Alle inzendingen over 12 jaar en werken

Maar het prettigst vond ze toch: dat ze op een goed moment op haar vrije zaterdag net als haar broers mocht gaan werken. Ze verdiende zo een prachtige glimmende knaak. Ik zie haar nog glunderen als ze praat over die knaak. Zo lief.…

Mijn opa is een echte grappenmaker, Hij timmert ook vaker. Hij houdt van lekker eten, En laat ook wel eens scheten. Die ruiken niet zo lekker, Maar als hij dood gaat baal ik als een stekker. Mijn opa is een oude man, Die toch nog veel kan. hij wil de boom in om kersen te plukken, en kan vallen uit de boom door dat vele rukken. Opa is behoorlijk…

wat maakt het uit, wat kan ik doen, mag ik zelf niet weten, wat ik aan wil doen ? wat maakt het uit, als iemand naar je staart, ik weet wat ik doe, uiteraard. wat maakt het uit, als vrienden je zo niet accepteren, want dan besef je pas, dat ze je niet waarderen. is het dan niet belangrijk, wat ik zelf ervan vind, en wat maakt het…

Mijn gedachten zijn ver weg, ik ben afwezig.. Ik kijk omhoog, naar de blauwe hemel, die stilte, die vrede.. langzaam strijk ik mijn vleugels uit en zweef omhoog, de wolken vormen een dichte massa boven mijn hoofd, langzaam wijken ze uiteen, vormen een doorgang. Ik hoor de wolken fluisteren, de wind blaast zachtjes door mijn haar. Ik kijk omhoog…

Voel als steen kan niet bewegen stil in koude regen in mijn hoofd storm verdriet enorm verdriet om jou voor iets dat ik zo graag wou…

11 september 2002, een dag vol herinneringen 2002, 11 september, een dag vol verdriet 2002, 11 september 2002, voel ik me schuldig, want, op 11 september 2002, zing ik een vrolijk lied...…

Wederom een kleinkind jarig met de schitterende leeftijd van 12 hele jaren, jawel! Een tiener, een puber, ach geef het een naam, bij mij blijft er op de kalender gewoon Jasmijn staan en die verjaarde gisteren dus.…

Toen ik 12 jaar was hield ik het meeste van bossen vol beesten en van slapen in het gras. Daar staan nu huizen, want dat was duizend jaar geleden. Wat bos was en weiland is nu bebouwd en bereden.…

Goed dan, vraag 8: Wie heeft het na al die keurige jaren van '2 voor 12' voor elkaar gekregen, dat de presentatrice van dat programma eindelijk doet wat zoveel vooral mannelijke kijkers al die jaren wensten?' Ben en Iem staken hun getong en zij kijken elkaar verbaasd aan. Ze weten echt niet wat Astrid met die vraag bedoelt.…

Afrika is het land van mijn toekomst...de woorden gonzen in mijn hoofd, dat kan hij niet menen! Grootse plannen maakt mijn zoon, zonder mij...straks ben ik dus helemaal alleen, geen man en geen kind. Ik besef dat ik me aanstel en dat ik zwelg in zelfmedelijden! Maar hoe moet dat dan, ik zie ze al wonen in een rieten hutje, met een baby, daar heel gewoon…

Tot 18 juni kan ik nog een partij oprichten om mee te doen aan de verkiezingen van 12 september. Wat wordt mijn programma? Even spieken in Duitsland. Daar werd op zondag 13 mei gestemd in de deelstaat NoordRijn-Westfalen (NRW).…

Je was pas 12 jaar, als een gewond dier lag je daar. Ik wou je troosten, maar kon het niet, Wou je helpen, met je verdriet. Hoe doe je zo'n gruweldaad ooit teniet? Later kreeg hij zeven jaar, 3 jaar behandeling en hij was klaar. De gevolgen van zijn daden vergeten ze maar, Want jouw genezing komt nooit klaar.…

Ze was jaren werkeloos, tot ze in Groningen aan de slag kon, daarna 12 jaar Kampen, daarna 12 jaar Bilthoven, toen met vervroegd pensioen en 4 jaar later verhuisd naar Eefde. Zij stierf in 1997 te Warnsveld. Ze schreef eenvoudig, maar geraffineerd met een vormvaste rotskracht.…

Ik ben een bloem van 't veld Wie droeg mij mee ter stede Waar 'k nooit of nooit meer bidden zal Lijk ginder in het rustige dal Mijn simpele bloemgebeden. Ik sta hier in dees mooie vaas Zo triestig te verwelken Gij hebt mijn herte zeer gedaan. Ach mensen, zult gij nooit verstaan De taal van bloemenkelken. Ik ben een bloem van 't veld…

De liefde kent geen jaren De liefde kent geen tijd Door liefde overvaren, Door liefde mezelf kwijt...…

Dit jaar vol pijn, verdriet, Angst, tranen en haat, Dit jaar vol onzekerheid, Het wordt tijd dat ik het achter me laat.…

Acht jaar is het nu geleden dat u van ons bent heengegaan acht jaar is het geleden dat ik voor het laatst bij uw bed heb gestaan. Nu kijk ik dagelijks naar de foto die mij zo dierbaar is de pijn is langzaam verdwenen maar wat blijft is het gemis.…

het jaar lost op in talloze herinneringen tijdloos opgeslagen in kieren van de geest wat zal worden vergeten zijn meestal kleine dingen en die mis je soms het meest…

Wat je ook veel ziet en zeker dit jaar, is weggegooid geld. Maar heb het hart niet om zo'n antiek verdrag over onze kant te laten gaan. Voor hetzelfde geldt is iedereen hier aan het werk, zijn er daar nog zat met doorbetaald verlof en het is er fán-tás-tísch!…

Mijn probleem is dat ik geen werk kan vinden.…

Ik hoor je dan wel soms janken en ga dan naar je heen. 12 Jaar lang was je m'n trouwe vriendin en je zo te zien doet me pijn, maar ik beloof je echt, jouw laatste periode zal ik er voor jou zijn.…

Ach de jaren `50 Thuis bij pa en moe Op het meeste van het leven rustte nog een taboe De meisjes waren Klokzeepzacht de jongens hadden pit De teevee had maar twee kleuren enkel zwart en wit Dit bracht het voordeel met zich mee dat kinderen al snel wisten wie Sinterklaas was en wie Piet omdat niemand dat nog betwistte Vaak bleef men…

Vroeger was zij mooi, maar de jaren brachten menig plooi. Plots voelde zij twee warme lippen, vluchtig in haar nek, lachend draaide zij zich om, laat dat toch, oude gek. Hij zei niets, maar deed gewoon wat hij moest doen, teder beroerde hij haar lippen met een zachte, warme zoen.…

Mijn dagen weken Mijn maanden in jaren Mijn weken vermaanden Mijn jaren van dagen Mijn maanden verjaren Mijn wekende dagen Mijn jaren vermaanden Mijn weken en dagen…

December is de laatste maand van het oude jaar. Daarna komt een nieuw jaar dat begint met Jan, U en Ari.…

Spannend is het nieuwe jaar dat start met de nieuwjaarszoen. Werken, spelen, sporten, kortom… leven. Zoveel jaren al voorbij, hoeveel zijn je nog gegeven? Je weet het niet, je weet het nooit een jaar is een ideeënbus. Spannend is het nieuwe jaar dat start met de nieuwjaarskus. Hierover denkend zakt langzaam de moed, de zin.…

Jaren vallen weg, ik neem hem mee naar binnen en ook manlief is blij verrast! Ga zitten joh, wil je koffie? Graag zegt ie en hij zit gezellig een poosje bij te praten, alsof ie er vorige week nog was…. Als hij vertrekt zeg ik: nu niet zolang meer wachten hoor, je bent altijd welkom!…

Ik heb ze: van die wappervoeten Ben veel te mager, lang en plat Met op mijn rechterwang een wrat Een neus vol bruine zomersproeten Ik heb ze : Piekig steile haren Te dunne benen, zo gênant (Wat ben ik mooi in dromenland) 't gaat over, maar na hoeveel jaren?…

Dat ik van mijn vader hou, Doet moeder soms verdriet. En dat ik van mijn moeder hou, Dat weet mijn vader niet. Zo draag ik mijn geheimen mee, En loop van hier naar daar. Nog altijd hou ik van die twee, Die hielden van elkaar. Het fotoalbum van toen ze trouwden, Ze kijken elkaar vriendelijk aan. Nog niets van de ruzies die komen zouden,…

Ik wíl het niet bekennen. Ik kan je haast niet herkennen, je ziet er zó anders uit. Ik brul en schreeuw zo luid, Dat de buren het nog horen. Ik weet niet waar ik heen moet, Ik weet niet wat ik nu doen moet, Jij hebt me zowat opgevoed. Ik ben bang voor het kerkhof en ook voor het graf, Jij moet daar nou heen, maar je verdiende geen straf. Dat…