Alle inzendingen over Angoli Mala

Hij had alles moeten leren: iedere morgen vroeg aan het werk gaan, onkruid wieden op de bananenplantages of de suikerrietvelden, met een machete in de ene hand en een stok in de andere, of met een bijl bomen omhakken voor het vuur. Hij had moeten leren in het oerwoud te lopen zonder te verdwalen en zonder geluid te maken, in sapotillebomen te klimmen…

Ze trok hem mee het oerwoud in, langs een bijna droge beek. Daar, onder het gewelfde bladerdak, in het koude zand, bedreven ze lang en heftig de liefde. Daarna bleven ze tegen elkaar aan liggen aan liggen, totdat hun lichamen koud werden en begonnen te rillen. Nina ging zich wassen in het water van de beek, daarna haalde Bravito zijn katoenen deken…

Bravito had het meeste te lijden van de honger. Om te overleven joeg hij met stenen op vogels, of hij dook meervallen op, die met hun zuignappen vastzaten op de stenen in de bergbeek, en hij at zijn prooi rauw. Hij at ook wilde bessen, zoete kersen, sapotillevruchten en dadels, wat hij maar kon vinden in het oerwoud. Soms was zijn honger zo erg dat…

De hoofdpersoon, Bravito, weeskind vanaf zijn derde, keert na achttien jaren terug naar zijn geboortegrond in het oerwoud van Darién. Hij trok in bij zijn oom. Na verloop vantijd leert hij zich voldoende aanpassen binnen de gemeenschap. Hij werd verliefd op Nina, maar zijn oom waarschuwde hem voor haar, want mogelijk handelden ze in witte poeder, zo…

Herald wist dat Liselore rust en een donkere kamer zonder veel geluiden nodig had als ze ziek was, want dat kende hij van zijn moederheks Mala, die het leven had verlaten in het jaar voordat Liselore geboren werd. Ook zij had veel last gehad van migraines, en van hoofdpijnen op de dagen ertussen, net als Liselore.…

Jij overleed een maand na de bevrijding van het concentratiekamp door de tyfus, in het Malá pevnost (Kleine Fort) in Terazín. Na de oorlog werden daar Duitse mensen gruwelijk mishandeld. De commandant van Malá pevnost SS-Hauptsturmführer Heinrich Jöckel werd in oktober 1946 vermoord.…

Je kwam geregeld in het Mala Ziemianska café, waar veel kunstenaars kwamen. Je schreef er het gedicht 'Geprezen door Snobs', dat in het satirische tijdschrift Szpilki verscheen. De hieraan verbonden kunstenaar Eryk Lipinski heeft na de Tweede Wereldoorlog je manuscripten veilig gesteld.…

Je leerlingen kregen een oranje jurk, een nieuwe naam en een mala met een foto van jou. Je predikte een feestelijke levensstijl en in 1970 ging je naar Bombay, waar je lezingen gaf en bezoekers ontving. Je reisde nog maar weinig.…

'Mala Rrakala', 'Bayini', 'Baru', 'Warwu', 'Djotarra' en 'Wulminda'. In 2015 verscheen 'The Gospel Album', met o.a. 'Jesu', 'Trinity', 'All God's Children (Yo Djamarrkuli)', 'Garray Jesu (My Lord)', 'Saviour', 'Amazing Grace' en 'Riyala (There is a river)'.…

Portero, voor wie jij de omslag van haar debuutroman 'La mala costumbre' (2023) maakte. Jij was ook verbonden met de schrijfster/dichteres Andrea Abreu López, de zangeres/schrijfster Alicia Ramos Triano, de homoseksuele, Peruaanse dichter/schilder César Moro (1903 - 1956) en de actrice/schrijfster Lorenza Machín Alarcón.…

Op 7 augustus 1820 zijn jouw ouders in Malá Skalice getrouwd, waarna jij Barbora (Betty) Panklová heette. Van 1825 tot 1829 werd jij gedeeltelijk door jouw oma Magdalena Notvotná (1770 - 1841) opgevoed. Zij kwam uit Náchod en zij leerde jou eenvoud en zuinigheid. Zij bracht jou de liefde voor het Tsjechische volk en de Tsjechische taal bij.…

Op 7 augustus 1820 zijn jouw ouders in Malá Skalice (nu Ceska Skalice) getrouwd en heette jij Barbora Panklova. Van 1825 tot 1829 werd jij deels opgevoed door jouw oma Magdalena Notcvotná (1770 - 1841), een volksvrouw uit Náchod, die alleen Tsjechisch sprak en die jou eenvoud en zuinigheid leerde.…