Alle inzendingen over humor

Collega Fröhlich en ik besluiten onze zakelijke beslommeringen even van ons af te zetten en ons te gaan vermaken in een zaak waar een bluesavond op het programma staat. Als je depressief bent kun je beter thuis blijven. Tenminste, zo werkt het bij mij. Bij bluesmuziek moet ik er zeker van zijn dat ik een pot antidepressiva bij me heb. Twee potten…

Mijn telefoon gaat en ik neem op. En zwijg. 'Hallo?' Het klinkt aarzelend. Alsof degene die belt bang is per ongeluk de belastingdienst aan de lijn te hebben die met terugwerkende kracht een aanslag op hem wil plegen. 'Ook hallo,' zeg ik dus maar. 'Ja, met wie spreek ik?' Nu een beetje ergernis. 'Eerst jij,' antwoord ik beleefd.…

Ik had 'm, gisternacht. Bijna dood ervaring, ik liep de gangen zoals altijd maar de gangen gingen hun eigen weg. Verzet had geen zin, uiteindelijk belandde ik in de lift. Naar boven en een bloedmooie vrouw vol verdriet, nimmer had zij aandacht voor mij maar nu mocht ik haar troosten. Nauwelijks bedekt in vervliegend kleedje sloeg ik een arm om…

Het achtereind van een varken is een waarheid als een koe.…

Donderdag gewoon donderdag maar niet hier hoor...kijk: ik neem jullie even mee naar slechts de helft van deze donderdag. Ik word wakker om 7u40, mooie tijd natuurlijk maar naast mij is het leeg en het is stil in huis. De stilte viel me eerst op, daarna bij het openen van mijn ogen bemerk ik het lege bed. Nog denkend dat eega op de wc zit, sta ik langzaam…

In het magazine van de landelijke vereniging van Parkinson patiënten, een vereniging waarvan ik lid ben, stond onlangs een oproep te lezen om een verhaaltje of column met eigen ervaringen over de ziekte in te zenden. De inzendingen zouden worden beoordeeld door een jury, die zou bepalen welke inzendingen geplaatst zouden gaan worden. Na het lezen…

Woorden zeggen mij steeds minder.…

Alles gezegd, soms terecht woorden weerlegd. En dan, heel droog, geef ik u een knipoog, dagpauwoog.…

Ze moet wennen aan haar gemeente-cabrio oftewel aan vooral het achteruit parkeren in de kelder, voor de rest maakt ze de gemeente onveilig door er simpelweg te rijden. Het is ook een tikje onduidelijk waar je nu wel en waar je nou juist niet mag rijden met dat ding. Een openbaring en ze geniet, niet alleen vanwege het mooie weer, maar ook vanwege…

Heb ooit een stukje ingezonden met een Engelse titel. Werd geweigerd vanwege Engels. Toen dacht ik al, 'fuck you'.…

De kogel is eindelijk door de kerk. Eva en Jeroen gaan het samen doen. De late night show (waar is Piet Ris?) presenteren op NPO tijdens de verkiezingsperiode. Buiten de verkiezingsperiode hebben ze ieder hun eigen ding, maar tijdens de toch al hete dagen van de verkiezingsstrijd doen ze het samen, voor het oog van het ganse volk en vaderland. Ze…

Dat de islam in ons vertrouwde landje zijn aanhangers heeft, mag als bekend worden verondersteld. Zeker als de met het verstrijken der jaren veranderde straatbeelden en negatieve beelden van allerlei fundamentalistische uitwassen, mede in aanmerking worden genomen. Het assimilatieproces van buitenlanders verloopt, mede door de grote aantallen immigranten…

Na een rampzalig verlopen nachtrust, waarbij ik net vóór het aanbreken van de nieuwe dag in een diepe slaap wegzak, word ik met een schok wakker. “Waarvan werd ik wakker”, vraag ik me af. Het antwoord volgt, zonder dat ik er ook maar iets voor hoef te doen, een ogenblik later. Het is de telefoon. De bel van de verrespreker in de huiskamer gaat…

Om de laatste twijfel over de door de neurologe gestelde diagnose van Parkinson's disease weg te nemen moest ik gisteren om 15:50 uur in het ziekenhuis een ct scan van mijn hoofd laten maken. Om 15:25 uur meld ik me, het verkeer zat voor de verandering eens mee, ruim op tijd bij de incheckbalie waar ik na het afgeven van de afsprakenkaart redelijk…

Dat kan ik, als een van de besten. Met woorden pleeg ik moorden omdat ik u soms niet mag, sluier mezelf in de nacht maar soms pleeg ik de daad bij de dag. Als de mensen even niet kijken ga ik over lijken. Binnenkort kunt u een bombrief verwachten, ongefrankeerd. Ons lot is toch wel bezegeld.…

Het wordt me niet gegund, maar de vlekjes op mijn handen die groeien naar mijn armen die eens mijn kinderen omhelsden, die liegen niet de jaren. Afscheid is kortdag, zie daar maar eens tussen te komen met die honderden inzendingen. Wat ik zeggen wil is dat ik hier met plezier mijn stukkies heb neergepleurd met wat er met mij is gebeurd. Eindebrei…

Niets is meer vanzelfsprekend wanneer je in de gelukkige omstandigheid bent ouder te worden. We denken allemaal van wel, maar geloof me, niets is zo onzeker als de toekomst. Zijn we er allemaal morgen nog? Worden we met zijn allen nog wakker, kunnen we morgen nog doen, wat we vandaag voor normaalhielden? Gelukkig maar dat we geen van allen een zogenaamde…

Ogen spreken boekdelen, tot ziens.…

Waarom lijkt het toch dat wanneer je kind eenmaal 1 jaar is geworden, er vrij gespeculeerd mag worden wanneer nummer 2 op komst is. De vraag of er een nummer 2 gewenst is, wordt vaak niet eens meer gesteld. Drankgebruik en eetgewoontes worden angstvallig in de gaten gehouden en elk net verkeerd vallend jurkje wordt als mislukte poging het beginnende…

Als je aan een pc niet genoeg hebt, neem er dan een 'tablet' voor.…

Ik woon tegenover een station in de Randstad. Een doorsnee NS-station met een taxistandplaats, een bushalte met bijbehorende abri verlucht met Doutzen Kroes en een continu schuimbekkende fontein vanwege een overdosis Witte Reus gedoneerd door de OV-schooljeugd. Naast de ingang bevindt zich een AKO voor mijn dagelijks leesvoer en belendend een bloemenkiosk…

Ik heb niets meer te zeggen, met dank aan de redactie.…

Een paar jaar geleden werd ik door de Hogeschool Utrecht gevraagd een gastcollege te houden voor de werkveldoriëntatie van eerstejaars Personeel & Arbeid studenten. Een college met verplichte aanwezigheid welteverstaan. Bij de woorden verplicht en eerstejaars gierde de adrenaline al door mijn lijf. Terugdenkend aan mijn eigen eerstejaars verplichte…

Wielrenners noemen zulks vals plat, en dat is precies waar deze site in is terechtgekomen. Geen berg meer te beklimmen, geen afdaling om af te sjezen, de uitdaging verdwenen. Obligatie is de norm, de maat wordt niet meer genomen. In Engeland noemen ze dat tell tales, voor de vertaling verwijs ik naar Piet Ris, maar die bevindt zich ook al op een…

Degeneratiekloof…

Neem het mij niet kwalijk, ik ga schofferen, neem er ook direct afstand van, heb het nooit zo bedoeld. Erdogan, verlicht despoot en geitenneuker in het groot, ze zouden hem van de hoogste minaret moeten gooien, de homo. Obama, de nigger die de trigger niet kan overhalen, schiet zichzelf in de voet, zwart voor de ogen. Mark Rutte, die durft niet…

De vrouw een sprookje, zonder hulpmiddelen een spookje. Zij kan niet buiten mascara, lippenstift en een kwastje blos. Smeert dag en nacht bijna religieus haar lijf opdat rimpels uitblijven. Ik vraag me af, wie houdt hier wie voor de gek ?…

Ze kwam de winkel binnen en zag de jas hangen, een jas die ze móest passen, zo'n gewatteerde tot op de kuit, zalig warm natuurlijk en deed intussen haar jas uit, hing die over het rek waar al die prachtige jassen hingen, maar slechts eentje met een mooie turquoise afwerking. Wat een pracht jas, ze haalde hem van het knaapje, hing ook dat terug en…

Moedertaal, mijn reet. Sinds de instroming van hooggeleerde vluchtelingen en de aanwas van derdehands nl-marokkaantjes gonst de kreet 'ik neuk je de moeder'. Dit land gaat helemaal naar de gallemiezen, met dank aan de policorici.…

Iedereen kent ze wel, de straatverkopers die in elke stad de meest strategische plekken weten te vinden, waar ze naar hartenlust op het winkelend publiek kunnen jagen. Van abonnementen op kranten, tv-gidsen, energieleveranciers en telefoonproviders tot donateurschap voor goede doelen, het aanbod is zeer uiteenlopend. Met plaatsvervangende schaamte…