80534 resultaten.
Meester en leerling
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0
De Meester, in zijn Wijsheid, gist.
De Leerling, in zijn Waan, beslist.
Stroom of droom?
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Fossiel was vies en nucleair was naar;
zo werd de wind het schone toverwoord.
Maar horizonbederf en vogelmoord
vormen nu weer een nieuw milieubezwaar.
Die energiebron - denk ik met een zucht -
blijft hoop ik niet bij één slag in de lucht?
wisgedicht
3.1 met 11 stemmen
0 Wat zijt ge er mee, braaf te zijn, als ge u daarvoor een leven lang moet laten schoppen door iedereen die niet braaf is?
wisgedicht
2.2 met 46 stemmen
0 Het huidige proces van globalisatie van de wereldeconomie is vergelijkbaar met de situatie aan het eind van de vorige eeuw, welke ook gekenmerkt werd door intensieve stromen van handel, migratie, kapitaal en communicatie. Het is te hopen dat dit proces in de 21e eeuw niet op dezelfde manier wordt on...
Mes in de rug
verhaal
1.5 met 54 stemmen
3.137 'Shit!' Peinzend staart Jamie naar de net betrokken lucht. De eerste druppels beginnen te vallen. Haar blik glijdt naar haar nieuwe zomerjurkje. Zuchtend staat ze dan op en trekt haar kast open. Twijfelend beoordeelt ze haar berg kleding. Uiteindelijk trekt ze een luchtig, rood shirt aan. Daaronde...
Verwachting
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Goed nieuws voor onze meisjes op de schaatsen:
De Duitse vrouw die doorgaans alles wint
Verwacht het komend schaatsseizoen een kind
En dus lonken oranje ereplaatsen.
Maar nog meer Duitse dames zijn te sterk.
Dus Duitse mannen: doe meer liefdewerk!
HET SCHRIJVERKE
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 (gyrinus natans)
O krinklende winklende waterding
met 't zwarte kabotseken aan,
wat zien ik toch geren uw kopke flink
al schrijven op 't waterke gaan!
Gij leeft en gij roert en gij loopt zo snel,
al zie 'k u noch arrem noch been;
gij wendt en gij weet uwe weg zo wel,
al zi...
wisgedicht
1.5 met 2 stemmen
0 Lijden is een gezicht dat niets vraagt en niet op antwoorden wacht die alleen op woorden lijken.
Sprakeloos
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Zonder een verlangen
vraag ik mijzelf
waarom ik
alleen mijn eenzaamheid
niet wil
verlaten
en wacht op dagen
die zwijgen
en woorden
die volgen
wanneer ik mijzelf
weer zichtbaar
maak.
Herfst
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Storm loeit
door buizen staal
Wind waait
door bomen kaal
Vlagen rukken
Aan buitenkant
Zuchten likken
Aan kaarsenbrand
Windkracht zwiept
Een regennatte bui
Als vochtige adem
Door je trui
In een vriendenrol
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0
Elk zoekt Geluk; maar talloos zijn de paden,
Waarlangs wij zoekend grafwaarts gaan.
De zucht naar Goud, naar Weeld', naar Magt, naar Lauwerbladen,
Kiest onderscheiden baan.
Op ónzen weg zweeft, lokkend, voor ons henen
Der Kunsten en der Muzen Koor.
Met ons kwam Liefde zich, als togtgenoo...
wisgedicht
1.4 met 11 stemmen
0 I will not find rest, till rest finds me!
wisgedicht
2.0 met 21 stemmen
0 Als je niet durft te vliegen, zul je ook nooit ergens landen......
Wanneer de Vorst des lichts slaat aan de gulden tómen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Wanneer de Vorst des lichts* slaat aan de gulden tómen
Zijn hand, en beurt omhoog aanzienlijk* uiter zee
Zijn uitgespreide pruik* van levend goud, waarmee
Hij nare angstvalligheid, en vaak*, en creple drómen*
Van 's mensen lichaam strijkt*, en berg, en bos, en bómen
En steden volkrijk, en...
Medelijden
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Op mijn pasgeverfd raamkozijn
kleeft een vlinder vast
doodsangst rukt haar poot voor poot
uit het tere lichaam los
Na de poten kleeft het lichaam zelf
hopelozer wordt het nog
de vleugels sidderen terzij
totdat 'k haar dood uit meelij
Hoe meer je vlinder rukt zich stuk
bij 't zoeken...
wisgedicht
0.9 met 15 stemmen
0 Voor ieder verklaring is een verklaring...
BAADSTER
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Een blanke nymf steeg ze uit het marmren bad,
En toefde op de eerste treê; heur armen beurden
En wrongen 't blonde hair, dat druipend nat
Nog van den amber der violen geurde.
Hoe 't rozig-blond van 't blozend rozeblad
De sneeuw haars teedren lichaams warmer kleurde,
Terwijl van paerlen v...
'k Ben Brahman. Maar we zitten zonder meid.
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 'k Ben Brahman. Maar we zitten zonder meid.
Ik doe in huis het een'ge dat ik kan:
'K gooi mijn vuilwater weg en vul de kan;
Maar 'k heb geen droogdoek; en ik mors altijd.
Zij zegt, dat dat geen werk is voor een man.
En 'k voel me hulp'loos en vol zelfverwijt,
Als zij mijn lang verwende...
KOORTSDEUN
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0
't Is triestig dat het regent in de herfst,
dat het moe regent in de herfst, daar-buiten,
- En wat de bloemen wegen in de herfst;
- en de oude regen lekend langs de ruiten...
Zwaai-stil staan grauwe bomen in het grijs,
de goede sider-bomen, ritsel-wenend;
- en 't is de wind, en 't is...
LAATSTE WIL VAN ALEXANDER
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Dan, als ik tuimel in de kist
doodsoverwonnen en bezweken,
laat mijn twee handen zijn ontbloot,
en uit de baar naar buiten steken.
Dat, als ik het paleis verlaat
en langs de grote weg mij richt,
een elk mijn schamelte ontwaar'
en worde door mijn lot gesticht.
Hoe zulk een, die veroverd ...
MELOPEE
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0
Voor Gaston Burssens
Onder de maan schuift de lange rivier
Over de lange rivier schuift moede de maan
Onder de maan op de lange rivier schuift de kano naar zee
Langs het hoogriet
langs de laagwei
schuift de kano naar zee
schuift met de schuivende maan de kano naar zee
Zo zijn z...
Om mijn oud woonhuis peppels staan
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Om mijn oud woonhuis peppels staan
"mijn lief, mijn lief, o waar gebleven"
een smalle laan
van natte blaren, het vallen komt.
Het regent, regent eender te hooren
"mijn lief, mijn lief, o waar gebleven"
en altijd door en
de treuren uit, de wind verstomt.
Het huis is hol en vol...
Staren door het raam
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0
Er is een leven in wat bewegen,
de takken beven een beetje tegen
elkaar. Een even beginnen schudt
elke boom: een bezinnen dit,
een schemeren gevend van eerste denken,
met lome vingers gaan zij wenken
wenken, wenken, brengen uit
een vrezend menen nauw geuit.
En lichte dingen, herinnerin...
Traagzaam trekt de witte wagen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Traagzaam trekt de witte wagen
door de stille strate toen,
en 't is wenen, en 't is klagen
dat ze bin' de wijte doen!
Stap voor stap, zo gaan de peerden,
traagzaam, treurig, stille en stom,
en zij kijken, of 't hun deerde,
dikwijls naar hun' meester om;
naar hun' meester, die te morgen...
WILG en POPEL
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0
Meen niet, dat éne deugd voor allen past! -
De popel streeft omhoog met trots verachten
Der aarde, en 't harte popelt haar van smachten
Naar 't blauw des hemels, waar de vrede wast;
De treurwilg nijgt èn loot èn lover-last,
Die 't water zoeken met een hoopvol trachten,
En lijdzaam op...
Aan de sonnetten (I)
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0
Klinkt helder op, gebeeldhouwde sonnetten,
Gij, kindren van de rustige gedachte!
De ware vrijheid luistert naar de wetten:
Hij stelt de wet, die úwe wetten achtte:
Naar eigen hand de vrije taal te zetten,
Is eedle kunst, geen grens, die haar ontkrachtte;
Beperking moet vernuft en vinding ...
Ba-varois
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Aan miltvuur stierf tot nu toe welgeteld
Maar één persoon op onze hele aarde,
Terwijl alleen in Zwolle vijf bejaarden
Voorgoed door salmonella zijn geveld.
Dat witte poeder is dus een link goedje,
Maar linker is ons dagelijkse toetje.
De waterlelie
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Ik heb de witte water-lelie lief,
daar die zo blank is en zo stil haar kroon
uitplooit in 't licht.
Rijzend uit donker-koele vijvergrond,
heeft zij het licht gevonden en ontsloot
toen blij het gouden hart.
Nu rust zij peinzend op het watervlak
en wenst niet meer...
oneindig ver
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Twintig meter van de wereld
lijkt de oneindig verre zon
Zelfs ondergaand verblindt ze me
Zoals jij dat heel goed kon
Ik hoor kraaien krassen
Bomen zachtjes fluisteren
Stemmen een balkon lager
Ik wil er niet naar luisteren
Ik zie een auto parkeren
Mensjes stappen uit
Anonieme mini buren...
wisgedicht
1.0 met 12 stemmen
1 Soms weet ik dat ik niets meer verzinnen kan en vraag ik mijn schaduw waarom hij mij nooit vraagt wie ik ben.