070 Afgelopen zaterdag was het hier in Zeeland lekker weer. Ik bedacht dat het een tijdje geleden was dat ik in het bos was wezen wandelen. Nu ik weer in het bezit van een auto ben, was er niets wat mij tegen kon houden.
Na een flinke wandeling in de bossen bij Clinge dacht ik bij mijzelf: “Ik kan gelijk eens bij een vriend langs gaan.”
Ik was er al…
bewering
2.7 met 3 stemmen
1.288 Trouwen?
Daar waar de liefde is is het huwelijk al.…
bewering
4.5 met 2 stemmen
515 Niet de jaloerse arme mensen zijn fout maar de jaloersmákers!, de veelbezittende rijken.…
Het verhaal van de Veer.
dagcolumn
3.3 met 3 stemmen
965 De zon stond hoog aan de hemel, de warmte straalde van de struiken af en het stof van het pad kringelde bij iedere stap om mijn voeten. De wind kwam uit het oosten, wat bestendig weer betekende. Zo anders voelde ik mij van binnen.
Mijn auto staat al maanden te koop. Ik zit te wachten tot mijn lessen aan een instituut mogen beginnen. Ik wacht op…
bewering
4.8 met 4 stemmen
1.178 Een mens is meer dan man of vrouw.…
bewering
3.9 met 7 stemmen
1.667 Wie als alleenstaande zijn/haar hart eens wil luchten, roddelt. Als echter echtelieden hun grieven over alles en iedereen met elkaar bespreken heet dat een goed huwelijk.…
Het verlangen naar verbinding.
dagcolumn
4.2 met 6 stemmen
897 Enkele keren per maand onderneem ik met een vriendin een lange wandeling door de natuur. Het liefst aan zee, daar waar de lucht open is en the sky the limit. Mijn vriendin is beeldend kunstenaar, en het duurt niet lang of wij bevinden ons midden in een vaak filosofisch getint gesprek.
Nu was het voor de Grieken al een gegeven feit dat wandelen de…
bewering
1.0 met 2 stemmen
995 De beveiliging heeft de stiletto's van Mabel over het hoofd gezien.…
Leven als een kind in vredestijd
dagcolumn
3.3 met 6 stemmen
984 Vandaag is de eerste dag van de rest van mijn leven. Iedere dag is een nieuw begin. Maar het zou zo gloednieuw moeten zijn dat ik alle dingen hiervoor ben vergeten. Dan is het pas echt nieuw.
Voor het eerst verwondering meemaken, als een kind voor het eerst de wereld zien, de aarde waarop wij leven ieder dag als een nieuwe aarde beleven. De helder…
Achterna gezeten door een spook.
dagcolumn
4.2 met 4 stemmen
980 Ik heb me jarenlang opgejaagd gevoeld. Van jongs af aan heb ik het idee dat ik word achterna gezeten door een spook. En als ik niet opschiet, doorloop, verderga, doorzet, haalde het me in en zou ik te laat komen. Waarvoor ik te laat zou komen wist ik niet, maar het ging duidelijk niet om het halen van een trein.
Het was iets belangrijks. Iets van…
Migraine
dagcolumn
3.5 met 4 stemmen
961 Het begint er mee dat geluiden en geuren sterker tot me door dringen, dat de hang naar alcoholische drank zich versterkt en dat mijn irritatiegrens eerder is bereikt dan anders. Ik zou nu onder hand wel moeten weten dat het de voortekenen zijn van een lichaam en geest die overwerkt dreigen te raken, maar telkens wanneer ik op zekere ochtend opsta en…
Ontmoeten is risicovol.
dagcolumn
2.5 met 4 stemmen
755 Ik ben graag met mezelf. Alleen. Werkend aan een tekst of tekening.
Het is niet alleen mijn behoefte aan stilte, en aan creëren, het is ook mijn moeite met ontmoetingen. Ontmoetingen met mensen en situaties. Mensen in situaties. Vooral in de situaties waarin ik gevraagd word voor mijzelf op te komen ondervind ik de meeste problemen.
Of anders gezegd…
dagcolumn
5.0 met 1 stemmen
1.034 Auteursrechten op vertalingen belemmeren de culturele uitwisseling binnen Europa.
Ik heb een bundel vertaald van een franse dichter. De bundel is meer dan negentig jaar geleden gepubliceerd. Er is in al die tijd geen vertaling in het Nederlands verschenen. Ik heb de pech dat mijn auteur heel oud geworden is en pas zeventig jaar na diens dood zijn…
Familiepatronen.
dagcolumn
2.6 met 5 stemmen
1.060 Mijn schoonmoeder is letterlijk doodziek geweest. Gister was het voor het eerst dat ze sinds maanden voor even het verpleeghuis verliet. Ze kwam op bezoek. Haar andere schoondochter had een kleine gezinsbijeenkomst georganiseerd.
Voor ieder individu aanwezig was het een gedurfde onderneming. Het verlangen van iedereen naar hereniging, naar een weerzien…
Mijn Dochter.
hartenkreet
5.0 met 9 stemmen
1.168 TROTS, wat ben ik TROTS!
Nog maar eenentwintig lentes telt zij, mijn dochter. Ze is de jongste van drie. Helaas zijn zij niet te samen met mij opgegroeid. Maar dat doet geen afbreuk aan mijn gevoel. Het gevoel om een trotse moeder te mogen zijn.
Ze woonde al zelfstandig, studeerde hard voor haar diploma op de pabo om lerares te kunnen zijn. In…
Natuur en de stad
dagcolumn
3.0 met 2 stemmen
3.475 Ik woon in de stad. Ik ben geboren in een stad en zal er mijn leven lang in blijven wonen al verlang ik met tijd en wijlen naar de stilte van de natuur.
Lange wandelingen kunnen maken die starten bij mijn eigen huis van waaruit ik meteen een mooi gebied in loop staat nummer één op de lijst. Maar een goede tweede plaats wordt ingenomen door het leven…
Het verhaal van de ezel (1)
dagcolumn
2.3 met 3 stemmen
1.268 Het begon met de gedachte. Tijdens mijn schilderen ervoer ik de beperking van mijn veldezel en fantaseerde over een draaibaar model. Ik wist dat hij bestond; de atelierezel. Mijn gedachten dreven af naar mijn schilderkompanen, wellicht dat zij nog ergens zo'n ding hadden staan.
En zoals de alchemist van Paulo Coelho ons stelselmatig voorhoudt: wanneer…
Het verhaal van de ezel (2)
dagcolumn
4.0 met 1 stemmen
795 'Ja, dat is 'm,' fluistert ze als we bij de ezel staan. 'Die heeft E. een paar dagen terug buiten gezet.'
We keken er met een overwinnaarsblik naar. Nu had ik de buit binnen dacht ik. Ik zag direct kans om de prijs te verlagen. Want een gevonden ezel brengt altijd winst op voor de eigenaar.
'Nee,' antwoordde de vrouw van de uitdragerij op mijn…
Het verhaal van de ezel (3)
dagcolumn
1.3 met 6 stemmen
1.398 Ik keek haar nog steeds niet begrijpend aan. 'Ik snap het niet S,' zei ik.
'Nou,' zei mijn vriendin, 'ik heb de auto vandaag nodig om die ezel met jou te gaan halen natuurlijk!'
'Die ezel is niet van mij.'
'Natuurlijk is die ezel wel van jou. Je wilt hem toch hebben?' ze keek me vorsend aan.
'Ja,' stamelde ik. 'Dat wel. Maar ik heb…
Volledig jezelf zijn
dagcolumn
4.0 met 5 stemmen
1.538 Volledig mezelf zijn is nog geen eenvoudige taak. Al zou ik nog zo graag willen, ik voel een muurtje om mij heen. Een waar ik zelf moeilijk door naar buiten kan dringen. En andersom natuurlijk ook, door die muur kan iemand mij niet eenvoudig bereiken.
Ik weet niet wat er gebeurd is dat deze muur gemetseld is. Heb ik het gedaan? Hebben omstandigheden…
Een moment van vrede
dagcolumn
3.7 met 9 stemmen
1.531 ----------------------------------------------------------------------------------------------------
De maandag-dagcolumn is een herhaling van de dagcolumn van 10 jaar geleden.
Interessant om te zien in hoeverre omstandigheden, denkbeelden en zienswijzen van toen
nu nog geldingskracht hebben.
Onderstaande column is op 13 juli 2010 op deze site…
Zeven zware jaren
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.297 Na jaren zwoegen om uit een put te komen, zo diep zo diep.
Het gebeurde en betreurde achter mij te laten, zo ver zo ver.
Jaren heb ik gezwoegd, gehuild, gevloekt op mijn lippen gebeten tot bloedens toe.
De bewuste zeven jaren waren voorbij en ik heb het gehaald. Zo dacht ik, langzaam kregen de bloemen weer geuren en kleuren., verdriet.
Net toen…