Alle inzendingen over Der Mouw

Wie nog nooit uit een psychose is geklauterd, weet niet hoe de aap uit de mouw komt. Wie echter in een psychose is gebleven, gelooft dat de mouw is geschapen en de aap is genaaid.…

Naar dune (een merk) Maar minder in de mouwen Van mijn trui toen…

lindebomen - steken hun zwarte takken uit gele mouwen…

ik hou van je mouwen ze zijn te kort om wat op te spelden gelukkig maar de waarheid en jij zijn me even lief…

Het is een van de motto's die Dèr Mouw aan zijn eerste gedichtenbundel meegeeft. Als dichter noemt hij zich ook Adwaita: de tweeheid voorbij. Het besef van eenheid met al het aardse en al het goddelijke geeft de dichter Dèr Mouw vleugels.…

"ben ik een eikel" zei ik "zeg dat nog eens, als je durft" "bam" sprak zijn vuist van haar hardste kanten een druppel bloed danste op de kale vloer en werd maar al te gauw vergezeld ik stropte de mouwen op…

sneeuwvlokjes stuk voor stuk een reden tot geluk kleven zich zonder hoop vast aan de mouwen van mijn jas die wel duur was maar waterbestendig…

De zeggekorfslak, de koudwaterrat, De steenkoolhagedis, de rolmopsbever, De stropdas, de gevlekte potloodkever, Het vliegend varken en de wandelpad, Ik schud de gekste dieren uit mijn mouw En zo voorkom ik alle wegenbouw.…

De duif die tijdens de dodenherdenking schreeuwend de mouw van Maxima bescheet en daardoor bij het volk massaal paniek veroorzaakte, wordt standrechterlijk geëxecuteerd. Zijn hele familie is inmiddels vogelvrij verklaard.…

Ik schud zo’n speedsonnet niet uit m’n mouw. Want ook al is het dan Gedichtendag, het is toch steeds weer een uitputtingsslag. Dus zocht ik inspiratie in de sau- na en daar heb ik uren zitten zweten op dit vers, dat mag u best wel weten.…

Den dinsendag Vol wisse wassen En struise vrouwen Met ganze passen En hemdse mouwen Silicone tieten Vlaamse frieten En breezers continue Onder grootmoeders Grauwe rokkentenue…

Ook dit jaar ben ik zwaar teleurgesteld, Want tijdens de oranje lintjesregen Heeft Jan en alleman zo'n ding gekregen, Maar mij werd weer niets op de mouw gespeld. Zo maakt de koningin mij op den duur Tot ridder van de droevige figuur.…

Toen ‘t komisch geintje uit mijn mouw geschud was dat ik een stijve saaie burgertrut was toen lachte niemand, men zat “ja” te knikken ! Zo gaat het nou ook met mijn leiderschap, toch duidelijk een kolossale grap.”…

"...Wasmachine wurgt jongen...De mouw van een kledingstuk draaide zich om zijn nek..."…

met woorden kan ik heel veel ik schud ze uit mijn mouw en je lacht ik tover ze tevoorschijn en je zwijgt ik fluister ze in je oor en je trilt ik spuw ze uit en je schrikt ik scherp ze aan je kleine kantjes en je huilt maar hoe ik ze ook breng nooit zullen ze echt zeggen wat ik voor je voel…

De mouwen liggen uitgespreid, zodat het nog gedachten kan omhelzen, die in dat leven niet zijn uitgesproken en van dat sterven niet zijn afgeleid. ---------------------------------------- uit: 'Bezoek aan een vrachtschip', 1985.…

Met mijn luchtig schip van Resten en afval van gisteren Overschrijd ik grenzen Hou gedreven halt bij Gedenkwaardige kastelen Ik neem haar bij de mouw en Wijs haar de kunstige taferelen Maar in mijn nonchalant ongeduld Prikkel ik haar aanstellerige achterdocht ‘Je bent een halve minnaar’, zegt ze Terwijl ze mij in de haren strijkt.…

zomaar lopen dromen dat ik van je hou zomaar even komen aan het randje van je mouw zomaar durven vragen "en hoe is het nog met jou" zomaar helpen slagen waar jij misschien falen zou zomaar heel goed weten wat heb ik toch geluk zomaar niet vergeten het kan ook zomaar stuk…

Durf jij het niet te schrijven laat mij het dan maar doen ik wil gewoon de passie beleven zoals toen ik wil jouw zachte zoenen vochtig ondergaan te oud vóór, zijn droge cliché`s en mogen niet bestaan ik wil het hele sprookje met strikjes op mijn mouw maar strik ons niet te heftig mijn lief kom niet te gauw…

Jij die de lieve zomer lang voor mij de wonderlijkste geuren weefde, luister: sluip als de kou neerdaalt maar even binnen in de mouwen van mijn winterjas. Het is altijd de samenwarmte die geneest.…

Verdraaid nog aan toe ga dan werken vent steek je hand uit je mouw van bedrog word ik moe. Nog vóór de piepers sta ik zélf te koken.…

O my God nooit meer moe waar ben ik aan begonnen star stilstaan op de snelweg is het écht wat ik nu voel negativisme in wandelgangen je huid is zeker niet zo dik kijk eens goed om je heen dakje blijft zolang het nodig is aan de mouw getrokken is het moeilijk te vatten: je weet niet wie je bent als je beter bent…

zijn kauwgom net achter de deur van het toilet geplakt want het past echt niet voor een virtuoos met een das gelukkig mocht gel nog wel intelligent klemt hij de partituur tussen mouw en revers van zijn iets te grote jas het publiek klapt en hij lacht zijn ontbrekende melktanden bloot kleine vlegel, grote vleugel…

in een verschrikkelijk ogenblik op een onheilspellend uur sloeg ik - blind van woede- de Friese staartklok van de muur daarna veegde ik resoluut met mijn linker mouw - in een vloeiende beweging- de antieke pendule van de schouw nu lig ik gebonden op een bed mij onnoemelijk te vervelen soms opent een wrede zuster het raam als een beiaardier…

De wind blaast in je oren Rare woorden, mooie kleuren Je fietswiel meld je piepend Dat het koud is in de schuur Het diep heeft diepe rimpels Elke boot weer een verhaal Een vergeetachtige kapitein Kabbelt rustig voort Het konijn springt uit een hoed De aap komt uit een mouw Brood uit je hersens De eenden jamontbijt…

poëzie haar zang tonen dragen verre verten toomloos temperament haar letters houden ’t niet binnen schreeuwen het uit schreien zouten over schermen resoneren voor eeuw’g op ’s mensen huid zelfs dan nog is zij ingesnoerd haar zegging springt buiten zinnen hangend aan haar mouwen ziet men haar altaar alles is uit vouwen spett’rend van…

Een overheid die uitkeringsgerechtigden dwingt een erfenis op te geven, mag de mouwen alvast opstropen. Aan erfenissen kleven heel dikwijls familievetes. Sociale diensten mogen wél de uitkeringsgerechtigde straffen, maar niet hun families.…

Bewondering voor dat wat mensen weten en verbazing over dat wat ze uit hun mouw niet schijnen te kunnen schudden. Maar bovenal bekruipt me een gevoel van medelijden bij het zien van de houding en het horen van datgene wat uit de mond komt van de zogenaamde baas der bollebozen. Inderdaad, er is een verschil tussen savoir en pouvoir.…

Sausvlekken zitten op handen en mouwen, die hadden we misschien beter om kunnen vouwen. Gesmijt met bestek Heeft de aarde doen beven, ik wou dat het stil was, al was het maar even.…

Snuffelende aan mijn mouwen... Met je lief vertrouwen In zo'n vreemde vrouw! In mijn handen stop je Nu je jonge kopje: Zeg, wat moet ik doen? ... Op het geitenweitje Staat het kleine geitje, Als een wittigheidje In het prille groen.…