Alle inzendingen over De trouw van een mis

We drinken de koffie en ik werp een blik opzij, richting de kooi en zie nog net dat Swiebertje van stok wil verspringen, maar mis springt, ineens zit ie in de kelder! Vrij snel zit hij ook weer op zijn stok, ditmaal goed getimed ook nog.…

Ik kan je niet beloven, dat ik je voor altijd mis, ik kan het je doen geloven, maar stel dat het niet zo is... En ik kan je niet zeggen, dat ik voor altijd van je houd, ik zou je de woorden kunnen opleggen, maar stel ik ben je niet trouw?…

Die miss…was ik. Hoe kon het mij overkomen? Was het de kans op roem die mij verblindde? Het speelde denk ik wel mee. Maar vooral vond ik hem aardig. Hij was zo attent en wist veel. En hij behandelde mij als een lady. Ik was verliefd, misschien hield ik wel van hem. Mijn leven lang had ik gezocht naar een man en een vader in één.…

Als je toegeeft dat er iets mis is met jezelf, is er al heel wat minder mis met jezelf.…

'k Mis je zo, je lach, je stem. 't Is zo stil, alsof 'k weer alleen ben. 'k Ben je kwijt, dacht dat 't nooit kon, maar ik ben je kwijt en nu, treur ik erom. 'k Ben je verloren, het kon toch niet, dat 't mij gebeurde, te vers voor verdriet. Ik zoek me verloren, roep je steeds weer, je kunt me niet horen, nooit meer?…

maar langzaam krabbel ik weer op en je liefde en mooie woorden lijmen mijn hart ik mis je zo..…

aan mijn krachten en dan voel ik weer die prikkeling in mijn ogen een vloed van tranen dat het voorbij is ik pak snel mijn deken om mijn gezicht af te drogen wat is nog mijn leven nu ik je zo mis…

Zoals het nu gaat, als dat het is Dan slaat het Balkie, de plank goed mis…

Er gaat geen dag voorbij dat ik niet denk aan jou. Gescheiden van mijn lief, van degene van wie ik hou. 's Nachts lig ik alleen en probeer ik te dromen van die hele fijne dag dat we weer bij elkaar komen. Ik tel al af want eens komt de dag dat ik je weer in mijn armen sluiten mag.…

Ronnie, weet je wat het is, jou om me heen hebben is wat ik mis!!…

Ik mis je zo, je telefoontjes, vragen hoe het met me gaat, zachte vragen die je sommige dagen stelde, zonder antwoord te verwachten... Ik mis je glimlach, je omhelzing die we kregen, bij het komen én bij het gaan, Ik mis je, je bent er niet meer we moeten zonder jou verder voortaan. Mijn hart huilt Ik mis je.....…

zij die zo verleidelijk mooi mij leek stuurde men natuurlijk had ik het niet gedacht van het toneel ofschoon zij was van Napels men op Capri niet meer slapen kan omdat zij toen zij van het toneel afkwam nog veel meer met haar blikken haar lippen haar blonde ronde uitdagende charmante je weet toch wel haar gitzwart haar die…

Dan weet je gewis, soms gaat het mis. Ik concentreer mij dan op dat eerste bakkie leut, morgen. En daar is niets mis mee.…

Misdienaren, hoogmis, kindermisbruik. Ik word er misselijk van.…

Voor het overige zullen we moeten leven met de gedachte dat veel nu eenmaal vergeefs is.…

Nu zit ik hier weer trouw, op het gras zoals altijd. Maar nu vraag ik je iets anders, en moet dit toch echt kwijt. Ik krijg steeds meer gevoel, voor een meisje in mijn leven. Ik wil haar net als jou, al mijn trouwe liefde geven. Ik wil nu met haar verder, ik wil nu bij haar zijn.…

(voor Veronica Micle (1850 - 1889)) Je bent geboren op 22 april 1850 in Nãsãud. Je vader Elia Câmpeanu, een schoenmaker, overleed voor je geboorte, door de revolutionairen vermoord. Je moeder Ana Câmpeanu was een verloskundige. Ze verhuisde met je broer Radu en jou naar Iasi. Op je dertiende was je klaar met de middelbare meisjesschool. In…

Ik ben gewoon tevreden met hoe mijn leven is niets is eigenlijk een nadeel omdat ik dus gewoon niks mis.…

Pa waar ben je gebleven ik mis jouw stem het gesprek over onze jongens ongegeneerd opscheppen over hoe goed ze beter de beste zijn niemand kon ons tegenspreken in ons ongenuanceerd gesprek ik ben geen kind meer vader maar vader van onze jongens eenzaam in mijn gesprek.…

Plantjes water geven dweilen stoffen ramen lappen De was doen boenen strijken poetsen nee het zijn geen grappen Borduren haken naaien punniken breien aan een mouw Dat zijn toch van die dingen die bestemd zijn voor een vrouw We gebruiken ook geen maandverband parfum of aceton potloodje make-up remover lipstick of tampon eye-liner mascara nagellak…

Ik zit te mokken mieren melken, altijd weer dat rot humeur Steeds maar zeveren zeiken zaniken zwetsen ziemelen en gezeur Ik heb koppijn ben chagrijnig heb een kater ben niet fit Kan wel janken huilen schreeuwen, ben zo triest ik heb geen pit Ben uitgekookt geirriteerd gevoelloos en zo treurig En als ik niet verzieken kan dan ben ik sikkeneurig…

het laatste beetje is nu op veel had ik te verduren het kaarsje is nu opgebrand gedoofd zijn alle vuren voor mij, die het aangaat, is het niet erg ik heb genoeg geleden voor hen die ik achterlaat vaarwel en wees tevreden…

Trouwen met een buitenlander moet je overwogen doen. Want, er is een cultuurverschil Dus, oriënteer je met fatsoen je kunt het niet meer overdoen...…

volmaakt en kon niet uiteen Maar hij spatte kapot en daar was ik totaal niet op voorbereid De dreiging van een zware onweersbui hing boven mijn hoofd Jij liet het toe om verliefd te worden op een andere vrouw Je ging bij me weg en het voelde alsof ik van mijn hart was beroofd Is het nu raar dat ik door deze ervaring niet meer geloof in eeuwige trouw…

De cijfers tonen dat glashelder aan want, lieve lezers, lieve lezeressen: Ik houd volgens de normen van mijn vrouw en ben haar altijd braaf voor driekwart trouw.…

je was net binnen of je zag me staan je keek me aan en liet mij branden het was weer tijd om op te staan om te gaan en de verleiding te weerstaan misschien zwak door weg te lopen maar beter zo dan weg te zakken in het zwakke vlees…

kan de mens niet verlangen De zon is mijn enige hoop Die ik trouw volg en verlang Nu niet te zien, ben ik bang Is de goede weg die ik loop?…

wanneer je lach verdwijnt de avond naar de nacht gaat lonken de maan zich schuilt achter onmacht dat stilletjes in het duister staat te pronken en wijl mijn hand je schouder raakt mijn ogen de jouwe vinden weet dan dat ik vannacht weer over jou heb gewaakt een simpel rijmpje op de vroege morgen vertelt mij meer dan de ochtendkrant ontneemt…

Wat ik eens beloofde was trouw in harten voor elkaar als eeuwig en wij pasten ringen voor duizend ogen door het glas gaf ik al mijn moed aan jou mijn toekomstige vrouw jaren spoedden zich voorbij de eeuwige belofte leek verloren door ontrouw en waar jouw hart gebroken restte mij nog slechts de eer alle liefde van wat eens ons toebehoorde…

hier veegt een man blad voor blad voor eigen deur een spoor van welkom uit de weg hij kijkt niet naar de naald leeg, gebruikt en nutteloos die hem had kunnen treffen zijn Schepper durven roepen lang voor het zover moest zijn zijn huisje is misschien niet echt weltevree of iets anders pathetisch gewauwel van hen de goegemeente die niet…