Alle inzendingen over Amsterdamse bos

De bomen in het Amsterdamse bos zagen er machtig uit. De Engelse landschapsstijl en Amsterdamse School speelden een belangrijke rol bij het ontwerp van het Amsterdamse Bos. Tijdens de crisisjaren '30 was er hoge werkloosheid. De aanleg van het Amsterdamse Bos was in die tijd een van de werkverschaffings-projecten van de gemeente Amsterdam.…

Opvouwen wilde ze de klanken bewaren en koesteren de trap was hoog lucht raakte net het laatste licht armen geheven naar morgen schreven handen nu het kerkhof was te ver van het amsterdamse bos toch liep het pad gelijk met de voetstappen struikelen kon niet meer ja zij wilde poedersuiker op haar pannenkoek…

in het amsterdamse bos van alle mensen los daar is een slootje en ik weet waar de brasem paait in een modderpoel met rotte bladeren bellen uit de bagger uiteen spattend we zullen stil zijn wachten je ziet het wentelen reuze grijze vissenlijven heel enge waterschuddingen tot overstromen toe nee zal ik zeggen ze eten geen mensen…

De lachsalvo van Joshua, die maar met één oog kon zien, verschrikte de kraaien in het Amsterdamse bos. Bjarne had voor even een medestander gevonden. Iemand die zo gek was als een deur, maar die in het leven helemaal geen deuren nodig had.…

In het voorjaar van 1992 stond er een fietstocht door het Amsterdamse bos in de agenda van Bjarne Gosse gepland. Tussen alle sombere regendagen door kwamen er dagen dat het de moeite waard was om er op uit te trekken. Om het voorjaar te beleven in de natuur. Joshua Eenoog uit de Hudsonstraat had met Bjarne afgesproken.…

In het voorjaar van 1992 stond er een fietstocht door het Amsterdamse bos in de agenda gepland. Tussen alle regendagen door kwamen er dagen dat het de moeite waard was om er op uit te trekken. Om het voorjaar te beleven in de natuur. Joshua Eenoog had met Bjarne afgesproken. Het werd een onvergetelijke dag in het Amsterdamse bos.…

------------------------------------------------ toelichting: Stadsecoloog Remco Daalder merkt bij zijn observaties in het Amsterdamse bos qua partnerkeuze geen verschil tussen mensen en de vogels die door de hittegolf aan de tweede leg gaan.…

In het crisisjaar 1934 liet de overheid het Amsterdamse bos aanleggen. Duizenden werklozen werden ingezet, gewapend met spaden en spierkracht. Ze plantten bomen, groeven de Bosbaan, met de blote knuisten. De tijden zijn veranderd dus met de schop een kanaal uitgraven vraag je zelfs van gevangenen niet meer.…

Vele vossen huizen in Amsterdam niet dichtbij mensen. Ook niet in het Amsterdamse Bos. Waarom is onbekend. Dat vossen vooral schuw zijn en moeten blijven. Dat ze tam worden als mensen ze voeren waarna ze ons bijten. Ongewenst intiem gedrag zou je zeggen.…

Ik was als jongen erg avontuurlijk ingesteld en zwierf vaak langs het water van het uitgestrekte meer met aan de overkant het Amsterdamse bos. De jongens van school vonden ons maar vreemde mensen omdat we niet in de stad woonden en ik toch in Amsterdam naar de katholieke lagere school ging.…

sporen achter op het mos de herfst kijkt op zijn horloge het is al vijf voor winter - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - uit ‘In de groei van je LACH’ (Amsterdam 2003) (Uitgeverij Afijn/ Clavis, Amsterdam)…

afscheid van reizigers over zee die misschien nooit meer terugkomen krakende touwen klapperende zeilen oude gedachten en versteende tranen afscheid van een voetganger in de regen die voor de toren wilde oversteken gillende stemmen knarsende remmen droge tranen en verzonken gedachten afscheid van forensen in de avond die de volgende dag…

Vanmorgen zag ik onverwacht, gewend aan rommel, vuilnis of een oude fiets, er drijft kastanjebloesem in de Lindengracht. Verrast wachtte ik even op de brug en zag het bloesemwater om de pijlers spoelen. soms kwam het, met de rondvaartboot, stroomopwaarts terug. Een carillon, ik kon niet langer blijven staan. Maar heel de dag bleef hangen…

want al vragend naar de bekende weg, waren we op weg naar Amsterdam...…

Met typisch Amsterdamse arrogantie dacht Mokum internationaal te scoren door jonge cityhoppers te bekoren als trendy dans-reisdoel in de vakantie. Maar bij het eerste grote dansfestijn blijkt al dat er te weinig bussen zijn.…

Een tijdje terug liep ik door een oude arbeiderswijk van Amsterdam, die duidelijk rijp voor de sloop was. Toen ik langs een café liep, waarvan de bovenverdiepingen al dicht getimmerd waren, tolde er een man naar buiten, die terplekke dreigde neer te storten, wat ik nog nèt kon voorkomen.…

In Amsterdam waar God nog naast zijn schoenen loopt in de oude stad waar een maagd nog op de liefde hoopt ben ik ooit verwekt en geboren heb ik het geluk gevonden en verloren. En wat te zeggen over stille grachten rijm ze niet uit mijn gedachten.…

Zij liet mij Amsterdam zien, een zachte, omnivore, dierbare, overheersende stad. Zij liep trots met mij rond: dat was in een tijd dat wij emigranten nog enige exotische aantrekkingskracht hadden.…

De tijd van provo's alles kon in Amsterdam omgaan met homo's ik, die er als groentje kwam. Partnerruil en vreemd-gaan als ik Simon en Garfunkel hoor denk, aan wat we hebben gedaan mijn onschuld daar verloor. De herinnering aan die mooie stad wekt geen verbittering ik heb hem lief gehad.…

Ik ga een gat in de lucht slaan zodat de zon erdoor kan want ik hoor een dame zingen klassiek niet voor groot maar klein publiek achter rolgordijnen op een woonboot ik neurie mee ken het lied klinkt zo mooi rond om mij in het havengebied.…

Koninginnendag in Amsterdam Daar verwacht je toch iets van Mensen vrolijk, mensen blij Een biertje drinken... dat hoort er bij Hij ging met vrienden en een neef Droeg op die dag een lekkere after-shave nieuwe schoenen,jas en broek, een oranje sjaal als omslagdoek...…

Hand in hand, langs de gracht, samen feesten, tot diep in de nacht. Lachende mensen , om ons heen, ik sluit ze even buiten en zie.... jou alleen Zie hoe je geniet, zie hoe je lacht, dat was het moment, waarop ik heel even dacht: Als er ooit een moment is, waarop ik hemel en aarde bewegen wil, dan is het nu aangebroken, zet de tijd…

’s Morgens vroeg het is nog schemer als ik langs de Amstel rijd zie ik al die prachtige gebouwen die ik vanaf mijn jeugd ben toegewijd Carré, er speelde menige klucht Ik ruik ook nog de circuslucht En weet nog hoe het vroeger ging Het gegalopeer van paarden langs de eerste ring Even verderop HET hotel Met zeer markante vormen Parel…

Prins Hendrikkade 2 oktober Amsterdam sloeg ik je gade zittend in de tram grote groene ogen sproeten op je neus hakken, hele hoge kapsel modieus truitje van Chanel kort en net te strak make-up naturel roze nagellak kruisje om je nek veel te blote knieën horloge high tech even over drieën zonnebril van Prada Voskuil in je hand…

Springen Vloeien Woorden Begaan Verzwijgen Moorden Ontstaan Vergaan Studenten Zingen Dreigen Ambivalenten…

Wat is het heerlijk rustig in de hoofdstad van Nederland. Bijna iedereen op vakantie of naar zijn vader- of moederland. Zelfs de bouwvak ligt stil. Geen getimmer, gehei, gedrilboor, geratel, machinegezaag of geslijptol. De bouwputten liggen er verlaten bij en zonder enige stagnatie rij ik twee keer zo snel door de stad als anders. Op de Albert Cuyp,…

Ieder van ons leeft op zijn eigen manier toe naar Amsterdam. Hoezo Amsterdam zul je denken… Onze band Eddy Current and the Field is geboekt voor een optreden in Amsterdam en dat vinden we alle drie te gek. Ik zie Marc met zijn ‘stonebeat’ op zijn eigen stek repeteren.…

Tussen twee snelwegen in staat de oudste boom van Amsterdam Z'n stam kent alle stemmen en alle graveertechnieken Z'n takken kennen alle winden en hebben oude fietsen, hevig onweer en kerstverlichting doorstaan Deze boom wil z'n leven in het rijke bos, waar hij vandaan kwam Het kwam er nog niet van en het zal niet snel gebeuren Z'n…

Het ruikt naar suikerspinnenbos fluweelwolken schaduwen over de gelokte haren van de geknielde vrouw een gebroken vleugel trilt het schors tekent groen afzonderlijke gezichten bereiken de grond waar boomverlatende takken zoeken naar werkelijkheid de dwaas de romanticus ontrouw verliest zich in brandend verlangen de ander bidt tot één…

grappig hoe je hoofd de vorm van stuiterbal aanneemt het karmozijnenrood met vegen bruin indigoblauw harmonieus op groen behang en el-ke let-ter-greep ik schreeuw je tranen door je keelgat ram en je bloed proeft brokkelroest zoals mijn wraak zich rochelhoest…