Alle inzendingen over Deelen

In de doolhof van gedachten raak je steeds meer geheugen kwijt. Dementie is een nare ziekte en een nog naarder woord. Jij en wij, kunnen en weten niet wat te verwachten of je nog wel een beetje jezelf blijft. Als jou in een vlaag van helderheid opeens weer wat te binnen schiet, dan gaat het niet over jou toch en is er niks met je aan de hand…

te huur, twee kamertjes in mijn hart. onderhoudstoestand: redelijk, hier en daar een schrammetje plus een beetje smart. ligging centraal, op loopafstand van jezelf. bezichtiging op afspraak, dan gaat de rest vanzelf. de huur is liefde, en je deelt het hart met mij. ruimte genoeg voor eigen inbreng, wie o wie komt er bij…

Samen delen al je zorgen samen al je kommer en kwel zo iemand zijn hulp aanvaarden ja, zo iemand is er wel. We zijn er om samen te delen alle lief en alle leed ik weet het heel zeker want ik heb ook iemand die dit alles met me deed.…

Geluk is het enige wat zich verdubbelt als men het deelt.…

een volk wordt een volk wanneer ze taal en zeden delen als ze samen een lange onverharde weg zijn gegaan en het na eeuwen van moeilijkheden kan zeggen kijk dit hebben we samen gedaan wanneer ze dan met elkaar op een geplaveide weg zijn aangekomen en van een goede toekomst kunnen dromen dan is het slecht te velen als ander volk…

op de deel stond nog steeds het hek open, kon ik zo doorlopen in het weiland de kiekendief zat op haar nest, er hing vaag nog wat mist over het land dat zag ik gisteren, ik wandelde al vroeg dronk warme thee en at een beschuit mijmerde, hoe wonderlijk is leven…

Ik voel de ruwe bast tegen mijn rug en weet deze herfst komt nooit meer terug "k laat nog even mijn handen met bladeren spelen dit gevoel van genieten wilden wij even delen.…

meer nog dan een vogel vrij en zeker van steun die me tilt tot boven jouw wolken toch is me niets liever dan de hemel in je ogen ´s morgens vroeg ik vlieg mijn droom aan flarden als ik wakker naast je word…

when I open my mind for you vertel me dan van dagen, van het leven de pijnen in je verdriet, laat me zijn die jij nu bent, alleen redt jij het niet de sfeer ademt het moment van het zijn en je proeft de zoete geur van het kamille van december en rook, zo als zilvergrijs benevelt zit ik stilletjes naast je we hebben elkander gedronken…

Geheel en deel zijn zeer complexe zaken. Zoals bekend omvat elk groot geheel meer dan de optelsom van deel plus deel, hoewel die samen het geheel uitmaken. De delen zijn geen losse onderdelen. Gehele kennis van de delen naakt, want wat de delen tot gedeelten maakt, is dat de delen méér zijn dan gehelen.…

Dat wil ik delen.…

Zomer 1945. In een Duits cafeetje drink ik, Nederlandse tolk in het Britse bezettingsleger, een glaasje ‘prik’(Sprudelwasser). Dan hoor ik het getik van een stok tegen de poten van mijn tafeltje en zie een blinde man. ‘Ist es gestattet?’ vraagt hij. En even later zit hij tegenover me. Hij draagt de resten van een Duits uniform en een armband met…

Begin maart 1945 was ons Britse Military Government Detachement ondergebracht in een doktershuis in Kapellen (Rijnland). Op een morgen schuifelde een vrouw van een jaar of vijftig het kantoortje binnen waar deze tolk zat om zo goed mogelijk informatie aan de burgers te geven over van alles en nog wat. Improviseren, dat was de kunst, want véél wisten…

Stel je voor, net 21 jaar, en dan elke week bijeenkomen met een Britse Medical Officer, een vertegenwoordiger van het gemeentebestuur van Goslar in de Harz en een Duitse arts om te praten over VD (veneral diseases, wat we tegenwoordig SOA noemen, dus geslachtsziekten) bij Britse militairen. Eigenlijk had majoor Wilkins van ons Military Government…

Corporal Dixon, een van de chauffeurs van ons detachement, was beroepssoldaat. Geboren uit een Indiase moeder en een Engelse vader in het toenmalige Brits-Indië had hij al op veel plaatsen het Britse Imperium gediend. Een kalme, tengere en pezige man, die op alles raad wist en zich nooit uit het veld liet slaan. Hij had al voor heel wat hete…

In het dorpskerkje van Materborn in het Rijnland waren in februari 1945 zo’n 500 dorpelingen ondergebracht. Ik was er door ons Military Government detachement op mijn eentje achtergelaten om een oogje in het zeil te houden. Het behoorde o.m. tot mijn taak om met de slager en een paar oude mannen mee te gaan als er een in het wild lopende koe of varken…

In Marche (Ardennen), op 10 januari 1945, met een Engelse majoor bij een burgemeester op bezoek. Vraag van de majoor, die ik moest vertalen: ‘Are there still any pigeons in your village?’(Onderliggende gedachte was dat postduiven berichten kunnen overvliegen naar de vijand.) Deze tolk begint in zijn beste school-Frans: ‘Est ce que il y’a encore…

dan deel je me je zorgen mee... dan zeg je me, wat je benauwd... De last wordt lichter als je hem deelt... probeer 't maar.... Je zult voelen, zien en merken... dat het scheelt...…

laat me rusten in je bron van nachtelijke stilte laat me drijven in je bron van stille liefde laat me zuchten in je bron van lief geluk laat ons leven zachtjes stromen en meeschommelen met de wind laat ons een hemel verzinnen zoals alleen maar kan, een lentekind maar laten we vooral onze tranen delen onze pijn zal niet meer ontwaken…

enkele vragen onbeantwoord en toch een goed gevoel want soort zoekt nu eenmaal soort dat scheelt een heleboel…

En plotseling hoorde ik mijn naam mijn visioen was opeens voorbij ik was weer in de werkelijkheid maar het is en blijft een heel mooi deel van mij.…

het is niet waar dacht ik zomaar dat jij je verveelde in het samenzijn dat we even deelden niet dat we veel woorden scoorden of de bewegende beelden uit de kast der verveling ons op de bank afleidend doorboorden we zaten gewoon te voelen zonder te raken kijkend naar wat niet werd gezegd wel had alles met ons te maken we waren…

Liefde, die je in je hebt die wil je heel graag delen Maar niet met iedereen,oh, nee, en 'k kan het ook niet verdelen... Slechts één persoon mag mijn liefde smaken mijn liefde is voor hem alleen... Mijn gevoelens zijn heel kwetsbaar en zijn niet voor iedereen...…

Ik wil graag met je delen het ruisen van de wind. Ik wil graag met je delen de zon die onder gaat. Ik wil graag van je weten hoe fijn of jij dat vindt. Ik wil graag van je weten hoe jij in het leven staat. Samen delen is zo bijzonder de volle maan gedeeld door twee. Samen delen is zo bijzonder een ieder neemt zijn helft mee.…

Jouw eenzaamheid wil ik wel delen eenzaam hoef je niet te zijn ik zoek je op, dan zijn we saam en, hoef je niet alleen te zijn...…

Verrast door ontwakend bloot beken ik me schaamrood Het is de schoonheid die me raakt kleine geluidjes die de ochtend maakt de zon op je gezicht met lach van spelend licht Zo volkomen klaar ben ik voor dag en dauw Zo gelukkig wil ik zijn als nu, met jou…

Je zit als een stilleven in mijn droom te spelen met gedachten die mijn stilte ontnemen in een vlucht van tedere fluisteringen je lach breekt mijn nacht in delen van geluk en ik verdrink in een vloed van poëtisch genot we zijn een afdruk in de tijd sporen in een onzichtbaar heden krul je vingers om de mijne en laat ons in de nacht…

't Is alleen dat ik dat zou willen zeggen of dit en hoe is het met jou 't Is alleen dat ik een lach zou willen opzetten of leren en wat delen met jou 't Is alleen dat ik zou willen raken of fluisteren en me verstaan met jou 't Is alleen alleen.…

Ik begraaf me in haar armen ze slokt me op als in een droom Ik verken haar wereld sluimerend en geef me over in haar stroom Ze neemt me op in tussenpozen ademt mij vluchtig door haar heen Ze is mooi als duizend rozen mijn hartje klopt voor haar alleen Als een sluierende nevel zweven we door ons droompaleis Een winterse stilte omhult ons…

Mag ik de schelp zijn- die je bij je draagt- dan reis ik met je mee- kunnen we samen praten belevenissen delen- het avontuur aangaan- als je gaat slapen- kom ik bij je liggen- fluister zachtjes je naam- streel je huid tot je slaapt- we dromen samen- onder het schijnsel van de maan- terwijl de zee ruist- op de kadans van de golven- worden…