Beweringen over tijd

Hoe gewoontes, eenmaal opgemerkt, de gewoontes ongemerkt, gewoontes zijn geworden.…

Alles wat wordt geschreven is vergankelijk. Reeds bij het schrijven sluipt vergetelheid in de taal. Wanneer het laatste punt is gezet heeft de betekenis van het relaas al veel aan kracht ingeboet. Misschien zijn er nog enkele lezers die hechten aan dat wat was, en juist daar houdt de schrijver van dit stukje zich graag aan vast.…

De stappen die je achterlaat halen je nooit meer in.…

Elke bewering op deze site zou, net als elke andere tekst, standaard moeten beginnen met een titel. Als lezer word je meteen op het spoor van de schrijver gezet en bovendien is hij voorzien van een etiket (om het lege hulswoord 'label' te mijden). Voordeel: hij is makkelijker (terug) te vinden in de aldoor stijgende spiegel van de 'Beweringzee' waar…

Nu het bijna donker is heb ik te berusten in wat ik ben vergeten en waar ik niet toe kwam.…

NIEUWJAAR is elke keer weer een NIEUW JAAR.…

Dat de tijd haast heeft, bewijzen de seizoenen elk jaar weer.…

Als je wilt stoppen met altijd maar doorgaan, dan zal het altijd maar doorgaan toch een keer moeten stoppen.…

Vroeger was de trein het meewerkend voorwerp.…

Je stond er niet bij stil, maar het leven stond niet stil.…

Passief recreëren: Zwijgend met gedachten spelen.…

Terwijl je kookt, verdampt de tijd.…

Beweren doe ik niets maar geen nieuws kan maar beter "lang" duren. Met korte metten zijn de resultaten meestal: kort maar krachtig. Dicht is dan dicht. Illustratie: J.de Groot.…

Het najagen van het verleden heeft net zoveel zin als het najagen van de toekomst.…

Korting op mijn leeftijd? Nee, laat maar zitten!…

Niet-zijn duurt langer dan zijn.…

Pauze, niemand neemt daar nog tijd voor.…

De ene seconde is de andere niet.…

Het wordt tijd dat wij onszelf uitroeien...…

Wij liepen, een beetje verloren, langs de vloedlijn. Glorend daglicht gleed warmlentend in mijn hand in jouw hand, de golven gingen kopje onder. Wij liepen verder dan het land, verder dan het strand, wij hadden alle tijd. Wij liepen hand in hand, een zee aan tijd.…

Tijd is niets anders dan stukjes van je leven, die per seconde wegtikken.…

Heb je nog iets aan de tijd in de eeuwigheid ?…

Mijn geloven in tijdloosheid is normaal. Mijn ervaren van oneindigheid een ervaring, rijker dan al het aardse. Toch dien ik de tijdloosheid te vertalen naar aardse begrippen, om mijn tijd hier te doen vergeten. Het is zo gewoon voor mij geworden!…

In mijn beleving overtrof het genot van mijn analoge audio apparatuur in de jaren tachtig van de vorige eeuw, met name dat van het vinyl afkomstige geluid van mijn draaitafel, dat van de tegenwoordige digitale opvolgers in ruime mate. Ondanks de bijkomstige lichte ruis of een tikje af en toe, was het vooral het warme geluid en de hel^ oral het warme…

De herinnering is altijd meer dan nu en vormt het voorgevoel.…

Het enige ritueel dat ik koester, is, dat ik geen enkel vast ritueel bezit, noch bezat.…

Vroeger had ik tijd genoeg, nu besef ik dat het toen net zo snel ging.…

Wanneer je je realiseert dat je ouwe vlam een oude vlam is geworden, ben je oud.…

De tijd verstrijkt en niemand protesteert.…

"verloren" tijd kan je nooit inhalen, het ligt achter je…