Alle inzendingen over Chaos

In mijn ogen weerspiegelen de tranen Een welgemeende warme lach In het tegenspreken tijdens beamen Ontstaat er chaos in gezag Mijn handen raken zomerleven Eenzaamheid rust in mijn schoot In de climax van het streven Sterven havens langzaam dood.…

Je moet onthouden Dat oude meisjes soms een bel Onder hun losgekomen vel Opblazen. Alsof wereldbollen Onder mijn handen doorrolden Kwamen hun gladde lijven langs. Der gladheid egels vol van angst. Je moet onthouden Hoe stiekem een nijlpaard stond Te huilen aan de Vlaamse Kaai. Zijn hoedje was hem afgewaaid. Zijn bek lag heel lang op de…

als volmaakte chaos uit de hemel vallend dwarrelen woorden als sneeuwvlokken door mijn gedachten enkelen slechts laten zich vatten en verliezen hun eigenheid door de warmte van mijn handen de rest vormt aan mijn voeten een onbeschreven blad…

Bevrijd me uit dit web van onrustig gevoel Rondraaiend gelijk een wervelwind Bevrijd me je weet waar ik op doel Verward gelijk een labyrint Wees mijn redding, kom dichterbij en schep orde in mijn woestenij…

Pas als de chaos is geweken.…

halfvolle glazen, lege schaaltjes dwalend door het huis vind ik de weg in m'n leven een oranje gloed van zonnestralen dromend van de toekomst het verleden verwensend en naïef blijvend vond ik de weg in m'n leven verblind door blauwgrijze nevels vind ik de weg in m'n leven terugkijkend en me oud voelend sommige mensen noemen dit een depressie…

Een wevelende storm raast door mij heen Een chaos aan gedachten Maar ik begrijp er geen één Weg willen rennen Overal vandaan Nooit hoeven stoppen Laat me alsjeblieft gaan Oplossen in het niets Ik wou dat ik verdween Niet straks of morgen Nee, het liefst nu meteen Laat me maar dromen Laat lopen die traan Ze is een enkel bewijs Van…

Een vroege morgen bij het wakker worden Hoorde ik de chaos razen in de stad. Ik boog mij uit het raam. Verwarde horden Vochten in de straat en boven mij had Zich een eskader tot de strijd gewend, Ik zag hun bommen in de huizen slaan. Mijn eigen huis werd nauwgezet verkend, Reeds drongen er soldaten op mij aan.…

Het is een chaos in mijn hoofd van woorden buitelend over elkaar heen op zoek naar volgorde een begin een eind wat is zijn slechts elementen van taal los zand verstoven in de eindeloze wereld van gedachten…

Chaos en beweeglijkheid zijn noodzakelijk als vermaak. Heraclitus zag de kosmos als een opeenstapeling van tegenstellingen. Zowel de macrokosmos als de menselijke wereld. Deze bewegende tegenstellingen zijn, volgens hem, een eenheid in twee delen. Zoals dag en nacht of liefde en haat. Hij omschrijft dat ook wel als vuur.…

Ik ben bang voor chaos. Ik moet de situatie kunnen overzien, en als dat niet zo is, span ik mezelf in om zo gauw mogelijk overzichtelijkheid te brengen.…

De helft van het eten ligt reeds op de grond, het kind zit te gillen, ze houdt nooit haar mond. Geraspte kaas ligt naast de pannen en borden, hoe moet dat in Godsnaam ooit opgeruimd worden?! Sausvlekken zitten op handen en mouwen, die hadden we misschien beter om kunnen vouwen. Gesmijt met bestek Heeft de aarde doen beven, ik wou dat…

Een orde waarin ruimte voor de chaos is. En voel de vrijheid van een grote liefde, die plaats voor wanhoop laat en twijfel en gemis. Zo voelde mijn moment van de kracht, waar tegelijk de leegte aanvaard wordt en de chaos van het niet meer weten.…

Havens van schoonheid, woonplaatsen der wijzen, Eenzame baaien, steden dichtbevolkt, Zonnewoestijnen, poolland zwaar onbewolkt, Hoogvlakte en diepzee, doel van jeugd en grijzen, Heelal door mensenhand moeizaam gemaakt, Chaos, geordend en tezaam gebonden, Naar wetten, overtreden en geschonden, Geheel en deel der schepping nooit gestaakt,…

stenen zijn geruimd het pad weer vrij gemaakt maar de ravijnen zijn gebleven we jagen niet op vergezichten willen slechts de stap verlichten die we moeten gaan geen hand in hand te lang en smal om samen voort te schrijden voorzichtigheid is troef om de verwoestende lawines te vermijden we erkennen ook het samen strijden…

Het kwarkt hier chaos in het rond vormen, kleuren, gras groeit als papieren cacteeën in spleten waar de werkelijkheid door ontsnapt Japanse vlag en een trapje naar de maan skateboarders schaatsen het beeld aan stukken door op een kunstwerk te staan zwart-wit videoot videoot videoot Foto`s van jezelf tot in de dood omhangen paspoppen avondjurken…

De woorden van droefheid dwalen door mijn hoofd over de snelweg naar mijn verdriet. De linkerrijstrook, afgesloten, file tot aan mijn hart. Maar op de andere weghelft rijdt heel alleen en veel te snel een klein hoopvol woordje, het weet niet dat het de verkeerde kant op gaat.…

Politiek is demonisch, ze schept chaos en verwarring. Ze laat haar licht schijnen op tegenstellingen en conflicten, die voor de publieke ruimte zo wezenlijk is.…

Lekkende gedachten ontmaagden witte regels met vallende woorden naast verdampen als nooit bestaan schaduwen bezwijken bij beweging tussen verlangen en hoop het went emotie en verstand in rivaliteit ritme en klank wissen en laten de pen de hand de schrijver de dichter bevrucht willens en wetens schijnzwanger of buitenbaarmoederlijk een chaos…

Iedere radicale verandering bezorgt, min of meer, chaos. Als men die chaos verwijdert, blijft van die radicale verandering dikwijls weinig anders over dan een kleine wijziging.…

Chaos heeft als woord een Griekse oorsprong. 'Chaos' betekent leegte en is, in de Griekse mythologie, een oneindig gat waar alles valt. Uit die ‘Chaos’ zijn de oergoden ontstaan. Een verhaal dat ik in gebroken engels van mijn Griekse gids te horen kreeg toen ik Olympia bezocht.…

Een complete chaos werd het. Het leek erop, dat een groot aantal muizen het parlement wilden veroveren. Een blonde parlementariër snelde hem te hulp en trok de broek van de president naar beneden en ja hoor, er zat een witte muis in zijn onderbroek.…

pijn ik zie je gaan het korte keren mijn tranen huilen als je groet chaos laat zich door niets deren omdat die je weglacht ja voorgoed…

Ik zie de chaos in de lucht Alle sterren kris kras door elkaar Voor elkaar op de vlucht Terwijl ik ernaar staar Ik zie de chaos in onze relatie Alles kris kras door elkaar Tussen ons steeds die spatie Besef, terwijl ik naar de sterren staar.…

Verdraaide tranen druppen omhoog naar mijn ogen de weg is kwijtgeraakt verloren vervaagd Zanikkende blikken kruisen mijn woorden dreinende kussen verstikken mijn licht onderdrukt verschrompeld verdwaald in het duister Alleen in de nacht van de dag zonder einde verdwenen de zin De logica is chaos…

Dat betekent dat ik er dingen uit kan gooien, waardoor de chaos weer afneemt. Al is het maar tijdelijk.…

De chaos zal er altijd zijn, en groeit, zolang ook ik mezelf niet ken.. Misschien valt alles op z,n plaats, als ik weet wie ik ben..…

de wereld is een chaos met hier en daar een netwerk…

Toch blijft het zo dat de ordenende vermogens van de mens de chaos trachten te beheersen en over haar trachten te regeren; de chaos die uit kan barsten en die inderdaad uitbarst zoals in de Natuur en in de oorlogen.....…

tot stilstand zullen komen het eind van onze dromen komt in zicht als iedereen zijn doopceel licht, chaos heeft ons naar de werkelijkheid gelift…