Alle inzendingen over De geest van Munch

Als autolichten de kamer in schijnen reageert hij met een O vormige mond die heel sterk aan de schreeuw van Munch doet denken. Hij reageert niet op geluid, alleen op licht alsof dat hem dodelijk kwetst, wat ook het geval is want hij lost op in licht.…

. ------------------------------------------------------------------ * N.a.v. het schilderij 'Zomernacht boven de Ostafjord' van Edvard Munch…

Ik kwam na die hartstochtelijke tijd terecht in een dorpje in Friesland, zo klein dat een vriend die me wilde bezoeken, het rakelings voorbijliep zonder het op te merken en eerst in het volgend dorp vernam hij dat hij er midden doorheen gegaan was.…

Een vreemde Gewaarwording als je bedenkt Dat Munch haar al in 1895 Op doek heeft vastgelegd. Weliswaar twee jaar afwezig Samen met De Schreeuw, maar In redelijk goede staat terug In het Munchmuseum in Oslo Het was niet Madonna's schreeuw, Maar De Schreeuw van Munch 'That confession' is onlangs gedaan Met zoveel woorden gezegd.…

uit de bocht verbaal vermogen op stamelniveau onverwacht feest voor stotteraars bekwaamheid lijdt nog het meest Voorzichtigheid is het hoekje om het overlijdensbericht blijft ongelezen een roep in de woestijn de schreeuw van Munch onvindbaar na diefstal in de hoek niet vouwen breekbaar stiefmoeder(lijk)…

Daar was eens een doek dat zee en land oranje kleurde Door donkerblauw omrand leek hij dan wel te treuren maar eigenlijk lilde hij gewoon mee met het landschap dat gedwee in woeste golven spatte en Chopin al schreeuwend floot waarvoor hij dan steeds zijn oren sloot om maar geen vlam te hoeven vatten…

In 1883 trouwde jij met Peter Anker Ragnvald Munch, officier (majoor) en schoolmeester aan de kathedraalschool in Trondheim. Hij was de neef van Edvard Munch. Op 27 januari 1884 is in Christiania jullie dochter Signe Munch geboren. Peter behandelde jou erg slecht, zo weigerde hij jou schrijfpapier te geven en noemde jij hem een tiran.…

Een paar jaar later, Munch woonde inmiddels in Parijs, stierf zijn vader. Munch had waarschijnlijk een onfeilbaar geheugen dat nooit of zelden faalde. Misschien zelfs volmaakt. Citaat: 'IK SCHILDER NIET WAT IK ZIE, MAAR WAT IK ZAG'. Op 17-jarige leeftijd begon Munch te schilderen, maar Edvard was niet alleen als kunstschilder actief.…

Wat deed de gevederde reuzekoeskoes met de stompjes die honderden generaties later pas vleugels zouden worden? Zwaaien naar kennissen?…

Daar is tussen verstand en geest geen zo wijde kloof als beweerd wordt door mensen die gebrek hebben aan beide.…

Tot het vertederende moment dat zinnen beginnen te zwijmelen en woorden gebogen tuimelen, zodat de geest weer ademt en de deken krenkt.…

beminstreel langs lichaamslijnen de snaren van mijn Wezen spellspeel verder dan hals en kam de trilharen van mijn monade en kom van genotshot tot gevoelsspot zo waarlijk doordringen in mijn zaGte kern want ik ben pit…

Adem ten leven, vuur en licht, liefde, vertrouwen, Aangezicht, hoop op een toekomst, zachte bries, fluisterend spreken, teder gebaar, stem die ons thuisbrengt, woorden waar, licht in de morgen, avondrood, weg naar het leven, door de dood, vriendelijk teken, golvend visioen, nooit echt te grijpen, hier te doen.…

Een intellectueel is iemand wiens geest zichzelf in de gaten houdt.…

God is een eigenschap van de menselijke geest; een heel eiland, ter plekke uitgetreden. Een dode vraag: hoe het de slachtoffers in hun laatste seconden is vergaan. Geen antwoord kan de schrik, de angst, de pijn, de hoop en de wanhoop, beschrijven, - elke schrijver zou geestelijk aan de beelden ten gronde gaan.…

De vereniging van lichaam en geest, zijnde het hoogste lichamelijke en geestelijke genot, in de wandelgangen ook wel Eros genoemd, is een orgasme dat meer naar de dood verlangt dan naar het leven. Wie deze bewering vierendeelt, is nog nooit echt klaargekomen.…

“Het is behoorlijk egocentrisch om af en toe niet egoïstisch te zijn.” De woorden van de zenuwheer komen behoorlijk hard aan. Een tijd lang heb je het gevoel gehad dat al het leed van de wereld op jouw schouders terecht kwam, nu je er over bent gaan praten blijkt dat jij niet degene bent die de problemen moet oplossen. Er zijn altijd mensen die onbekommerd…

Echter nooit bij mensen met een verbonden geest. Ook zonder woorden voelen zij elkaar aan. Het kan soms even duren, hoewel de lengte van een lichtjaar in het donker geenszins overeenkomt. Uiteindelijk is en blijft veel een geheimenis, een absoluut raadsel.…

Er is de afgelopen jaren veel te doen geweest over de onderbuik. Vooral in de landelijke politiek schijnt die regelmatig op te spelen. Laatst werd ie weer vermeld in een snelsonnet; in columns duikt ie regelmatig op; de media voeren hem graag ten tonele; en meestal in ongunstige zin. Aar Noordam dichtte het vorige week prachtig in verband met de brexit…

De waarheid is niets meer dan een weerspiegeling van de werkelijkheid.…

Er is geen foto die laat zien hoe jij nu bent. Geen landkaart waarop ik jouw huidige verblijfplaats aan kan wijzen. Ik kan alleen in mijn herinneringen reizen, terwijl ik weet dat ik je daar niet vind. Zo sta ik in de tussenwereld van het heden, met achter mij jouw onvoltooid verleden en ver vooruit mijn toekomst die zich achter…

Niemandsland tussen twee werelden. Wonend in het wit tussen de woorden. Ongedachte, onvertaalde leegte, Ruimte biedend aan wat bijna is. Aan nog niet gevoeld gemis. Aan het nog onbestemde.…

De navelstreng, die mij met jou verbond, is losgemaakt. Niet abrupt, zoals bij mijn geboorte, maar één voor één zijn alle vezels losgeweekt. De laatste tijd van jouw bestaan is ons bestaan. Nooit was ik dichterbij Nooit was jij verder weg dan half begonnen aan jouw grote reis. Half hakend naar het aardse leven, half verlangend…

Zou er een pijn zijn van een hogere orde dan vindbaar zijn en niet gevonden worden?…

ik moet onthechten zei men steeds je geest weer laten leven die vrijheid ga je tegemoet ik kan je die nu geven…

Zacht pastel, heerlijk puur op dit uur in stralen neergedaald. En bepaald door plaats en tijd tot in vergetelheid gedreven. Maar even slechts een tel mocht ik hel licht ontvangen. Eindeloos verlangen naar hoop, de kringloop van het leven. Mijn beven ging niet ongemerkt, en gesterkt werd ik door liefde. De hemel kliefde zich in twee waar…

je raakt aan geesten tot een vonkje overspringt behoedzaam in het tasten kijkt in de gedachten van ogen die verwachten wendt dan de blik en schrikt beduusd van vreemde krachten ze reiken naar je ziel voelen aan je geest hongerogen staren en baren zo je angst er zijn er op je pad een paar geweest in wie je wel vertrouwen had je…

mijn schaduw deelde zich en stapte uit het donker van de nacht echo's van onhandelbaar klonken bedreigend zacht de eerste schrik verlamde en nagelde de voeten in het zwart de splitsing was volkomen ieder deel stond nu apart zolen op de grond de rest gewoon illusie mijn geest verdroeg niet deze werkelijkheid maakte schreeuwend…

Onze geest weeft een vers net als een vogel die uitvliegt door het venster van de verbeelding in een streven om een ver nest te bereiken op een ster bij een koel vennetje.…

Een voorbeeld van dit vermijdgedrag is het verschijnsel post traumatische stress (syndroom): terwijl de geest probeert om de ervaring te verwerken door de afschrikwekkende scenes te herhalen (om verwerking door middel van begrijpen toe te laten), probeert de persoon deze terug te dringen in zijn onderbewuste.…